I OSK 1440/22

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Zygmunt Zgierski Sędziowie: sędzia NSA Maciej Dybowski (spr.) sędzia NSA Piotr Przybysz po rozpoznaniu w dniu 7 czerwca 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej M.K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 6 kwietnia 2022 r. sygn. akt II SA/Po 671/21 w sprawie ze skargi M.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu z dnia 26 maja 2021 r. nr SKO.PS.4040.2650.2020 w przedmiocie specjalnego zasiłku opiekuńczego 1. uchyla zaskarżony wyrok w całości; 2. uchyla zaskarżoną decyzję w całości; 3. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu na rzecz M.K. kwotę 360 (trzysta sześćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego

Wyrokiem z dnia 6 kwietnia 2022 r. sygn. akt II SA/Po 671/21 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił skargę M.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu z dnia 26 maja 2021 r. nr SKO.PS.4040.2650.2020 w przedmiocie specjalnego zasiłku opiekuńczego. Wyrok ów zapadł w następującym stanie faktycznym i prawnym: Burmistrz Miasta i Gminy Września (dalej Burmistrz) decyzją z 19 listopada 2020 r. nr SŚR.414.40.2019 (dalej decyzja z 19 listopada 2020 r.) na podstawie art. 3 pkt 2, 2a, 22, 23 lit. c; pkt 24 lit. c, d; art. 5 ust. 2, 4, 4b, art. 16a ust. 2, 6, art. 20, art. 24 ust. 1, art. 26 ust. 1 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz.U. z 2020 r. poz. 111 ze zm. dalej uśr), rozporządzenia Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 27 lipca 2017 r. w sprawie sposobu i trybu postępowania w sprawach o przyznanie świadczeń rodzinnych oraz zakresu informacji, jakie mają być zawarte we wniosku, zaświadczeniach i oświadczeniach o ustalenie prawa do świadczeń rodzinnych (Dz.U. z 2017 r. poz. 1466), art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeksu postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2020 r. poz. 256 ze zm. dalej kpa), Zarządzenia Nr 24 Burmistrza Miasta i Gminy Września z dnia 16 stycznia 2020 r. w sprawie udzielenia upoważnienia do prowadzenia postępowań i wydawania rozstrzygnięć w sprawach świadczeń rodzinnych, w tym również do wydawania decyzji administracyjnych i podpisywania tytułów wykonawczych, po ponownym rozpatrzeniu sprawy dotyczącej wniosku z 30 sierpnia 2019 r. nr SŚR.414.40.2019 M.K. (dalej skarżąca) o ustalenie prawa do specjalnego zasiłku opiekuńczego, w związku z opieką nad niepełnosprawnym ojcem M.P.: 1. odmówił prawa do specjalnego zasiłku opiekuńczego w związku z opieką nad ojcem M.P., ur. 27 sierpnia 1951 r. w okresie od dnia 1 listopada 2019 r. do dnia 30 czerwca 2020 r. oraz w okresie od dnia 20 października 2020 r. do 31 października 2020 r.; 2. przyznał prawo do specjalnego zasiłku opiekuńczego w związku z opieką nad ojcem M.P., ur. 27 sierpnia 1951 r. w okresie od 1 lipca 2020 r. do 19 października 2020 r. W uzasadnieniu Burmistrz wskazał, że dnia 30 sierpnia 2019 r. skarżąca wniosła o ustalenie prawa do specjalnego zasiłku opiekuńczego w związku z opieką nad ojcem M.P., ur. 27 sierpnia 1951 r., na okres zasiłkowy 2019/2020 trwający od dnia 1 listopada 2019 r. do dnia 31 października 2020 r. Na podstawie zgromadzonych dokumentów Burmistrz ustalił, że dochody członków rodziny w roku kalendarzowym poprzedzającym okres zasiłkowy tj. 2018 r. i dochody uzyskane po tym roku, wyniosły miesięcznie 1.302,92 zł na osobę i przekraczały granicę dochodu, która wynosi 764,00 zł (art. 5 ust. 2 uśr). Decyzją z 3 stycznia 2020 r. nr SŚR.414.40.2019 (dalej decyzja z 3 stycznia 2020 r.) Burmistrz odmówił prawa do specjalnego zasiłku opiekuńczego na okres zasiłkowy 2019/2020 [k. 80-79 akt Burmistrza]. Pismem z 24 stycznia 2020 r. skarżąca odwołała się od ww. decyzji do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu [k. 84-82 akt Burmistrza]. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Poznaniu (dalej Kolegium) decyzją z 30 czerwca 2020 r. nr SKO.PS.SR.4040.336.2020, uchyliło decyzję z 3 stycznia 2020 r. i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji, gdyż w toku postępowania odwoławczego do Kolegium wpłynęły dokumenty, mające wpływ na sytuację dochodową rodziny skarżącej. Kolegium wskazało, że Burmistrz winien rozpatrzyć aktualny stan faktyczny i prawny sprawy z uwzględnieniem tych dokumentów i uaktualnić ustalenia dotyczące utraty i uzyskania dochodu przez rodzinę [k. 112-109 akt Burmistrza]. Ponownie rozpatrzywszy sprawę, Burmistrz ustalił, że dochody członków rodziny w roku kalendarzowym poprzedzającym okres zasiłkowy tj. 2018 r. oraz dochody uzyskane po tym roku, wyniosły: 1. M.K.: 7.032,98 zł - informacja o dochodzie uzyskana drogą elektroniczną - wydruk odpowiedzi z E-podatki; 1.917,02 zł - kwota otrzymana na podstawie art. 27f ust. 8-10 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych; 2. B.K.: 11.288,15 zł - informacja o dochodzie uzyskana drogą elektroniczną - wydruk odpowiedzi z E-podatki (dochód utracony z dniem 30.11.2018 r.); 9.707,10 zł - dieta radnego osiągnięta w 2018 r., na podstawie oświadczenia z 30.8.2019 r. (dochód nieopodatkowany tj. kwoty diet nieopodatkowane podatkiem dochodowym od osób fizycznych, otrzymywane przez osoby wykonujące czynności związane z pełnieniem obowiązków społecznych i obywatelskich - art. 3 pkt 1 lit. c tiret 16 uśr); 2.608,07 zł.- na podstawie zaświadczenia z 31.7.2019 r. - dochód za maj 2019 r., z tytułu zatrudnienia podjętego dnia 1.4.2019 r.; 3. K.K.: 3.668,84 zł - informacja o dochodzie uzyskana drogą elektroniczną - wydruk odpowiedzi z E-podatki (dochód utracony z dniem 3.4.2019 r.); 4. S.K.: 1.569,76 zł - informacja o dochodzie uzyskana drogą elektroniczną - wydruk odpowiedzi z E-podatki; 5. D.K.: 3.137,28 zł na podstawie zaświadczenia z 13.12.2019 r. - dochód za październik 2019 r. z tytułu zatrudnienia podjętego dnia 26.9.2019 r. (dochód utracony z dniem 31.12.2019 r.); 4.164,03 zł na podstawie zaświadczenia z 23.10.2020 r. - dochód za luty 2020 r. z tytułu zatrudnienia podjętego dnia 2.1.2020 r. (dochód utracony z dniem 22.6.2020 r.); 0,00, zł - oświadczenie własne - dochód za wrzesień 2020 r. z tytułu otwarcia działalności gospodarczej od 1.8.2020 r.; 6. M.P. 19.293,34 zł - informacja o dochodzie uzyskana drogą elektroniczną - wydruk odpowiedzi z E-podatki; 7) H.P: 16.616,02 zł - informacja o dochodzie uzyskana drogą elektroniczną - wydruk odpowiedzi z E-podatki. Specjalny zasiłek opiekuńczy przysługuje, jeżeli łączny dochód rodziny osoby sprawującej opiekę oraz rodziny osoby wymagającej opieki w przeliczeniu na osobę nie przekracza kwoty 764,00 zł (art. 5 ust. 2 uśr). Burmistrz ustalił kolejno, że: sytuacja dochodowa rodziny w okresie od 1.11.2019 r. do 31.12.2019 r.: miesięczny dochód rodziny za 2018 r.: 5.924,43 zł; miesięczna kwota dochodu utraconego z 2018 r. przez B.K.: 940,68 zł; miesięczna kwota dochodu utraconego z 2018 r. przez K.K.: 305,74 zł; miesięczna kwota dochodu uzyskanego po roku 2018 przez B.K.: 2.608,07 zł; miesięczna kwota dochodu uzyskanego po 2018 r. przez D.K.: 3.137,28 zł. Burmistrz stwierdził, że miesięczny dochód rodziny w ww. okresie wynosił 10.423,36 zł (5.924,43 zł - 940,68 zł - 305,74 zł + 2.608,07 zł + 3.137,28 zł), co na członka rodziny daje dochód 1.302,92 zł i przekracza granicę dochodu (764,00 zł na osobę) o kwotę 538,92 zł (1.302,92 zł-764,00 zł). Sytuacja dochodowa rodziny w okresie od 1.1.2020 r. do 29.2.2020 r.: miesięczny dochód rodziny za 2018 r.: 5.924,43 zł; miesięczna kwota dochodu utraconego z 2018 r. przez B.K.: 940,68 zł; miesięczna kwota dochodu utraconego z 2018 r. przez K.K.: 305,74 zł; miesięczna kwota dochodu uzyskanego po roku 2018 przez B.K.: 2.608,07 zł. Burmistrz stwierdził, że miesięczny dochód rodziny w ww. okresie wynosił 7.286,08 zł (5.924,43 zł - 940,68 zł - 305,74 zł + 2.608,07 zł), co na członka rodziny daje dochód 910,76 zł i przekracza granicę dochodu ustaloną w przytoczonym wyżej artykule (764,00 zł na osobę) o kwotę 146,76 zł (910,76 zł - 764,00 zł). Sytuacja dochodowa rodziny w okresie od 1.3.2020 r. do 30.4.2020 r.: miesięczny dochód rodziny za 2018 r.: 5.924,43 zł; miesięczna kwota dochodu utraconego z 2018 r. przez B.K.: 940,68 zł; miesięczna kwota dochodu utraconego z 2018 r. przez K.K.: 305,74 zł; miesięczna kwota dochodu uzyskanego po roku 2018 przez B.K.: 2.608,07 zł; miesięczna kwota dochodu uzyskanego po roku 2018 przez D.K.: 4.164,03 zł. Burmistrz stwierdził, że miesięczny dochód rodziny w ww. okresie wynosił 11.450,12 zł (5.924,43 zł - 940,68 zł - 305,74 zł + 2.608,07 zł + 4.164,03 zł), co na członka rodziny daje dochód 1.431,26 zł i przekracza granicę dochodu ustaloną w art. 5 ust. 2 uśr (764,00 zł na osobę) o kwotę 667,26 zł (1.431,26 zł-764.00 zł). Sytuacja dochodowa rodziny w okresie od 1.5.2020 r. do 30.6.2020 r.: miesięczny dochód rodziny za 2018 r.: 5.924,43 zł: miesięczna kwota dochodu utraconego z 2018 r. przez B.K.: 940,68 zł; miesięczna kwota dochodu utraconego z 2018 r. przez K.K.: 305,74 zł; miesięczna kwota dochodu uzyskanego po roku 2018 przez D.K.: 4.164,03 zł. Burmistrz stwierdził, że miesięczny dochód rodziny w ww. okresie wynosił 8.842,05 zł (5.924,43 zł - 940,68 zł - 305,74 zł + 4.164,03 zł), co na członka rodziny daje dochód 1.105,26 zł i przekracza granicę dochodu ustaloną w art. 5 ust. 2 uśr (764,00 zł na osobę) o kwotę 341,26 zł (1.105,26 zł - 764,00 zł). Sytuacja dochodowa rodziny w okresie od 1.7.2020 r. do 31.8.2020 r.: miesięczny dochód rodziny za 2018 r.: 5.924,43 zł; miesięczna kwota dochodu utraconego z 2018 r. przez B.K.: 940,68 zł; miesięczna kwota dochodu utraconego z 2018 r. przez K.K.: 305,74 zł. Burmistrz stwierdził, że miesięczny dochód rodziny w ww. okresie wynosił 4.678,02 zł (5.924,43 zł - 940,68 zł - 305,74 zł), co na członka rodziny daje dochód 584,75 zł i kwalifikuje skarżącą do pobierania świadczeń w okresie od 1.7.2020 r. do 31.8.2020 r. Sytuacja dochodowa rodziny w okresie od 1.9.2020 r. do 31.10.2020 r.: miesięczny dochód rodziny za 2018 r.: 5.924,43 zł; miesięczna kwota dochodu utraconego z 2018 r. przez B.K.: 940,68 zł; miesięczna kwota dochodu utraconego z 2018 r. przez K.K.: 305,74 zł; miesięczna kwota dochodu uzyskanego po roku 2018 przez D.K.: 0,00 zł. Burmistrz stwierdził, że miesięczny dochód rodziny w ww. okresie wynosił 4.678,02 zł (5.924,43 zł - 940,68 zł - 305,74 zł + 0,00 zł), co na członka rodziny daje dochód 584,75 zł i kwalifikuje skarżącą do pobierania świadczeń w okresie od 1.9.2020 r. do 31.10.2020 r. Dnia 20 października 2020 r. organ powziął informację o śmierci M.P. dnia 19 października 2020 r., potwierdzoną wydrukiem karty osobowej mieszkańca z systemu komputerowego ELUD. W związku z powyższym przyznano świadczenie do dnia 19 października 2020 r. [k. 171, 185-184v akt Burmistrza]. M.K. odwołała się od ww. decyzji, wskazując że wnosi o jej uchylenie i przekazanie do ponownego rozpoznania. Skarżąca podała, że organ I instancji błędnie przyjął dochody określone w zaskarżonej decyzji. Burmistrz nie wziął pod uwagę składanych oświadczeń czy zaświadczeń skarżącej i nie wyjaśnił dlaczego tak się stało. Złożyła zaświadczenie o dochodzie syna K. i męża B., a Burmistrz nie uwierzył w przedłożone zaświadczenie, nie informując jej o przyczynach wątpliwości, występuje do zakładu pracy o kolejne zaświadczenie. Zdaniem skarżącej wątpliwości wzbudza sposób obliczania dochodu. M.K.: zgodnie z rozliczeniem podatkowym uzyskała dochód w łącznej wysokości 6.352,98 zł; do tego był zwrot podatkowy w łącznej wysokości 1.774,17 zł (jednak dotyczy on również dochodu utraconego przez męża B.) - lecz nie wyjaśniono czy należy tę kwotę zaliczyć do dochodu. Skarżąca podała, że w całości zwrot podatku obejmował tylko i wyłącznie podatek zapłacony przez męża B., gdyż ona nie pracowała, a jej dochód był tylko i wyłącznie z tytułu najmu lokalu, a więc zwrot dotyczył tylko i wyłącznie podatku uzyskanego przez męża B. Uwzględniono po raz kolejny jednorazową nagrodę za osiągnięcia sportowe syna A. w kwocie 800 zł brutto, która ze względu na niepełnoletność syna została rozliczona we wspólnym PIT jej i męża (czy nie jest to dochód utracony); B.K.: doliczono dochód uzyskany w maju 2019 r. w przyjętej przez organ I instancji kwocie 2608,07 zł, a nie wzięto pod uwagę uzyskanych premii, nagród, świadczeń socjalnych; K.K.: dochód 3668,84 uzyskał za pełen przepracowany miesiąc - jednak dochód utracony w 2018 roku miał zdecydowanie wyższy, gdyż podjął pracę w październiku 2018 r., a zakończył ją 3 kwietnia 2019 r. - więc nie można jej podzielić przez 12 miesięcy - gdyż nie pracował 12 miesięcy, tylko należy utracić cały uzyskany dochód w 2018 r. w kwocie - 4958,27 zł (bo to jest kwota utraconego dochodu za 2018 r. rozliczona w PIT); D.K.: uzyskał dochód za październik 2019, który trzeba pomniejszyć o bon żywnościowy, bon świąteczny, premię i dodatkowe świadczenia świąteczne - uzyskuje 18,50 zł na godzinę a przepracował 160 godzin, a więc dochód brutto wynosi 2.960,00 zł, a nie 3.137,28 zł netto. Kompletnie niezgodny jest przyjęty dochód za luty 2020 gdyż dochód z premiami, bonami itd. wyniósł łącznie 4.057,97 zł, a Burmistrz przyjął 4.164,03 zł, który kompletnie się nie zgadza z rozliczeniem dochodów. Skarżąca zaznaczyła, że dochód podstawowy (kwota 5.924,43 zł) jest błędna, gdyż przyjęto w niej 800,00 zł jako jednorazowa nagroda sportowa syna A., a więc podstawa jest już niezasadna; zwrot podatku dochodowego jest tylko i wyłącznie zwrotem uzyskanego podatku przez męża B. Zdaniem skarżącej organ pytając pracodawców o dochody netto nie wziął później pod uwagę tego, że należy rozdzielić dochód zasadniczy od innych świadczeń, które przysługiwały w danym miesiącu. Jednorazowej nagrody nie powinno się wliczać do dochodu. Umowa o pracę określa wynagrodzenie miesięczne w określonej wysokości i to winno być podstawą określenia dochodu. Burmistrz biorąc pod uwagę faktyczną sytuację dochodową na "nowy" okres zasiłkowy musi wziąć pod uwagę całość dochodu utraconego, a nie przeliczać go za jeden miesiąc dzieląc przez 12, gdyż rozliczając dochód za 2018 r. wszelkie rozliczenia są uwzględnione w PIT i z nich wynika jaka kwota została faktycznie utracona [k. 5-2 akt SKO]. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Poznaniu decyzją z 26 maja 2021 r. nr SKO.PS.4040.2650.2020 (dalej decyzja z 26 maja 2021 r.), na podstawie art. 107 § 1, art. 127 § 2 i art. 138 § 1 pkt 1 kpa, art. 16a, art. 24 ust. 2, art. 32 ust. 2 uśr, utrzymało w mocy decyzję 19 listopada 2020 r. Kolegium wskazało, że istota sporu w przedmiotowej sprawie sprowadza się do rozważenia, czy Burmistrz ustalając średni dochód na osobę w rodzinie skarżącej, działał zgodnie z art. 3 uśr, który definiuje pojęcie dochodu dla potrzeb rozpoznawania wniosków o przyznanie prawa do świadczeń rodzinnych. Wymaga ustalenia, czy postępowanie wyjaśniające przeprowadzono w sposób rzetelny, obiektywny i wyczerpujący, zgodnie z zasadami określonymi w art. 7 i 77 kpa. Zdaniem Kolegium prawidłowo przyjęto, że dla wyliczenia przeciętnego (miesięcznego) dochodu na osobę w rodzinie w 2018 r. konieczne stało się przeprowadzenie postępowania wyjaśniającego w zakresie sytuacji dochodowej: M.P., H.P., M.K., jej męża B.K. i dzieci: K.K., S.K. i D.K.. W ocenie Kolegium Burmistrz prawidłowo wyliczył dochody rodziny, ich wysokość w poszczególnych okresach okresu zasiłkowego 2019/2020; wysokość przysługujących zasiłków rodzinnych i dodatków do nich; prawidłowo ocenił spełnienie kryterium dochodowego uprawniającego do przyznania świadczeń rodzinnych. Odnosząc się do zarzutu wliczenia kwoty zwrotu podatku do dochodu M.K. w kwocie 1.774,17 zł Kolegium wyjaśniło że w sytuacji skorzystania przez podatnika z przysługującej mu "ulgi prorodzinnej" odliczanej od podatku podatkiem należnym jest wartość podatku pomniejszona o kwotę przysługującej ulgi. Zmniejszenie wartości należnego podatku o kwotę odpisanej ulgi (więc zmniejszenie faktycznego obciążenia podatkowego), powoduje wzrost dochodu netto, od którego zależy uprawnienie do świadczeń rodzinnych. W konsekwencji Burmistrz obowiązany był uwzględnić kwotę 1917,02 zł, dotyczącą obojga małżonków przy wyliczeniu dochodu rodziny (wysokość potwierdzona wydrukiem odpowiedzi z e-podatki; k. 44 akt Burmistrza). Za nieuzasadniony uznano zarzut błędnego uwzględnienia jednorazowej nagrody za osiągnięcia sportowe syna A. w kwocie 800 zł brutto, która ze względu na niepełnoletność syna została rozliczona we wspólnym PIT skarżącej i męża. Jeżeli małżonkowie składają wspólne zeznanie podatkowe, przychody małoletnich dzieci dolicza się do łącznych przychodów małżonków. Podatek oblicza się wówczas w podwójnej wysokości połowy łącznej kwoty małżonków - rachunkowo kwota zostanie zatem i tak podzielona po połowie. Nie jest to dochód utracony bowiem art. 3 pkt 23 uśr zawiera zamknięty katalog przyczyn, które należy klasyfikować jako utratę dochodu i nie wymienia takiej kategorii, jak "nagroda za osiągnięcia sportowe". Odnosząc się do zarzutu dotyczącego doliczenia B.K. co miesiąc dochodu uzyskanego w maju 2019 r. w przyjętej przez Burmistrza kwocie 2608,07 zł, Kolegium wyjaśniło, że kwota ta podlega wliczeniu na podstawie art. 5 ust. 4b uśr, który stanowi, że w przypadku uzyskania dochodu przez członka rodziny, osobę uczącą się lub dziecko pozostające pod opieką opiekuna prawnego po roku kalendarzowym poprzedzającym okres zasiłkowy dochód ich ustala się na podstawie dochodu członka rodziny, [...], powiększonego o kwotę osiągniętego dochodu za miesiąc następujący po miesiącu w którym nastąpiło uzyskanie dochodu, jeżeli dochód ten jest uzyskiwany w okresie, na który ustalane lub weryfikowane jest prawo do świadczeń rodzinnych. (...) "Wysokość tego dochodu oparto na zaświadczeniu z 31 lipca 2019 r. - dochód za maj 2019 r., z tytułu zatrudnienia podjętego dnia 01.4.2019 r." (k. 43 akt Burmistrza), dochód ten został utracony z dniem 29 kwietnia 2020 r., co uwzględnił w obliczeniach organ I instancji. Odnosząc się do zarzutów dotyczących syna skarżącej K. Kolegium wskazało, że jego dochód w kwocie 3668,84 netto za rok bazowy 2018 został prawidłowo w całości utracony. Można go podzielić przez 12 miesięcy - gdyż jest to zgodne z art. 5 ust. 4 uśr. Cały dochód wyniósł 4593,27 zł; został on pomniejszony o 590,14 zł tytułem składek na ubezpieczenie społeczne i 334,29 zł tytułem składki na ubezpieczenie zdrowotne. Gdyby był on wliczany do dochodu także zostałby wyliczony w kwocie pomniejszonej o koszty uzyskania przychodu, należny podatek dochodowy od osób fizycznych, składki na ubezpieczenia społeczne niezaliczone do kosztów uzyskania przychodu i składki na ubezpieczenie zdrowotne, co wynika z art. 3 pkt 1 uśr. Kolegium nie podzieliło stanowiska skarżącej, że dochód trzeba pomniejszyć o bon żywnościowy, bon świąteczny, premię i dodatkowe świadczenia świąteczne, a także uwzględnić jedynie podstawowe godziny pracy - 160 h. Takie odliczenia nie wynikają z żadnego przepisu ustawy, który jasno mówi o kwocie osiągniętego dochodu za miesiąc następujący po miesiącu, w którym nastąpiło uzyskanie dochodu. Dochód D.K. podlegał wliczeniu w całości do dochodu obliczanego na podstawie przepisów ustawy na podstawie zaświadczenia O. Sp. z o.o. z 23.10.2020 r. 4.164,03 zł (k. 163 akt Burmistrza) i w wysokości 3.137,28 zł na podstawie zaświadczenia z 13.12.2019 r. (k. 73 akt Burmistrza). W załączeniu do odwołania skarżąca załączyła zaświadczenie wydruk z programu księgowego O. Spółka z o.o. z którego wynika, że D.K. Burmistrz w kwocie 4.164,03 zł. Z uwagi jednak na wysokość różnicy w wynagrodzeniu, która w przeliczeniu dochodów (na 8 osób) nie zmieni rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie za okres od 01 marca 2020 do 30 kwietnia 2020 r. i od dnia 01 maja 2020 do dnia 30 czerwca 2020 r., gdyż kryterium nawet z uwzględnieniem niższej kwoty wynagrodzenia zostałoby przekroczone odpowiednio o 654,00 zł i 327,99 zł, Kolegium uznało, że uchylenie decyzji tylko z tej przyczyny byłoby nieuzasadnione [k. 14-11v akt SKO]. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu M.K. podała, że nie zgadza się z decyzjami organów obu instancji, wnosi o ich uchylenie. W skardze powieliła zarzuty podane w odwołaniu, nie zgadzając się z wyliczeniami organu dotyczącymi dochodu członków jej rodziny. W szczególności zakwestionowała uznanie niektórych dochodów za przeciętny miesięczny dochód członka rodziny. Kolegium zgodziło się z błędnym wyliczeniem dochodu syna D., lecz w jej ocenie ma to znaczenie dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy (k. 2-5 akt II SA/Po 671/21). W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie (k. 7-9 akt II SA/Po 671/21). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyrokiem II SA/Po 671/21 podstawie art. 151 ppsa oddalił skargę. W uzasadnieniu Sąd I instancji stwierdził, że zaskarżona decyzja i poprzedzająca ją decyzja I instancji nie naruszają przepisów prawa, a zatem nie było podstaw do uwzględnienia skargi. Materialnoprawną podstawę wydania przedmiotowych decyzji stanowiły przepisy ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych. Specjalny zasiłek opiekuńczy przysługuje osobom, na których zgodnie z przepisami ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. - Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz.U. z 2020 r. poz. 1359) ciąży obowiązek alimentacyjny, a także małżonkom, jeżeli: 1) nie podejmują zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej lub 2) rezygnują z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej - w celu sprawowania stałej opieki nad osobą legitymującą się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności albo orzeczeniem o niepełnosprawności łącznie ze wskazaniami: konieczności stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji oraz konieczności stałego współudziału na co dzień opiekuna dziecka w procesie jego leczenia, rehabilitacji i edukacji (art. 16a ust. 1 uśr). Specjalny zasiłek opiekuńczy przysługuje, jeżeli łączny dochód rodziny osoby sprawującej opiekę oraz rodziny osoby wymagającej opieki w przeliczeniu na osobę nie przekracza kwoty, o której mowa w art. 5 ust. 2. Przepisy art. 5 ust. 4-9 stosuje się odpowiednio (ust. 2). W przypadku gdy łączny dochód rodziny osoby sprawującej opiekę oraz rodziny osoby wymagającej opieki w przeliczeniu na osobę przekracza kwotę uprawniającą daną osobę do specjalnego zasiłku opiekuńczego o kwotę niższą lub równą kwocie odpowiadającej najniższemu zasiłkowi rodzinnemu przysługującemu w okresie, na który jest ustalany, specjalny zasiłek opiekuńczy przysługuje, jeżeli przysługiwał w poprzednim okresie zasiłkowym. W przypadku przekroczenia dochodu w kolejnym roku kalendarzowym specjalny zasiłek opiekuńczy nie przysługuje (ust. 3). Art. 16a uśr wyraźnie wskazuje, że jednym z podstawowych warunków, od których ustawodawca uzależnił przyznanie prawa do specjalnego zasiłku opiekuńczego jest spełnienie kryterium dochodowego, które na dzień wydania zaskarżonej decyzji wynosiło 764 zł. W sprawie należało ustalić dochód rodziny, który oznacza sumę dochodów członków rodziny (art. 3 pkt 2 uśr). Dochodem członka rodziny jest przeciętny miesięczny dochód członka rodziny osiągnięty w roku kalendarzowym poprzedzającym okres zasiłkowy, z zastrzeżeniem art. 5 ust. 4-4c (art. 3 pkt 2a). Definicja dochodu rodziny została określona w art. 3 pkt 1 uśr, zgodnie z którym ilekroć w ustawie mowa jest o dochodzie - oznacza to, po odliczeniu kwot alimentów świadczonych na rzecz innych osób: a) przychody podlegające opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 27, art. 30b, art. 30c, art. 30e i art. 30f ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z "2021 r. poz. 1128 ze zm." [winno być "2020 r. poz. 1426 ze zm. - ostatnia zm. z 2021 r. poz. 868", dalej uPIT - uw. NSA]), pomniejszone o koszty uzyskania przychodu, należny podatek dochodowy od osób fizycznych, składki na ubezpieczenia społeczne niezaliczone do kosztów uzyskania przychodu oraz składki na ubezpieczenie zdrowotne, b) dochód z działalności podlegającej opodatkowaniu na podstawie przepisów o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, c) inne dochody niepodlegające opodatkowaniu na podstawie przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych, wymienione od myślników ww. przepisie. W rozpoznawanej sprawie skarżąca wniosła o przyznanie specjalnego zasiłku opiekuńczego 30 sierpnia 2019 r., na okres zasiłkowy 2019/2020, w związku z tym prawidłowo organy ustalały dochód członków rodziny osiągnięty w 2018 r. Zasadniczy spór w sprawie dotyczy tego, czy dochód ten (i jego składowe) dla poszczególnych członków rodziny skarżącej został prawidłowo ustalony. W ocenie Sądu I instancji, obliczenia organów uznać należało za prawidłowe. Prawidłowo zaliczono kwotę jednorazowej nagrody za osiągnięcia sportowe syna skarżącej w wysokości 800 zł. Kwota ta została wykazana i rozliczona przez skarżącą w PIT wspólnie z mężem. Zgodnie z art. 7 ust. 1 uPIT dochody małoletnich dzieci własnych i przysposobionych, z wyjątkiem dochodów z ich pracy, stypendiów oraz dochodów z przedmiotów oddanych im do swobodnego użytku, podlegające opodatkowaniu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, dolicza się do dochodów rodziców, chyba że rodzicom nie przysługuje prawo pobierania pożytków ze źródeł przychodów dzieci. Stosownie do ust. 2 powołanego przepisu jeżeli małżonkowie podlegają odrębnemu opodatkowaniu, dochody małoletnich dzieci dolicza się po połowie do dochodu każdego z małżonków. Stosownie zaś do art. 10 ust. 1 źródłami przychodów są również (pkt 9) inne źródła, wśród których ustawodawca w art. 20 ust. 1 wymienia m.in. nagrody. Wobec powyższego zasadnie uznano, że nagroda syna skarżącej, która została rozliczona wspólnie przez małżonków, winna być uwzględniana przy ustalania dochodu rodziny na potrzeby niniejszej sprawy. Zasadnie uznano, wobec zamkniętego katalogu wskazanego w art. 3 pkt 23 uśr, że nie można tej nagrody uznać za dochód utracony. Prawidłowo uwzględniono kwotę 1774,17 zł uzyskaną na podstawie ulgi prorodzinnej na dzieci, skoro kwota ta, jak słusznie wskazało Kolegium, zmniejsza wysokość należnego podatku, co powoduje wzrost dochodu netto. Skoro małżonkowie rozliczali się wspólnie, kwota ta (ulga) dotyczyła ich obojga. Sąd nie znalazł podstaw do zakwestionowania wyliczeń związanych z dochodem B.K.. Prawidłowo uznano kwotę netto 2608,07 zł jako dochód uzyskany (art. 5 ust. 4b uśr), a kwota ta wynika z informacji udzielonej przez Samodzielny Publiczny Zakład Opieki Zdrowotnej w S. (k. 43 akt Burmistrza). Dochód ten został uzyskany z uwagi na podjęcie zatrudnienia 1 kwietnia 2019 r. i utracony 29 kwietnia 2020 r. Do obliczeń zasadnie wzięto pod uwagę kwotę netto czyli potocznie nazywane wynagrodzeniem "na rękę". Jest to wynagrodzenie po dokonaniu z niego potrąceń (składek na ubezpieczenie społeczne, zdrowotne; zaliczki na podatek i ewentualnie inne potrącenia), a więc faktycznie otrzymane. W ocenie Sądu dochód uzyskany przez K.K. w kwocie 3668,84 netto uzyskany w M. S.A. za rok bazowy 2018 został prawidłowo w całości utracony i można było go podzielić przez 12 miesięcy (czyli dochód utracony miesięcznie daje kwotę 305,74). Jak wynika z art. 5 ust. 4 uśr w przypadku utraty dochodu przez członka rodziny, osobę uczącą się lub dziecko pozostające pod opieką opiekuna prawnego w roku kalendarzowym poprzedzającym okres zasiłkowy lub po tym roku, ustalając ich dochód, nie uwzględnia się dochodu utraconego. Cały dochód wyniósł 4593,27 zł; został on pomniejszony o 590,14 zł tytułem składek na ubezpieczenie społeczne i 334,29 zł tytułem składki na ubezpieczenie zdrowotne. Sąd I instancji przychylił się do ustaleń organów w zakresie wyliczenia dochodu D.K.. Przyjęty w sprawie dochód ustalono na podstawie zaświadczenia z 23.10.2020 r. O. Sp. z o.o., z którego wynika wynagrodzenie netto za miesiąc luty 2020 w wysokości 4.164,03 zł (k. 163) i za październik 2019 r. w wysokości 3.137,28 zł (k. 73). Kolegium słusznie zwróciło uwagę, że nawet gdyby przyjąć niższą kwotę wynagrodzenia netto na podstawie zaświadczenia przedłożonego przez skarżącą, to różnica ta (4164,03-4057,97 zł = 106,60 zł) pozostaje bez wpływu na kwestię przekroczenia kryterium dochodowego w niniejszej sprawie. Sąd zgodził się z Kolegium, że nie było podstaw do odliczania od dochodu np. premii za nadgodziny, czy innych dodatkowych świadczeń, skoro odprowadzony został od nich podatek i ostatecznie stanowiły one wynagrodzenie netto D.K.. Zdaniem skarżącej należało wyłącznie pomnożyć stawkę godzinową razy ilość przepracowanych godzin, lecz takie działanie stałoby w sprzeczności z rzeczywistym dochodem netto jaki uzyskał D.K.. Doprowadziłoby bowiem do nieuprawnionego zaniżenia dochodu, który w rzeczywistości uzyskał D.K. - obejmującego prócz wynagrodzenia zasadniczego ustalanego na podstawie ilości przepracowanych godzin (zasadniczo 160 h miesięcznie, pełen etat) również inne składowe. Przedmiotem badania organów jest dochód jaki uzyskano bądź utracono w danym roku/miesiącu, a nie informacje wskazane w umowie o pracę, która określa wynagrodzenie zasadnicze. Sąd I instancji stwierdził, że w sprawie poczynione przez organy ustalenia i wyliczenia dochodów rodziny K.były prawidłowe, co oznacza że w okresach od 1 listopada 2019 do 30 czerwca 2020 r. i od 20 października 2020 r. do 31 października 2020 r. skarżącej nie przysługiwał specjalny zasiłek opiekuńczy, bowiem przekroczone zostało kryterium dochodowe rodziny. Organy zebrały i rozpatrzyły w sposób wyczerpujący cały niezbędny do rozpatrzenia sprawy materiał dowodowy, czemu dały wyraz w uzasadnieniach zaskarżonych decyzji (k. 27, 39-53 akt sądowych). Skargę kasacyjną wywiodła M.K., reprezentowana przez r. pr.J.H., zaskarżając wyrok II SA/Po 671/21 w całości, zarzucając wyrokowi naruszenie: 1. prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy: a. art. 5 ust. 4b ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz.U. z "2022 r. poz. 615") przez niewłaściwe jego zastosowanie; b. art. 16 ust. 1 pkt 1 uśr przez jego niezastosowanie, gdyż w stanie faktycznym sprawy skarżącej przysługiwał specjalny zasiłek opiekuńczy za okres od dnia 1 listopada 2019 r. do 30 czerwca 2020 r. w związku z opieką nad niepełnosprawnym ojcem M.P.; 2. przepisów postępowania, które to uchybienie mogło mieć i miało istotny wpływ na wynik sprawy: a. art. 141 § 4 ppsa przez przedstawienie stanu sprawy niezgodnie ze stanem rzeczywistym; b. art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c ppsa przez jego niezastosowanie, gdyż z uwagi na naruszenie przez organ II instancji prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy Sąd I instancji winien [był] uchylić decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu z 26 maja 2021 r. nr SKO.PS.4040.2650.2020; c. art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ppsa przez jego niezastosowanie, gdyż z uwagi na naruszenie przez organ II instancji przepisów postępowania administracyjnego, które miało istotny wpływ na wynik sprawy: art. 6, 7, 8 w zw. z art. 77 § 1 oraz art. 6, 7, 8 w zw. z art. 80 kpa, Sąd I instancji winien [był] uchylić decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu z 26 maja 2021 r. nr SKO.PS.4040.2650.2020. Skarżąca kasacyjnie wniosła o: uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji; zasądzenie od organu na rzecz skarżace[j] zwrotu kosztów postępowania wg norm przepisanych (k. 58-60v akt sądowych). Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Poznaniu w odpowiedzi na skargę kasacyjną wniosło o oddalenie skargi kasacyjnej (k. 68-70 akt sądowych). Odpowiedzi na skargę kasacyjną nie wniesiono. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W świetle art. 183 ppsa, Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej i bierze z urzędu pod rozwagę jedynie nieważność postępowania; bada przy tym wszystkie podniesione przez skarżącego zarzuty naruszenia prawa (uchwała pełnego składu Naczelnego Sądu Administracyjnego z 26 października 2009 r. I OPS 10/09, ONSAiWSA 2010 z. 1 poz. 1). W sprawie nie zachodzą przesłanki nieważności postępowania. Kluczowe dla rozstrzygnięcia kontrolowanej sprawy są zagadnienia materialnoprawne, przeto w pierwszej kolejności należało rozstrzygnąć zarzuty z pierwszej (art. 174 pkt 1 ppsa) podstawy kasacyjnej. Z uwagi na ich konstrukcję oba zarzuty naruszenia prawa materialnego należało rozpoznać łącznie. Zarzuty naruszenia art. 5 ust. 4b i art. 16 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz.U. z "2022 r. poz. 615") postawione zostały niedostatecznie starannie. Sąd orzeka wedle stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dacie wydania zaskarżonego aktu lub zaskarżonej czynności (art. 133 § 1 ppsa; J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LexisNexis 2012, s. 343-344, uw. 1). Autor skargi kasacyjnej jako wzorce kontroli wskazał art. 5 ust. 4b i art. 16 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz.U. z "2022 r. poz. 615" - który to tekst jednolity wszedł w życie 16 marca 2022 r. - uwaga NSA), gdy tymczasem w dacie wydania zaskarżonej decyzji ustawa o świadczeniach rodzinnych obowiązywała w brzmieniu Dz.U. z 2020 r. poz. 111, zm. z 2018 r. poz. 730 i M.P. z 2020 r. poz. 1031. Mimo tej niestaranności, zarzuty te nadawały się do rozpoznania. Zasadne okazały się zarzuty naruszenia art. 5 ust. 4b i art. 16 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz.U. z 2020 r. poz. 111, zm. z 2018 r. poz. 730 i M.P. z 2020 r. poz. 1031). Specjalny zasiłek opiekuńczy przysługuje, jeżeli łączny dochód rodziny osoby sprawującej opiekę oraz rodziny osoby wymagającej opieki w przeliczeniu na osobę nie przekracza kwoty, o której mowa w art. 5 ust. 2. Przepisy art. 5 ust. 4-9 stosuje się odpowiednio (art. 16a ust. 2 uśr). W doktrynie trafnie wskazuje się, że w art. 5 uśr ustawodawca określa zasady, według których organ ustala osobie uprawnionej, na gruncie art. 4 ust. 2 uśr, prawo do zasiłku rodzinnego. Zasady te dotyczą kryteriów dochodowych oraz sposobu ich obliczania. Zasiłek rodzinny przysługuje, jeżeli dochód rodziny w przeliczeniu na osobę albo dochód osoby uczącej się nie przekracza kwoty 764 zł [...]. Zasady ustalania prawa do zasiłku rodzinnego są istotne również dla innych świadczeń. Ustawodawca nakazuje odpowiednie stosowanie konkretnych jednostek art. 5 uśr przy okazji ustalania prawa do [...] specjalnego zasiłku opiekuńczego (art. 16a ust. 2 uśr; K. Rokicka-Murszewska w: red. P. Rączka; T. Brzezicki, B. Chludziński, A. Główczewska, T. Kuczyński, Ł. Maszewski, P. Rączka, K. Rokicka-Murszewska, D. Sylwestrzak, D. Zawacka-Klonowska, Świadczenia rodzinne. Komentarz, Wolters Kluwer 2021, s. 146-147 uw. 1). Z dniem 1 kwietnia 2016 r. zaczęły obowiązywać zmiany wprowadzone ustawą o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci. Zmieniono brzmienie ust. 4a i 4b art. 5 uśr (doprecyzowano kwestie językowe - zastąpiono sformułowania "uzyskany" w stosunku do dochodu na "osiągnięty" oraz "ustalanie" na "ustalanie i weryfikowanie" prawa do świadczeń rodzinnych). Istotnym jest, co ustawodawca podkreśla zarówno w treści art. 5 (ust. 4a, 4b), jak i art. 3 (pkt 3) uśr, że do zaliczenia danego dochodu rodziny czy zakwalifikowania go jako dochodu członka rodziny, osoby uczącej się czy dziecka pozostającego pod opieką opiekuna prawnego, musi zostać on "uzyskany". Pojęcie dochodu "uzyskanego" wiąże się z faktem jego efektywnego wypłacenia, jak również możliwością dysponowania tym dochodem przez osobę uprawnioną. "Odmienne rozumienie pojęcia «uzyskiwania dochodu» jest niemożliwe do pogodzenia z konstrukcją i celami ustawy. Przyjęcie, że kwota wypłaconych zaległych zasiłków chorobowych powinna być wliczana do dochodu od dnia, za który została przyznana [w domyśle: a nie wypłacona, przyp. aut.], jest nie do pogodzenia z zasadami sprawiedliwości społecznej" (wyrok WSA w Gliwicach z 14.8.2019 r. II SA/Gl 731/19, Lex 2723496, aprobowany przez K. Rokicką-Murszewską - op. cit., s. 158-159, uw. 6, przypis 94; s. 150, uw. 2). Skarżąca kasacyjnie trafnie wskazuje, że w orzecznictwie sądowym podkreśla się, że w art. 5 ust. 4b uśr ustawodawca nie posłużył się pojęciem podjęcia zatrudnienia, lecz pojęciem uzyskania dochodu, co należy rozumieć jako faktyczne otrzymanie dochodu w określonej wysokości (wyrok WSA w Olsztynie z 16.1.2020 r. II SA/Ol 909/19). W art. 5 ust. 4b uśr wskazano, że chodzi o miesiąc następny po miesiącu "w którym nastąpiło uzyskanie dochodu", a nie miesiąc następny po miesiącu "za który nastąpiło uzyskanie dochodu" lub miesiąc następny po miesiącu w którym doszło do podjęcia zatrudnienia (wyrok WSA w Białymstoku z 6.2.2020 r. II SA/Bk 860/19). Odnosząc się do kwestii "uzyskania dochodu" w pierwszej kolejności należy odesłać do definicji legalnej w art. 3 pkt 24 uśr. Za uzyskanie dochodu ustawodawca uznaje m.in. zakończenie urlopu wychowawczego, uzyskanie zasiłku lub stypendium dla bezrobotnych, zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej, zasiłku przedemerytalnego lub świadczenia przedemerytalnego, zasiłku macierzyńskiego czy świadczenia rodzicielskiego. Jeśli zajdzie jedna z enumeratywnie wskazanych w art. 3 pkt 24 lit. a-k uśr sytuacji (a więc uzyskanie dochodu), ustalając dochód członka rodziny, [...] osiągnięty w tym roku dochód dzieli się przez liczbę miesięcy, w których dochód ten był uzyskiwany, jeżeli dochód ten jest uzyskiwany w okresie, na który ustalane lub weryfikowane jest prawo do świadczeń rodzinnych (art. 5 ust. 4a uśr). Dotyczy to uzyskania dochodu przez członka rodziny, [...] w roku kalendarzowym poprzedzającym okres zasiłkowy. [...] miarodajnym, wszechstronnym i pozwalającym na odniesienie się do bliskiego dacie orzekania czasu sposobem na poznanie sytuacji materialnej danej osoby i jej rodziny jest przyjęcie, że dochód członka rodziny ustala się m.in. w oparciu o przeciętny miesięczny dochód członka rodziny osiągnięty w roku kalendarzowym poprzedzającym okres zasiłkowy. Aby jednak ustalenia organu były pełne, winien on dokonać korekty wysokości dochodów osiągniętych w okresie minionym poprzez uwzględnienie danych odnoszących się do dochodów jak najbardziej aktualnych - osiągniętych po roku kalendarzowym poprzedzającym okres zasiłkowy. Jak wskazał NSA, tego rodzaju interpretacja przepisów ustawy stanowi dowód na to, że intencją ustawodawcy było, aby organ zawsze brał pod uwagę jak najbardziej bieżącą sytuację wnioskodawcy i jego rodziny (wyrok NSA z 19.4.2017 r. I OSK 1914/15). W kontekście interpretacji art. 5 ust. 4b uśr należy zasygnalizować, że dochody, o których mowa w tym przepisie, muszą być uzyskiwane w sposób długotrwały (wyrok WSA w Lublinie z 17.12.2019 r. II SA/Lu 487/19, aprobowane przez K. Rokicką-Murszewską - op. cit., s. 158, uw. 6, przypisy 92, 93). Skarżąca kasacyjnie trafnie podniosła, że dochody B.K. i D.K. w części zostały ustalone z naruszeniem wyżej wskazanych zasad. Trafne okazały się zarzuty naruszenia art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ppsa w zw. z art. 6, 7, 8 w zw. z art. 77 § 1 i art. 80 kpa. B.K. podjął zatrudnienie w kwietniu 2019 r., zatem "uzyskanie dochodu" (verba legis) nastąpiło w kwocie 2.608,07 zł netto w maju 2019 r. (k. 43, 59 akt Burmistrza), a miesiącem następującym po miesiącu w którym nastąpiło "uzyskanie dochodu" to czerwiec 2019 r. (art. 5 ust. 4b uśr). B.K. utracił zatrudnienie z dniem 29 kwietnia 2020 r. (k. 89, 102 akt Burmistrza). D.K. podjął pracę 26 września 2019 r., a pracodawca wynagrodzenie za wrzesień 2019 r. wypłacił D.K. w październiku 2019 r. (k. 38, 72, 73 akt Burmistrza), a miesiącem następującym po miesiącu w którym nastąpiło "uzyskanie dochodu" to listopad 2019 r., a utrata dochodu z dniem 31 grudnia 2019 r. Nową pracę DD.K.podjął dnia 2 stycznia 2020 r., zatem uzyskanie dochodu nastąpiło w lutym 2020 r. w kwocie 4.057,97 zł netto a miesiącem następującym po miesiącu w którym nastąpiło "uzyskanie dochodu" to marzec 2020 r. D.K. utracił zatrudnienie 21 czerwca 2020 r.; dnia 1 sierpnia 2020 r. podjął jednoosobową działalność gospodarczą, nie uzyskując we wrześniu 2020 r. żadnego przychodu, a tym samym dochodu (k. 108, 120, 122, 125, 127, 129-128v, 131, 138-138v, 141, 148-148v, 161, 163, 187 akt Burmistrza; k. 1 akt Kolegium). Skoro Kolegium, z uwagi na nieprawidłową wykładnię art. 5 ust. 4b i art. 16 ust. 1 pkt 1 uśr, dokonało częściowo nietrafnych ustaleń w zakresie dochodów członków rodziny, a Sąd I instancji z naruszeniem art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ppsa w zw. ze wskazanymi jako normy dopełnienia art. 6, 7, 8 w zw. z art. 77 § 1 i art. 80 kpa nie uchylił zaskarżonej decyzji, a nadto z naruszeniem art. 141 § 4 ppsa do zarzutów skargi w tej materii się nie odniósł, a istota sprawy została dostatecznie wyjaśniona, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 188 ppsa zaskarżony wyrok uchylił w całości. Zaskarżona decyzja narusza art. 5 ust. 4b i art. 16 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 uśr oraz art. 6, 7, 8 § 1 w zw. z art. 77 § 1 i art. 80 oraz art. 138 § 1 pkt 1 kpa z przyczyn wyżej podniesionych, przeto należało ją uchylić w całości (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c ppsa). Organy nietrafnie ograniczyły swe ustalenia i ocenę prawną do przesłanek zawartych w ustawie o świadczeniach rodzinnych. Obowiązkiem organu odwoławczego będzie ocena, czy obniżenie wynagrodzenia z tytułu zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej po stronie B.K. i D.K. lub utrata przez nich dochodów przy ustalaniu prawa do świadczeń rodzinnych na okresy zasiłkowe od dnia 1 listopada 2019 r. do dnia 30 czerwca 2020 r. miała miejsce w warunkach art. 15oa ust. 1 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2020 r. poz. 374 ze zm.; K. Rokicka-Murszewska - op. cit., s. 156, uw. 6; M. Ostrowski w: red. K. Szmid, Ustawa o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych, Warszawa 2020, nb 2 do art. 15oa). Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Poznaniu, kierując się wyżej przedstawioną oceną prawną i wskazaniami, dokona prawidłowej oceny zebranego w sprawie materiału dowodowego i rozstrzygnie o prawie skarżącej do specjalnego zasiłku opiekuńczego w związku z opieką nad ojcem M.P. w okresie od 1 listopada 2019 r. do 30 czerwca 2020 r. O zwrocie kosztów postępowania sądowego orzeczono na podstawie art. 203 pkt 1 w zw. z art. 205 2 ppsa i § 14 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 265).