I OSK 1399/15

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jacek Chlebny Sędziowie NSA Zofia Flasińska Marek Stojanowski (spr.) po rozpoznaniu w dniu 14 lutego 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku E. G. o wyłączenie sędziego NSA Zbigniewa Ślusarczyka w sprawie ze skargi kasacyjnej E. G. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 5 grudnia 2014 r. sygn. akt IV SAB/Gl 143/14 w sprawie ze skargi E. G. na bezczynność Prokuratora Apelacyjnego w K. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia: oddalić wniosek.

Na rozprawie w dniu 26 stycznia 2017 r. skarżący kasacyjnie złożył wniosek o wyłączenie Przewodniczącego składu orzekającego sędziego NSA Zbigniewa Ślusarczyka w sprawie ze skargi kasacyjnej E. G. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 5 grudnia 2014 r. sygn. akt IV SAB/Gl 143/14 w sprawie ze skargi E. G. na bezczynność Prokuratora Apelacyjnego w K. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Jak wynika z protokołu rozprawy skarżący kasacyjnie wskazał, że: "na wstępie rozprawy sygnalizowałem potrzebę starannego protokołowania oświadczeń strony, z uwagi na to, że sąd orzeka nie na podstawie akt administracyjnych ale na podstawie całego zebranego materiału, w tym doniosłych z punktu widzenia skarżącego kasacyjnie celów kontroli sądowej oświadczeń składanych przez stronę na posiedzeniu. Temu służy rozprawa aby sąd w sposób rzetelny uzupełnił materiał dowodowy. Jest to niezbędne do sformułowania podstawy faktycznej orzeczenia" oraz, że: "Sędzia co do którego złożyłem wniosek uniemożliwił mi czynności w zakresie wskazanym przez ustawę a nadto zarzucił mi w toku składania uzasadnienia do wniosku o wyłączenie, iż ewidentnie kłamię. Przyjąłem to za manifestację niedozwolonej przewagi". Sąd postanowił rozprawę odroczyć i zobowiązał skarżącego kasacyjnie do złożenia uzasadnienia wniosku o wyłączenie Przewodniczącego składu orzekającego na piśmie, w terminie 3 dni. Skarżący kasacyjnie nie udzielił odpowiedzi na wezwanie Sądu. W dniu 27 stycznia 2017 r. s. NSA Zbigniew Ślusarczyk złożył pisemne oświadczenie, że po jego stronie nie zachodzą przesłanki przewidziane w art. 18 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - dalej jako: "P.p.s.a."), wyłączające go od rozpoznania sprawy oraz, że nie istnieją inne okoliczności, które mogłyby wywoływać uzasadnione wątpliwości co do jego bezstronności w tej sprawie (art. 19 P.p.s.a.). Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 18 § 1 P.p.s.a., sędzia jest wyłączony z mocy samej ustawy w sprawach: w których jest stroną lub pozostaje z jedną z nich w takim stosunku prawnym, że wynik sprawy oddziałuje na jego prawa lub obowiązki (art. 18 § 1 pkt 1); swojego małżonka, krewnych lub powinowatych w linii prostej, krewnych bocznych do czwartego stopnia i powinowatych bocznych do drugiego stopnia (art. 18 § 1 pkt 2); osób związanych z nim z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli (art. 18 § 1 pkt 3); w których był lub jest jeszcze pełnomocnikiem jednej ze stron (art. 18 § 1 pkt 4); w których świadczył usługi prawne na rzecz jednej ze stron lub jakiekolwiek inne usługi związane ze sprawą (art. 18 § 1 pkt 5); w których brał udział w wydaniu zaskarżonego orzeczenia, jak też w sprawach o ważność aktu prawnego z jego udziałem sporządzonego lub przez niego rozpoznawanego oraz w sprawach, w których występował jako prokurator (art. 18 § 1 pkt 6); dotyczących skargi na decyzję albo postanowienie, jeżeli w prowadzonym wcześniej postępowaniu w sprawie brał udział w wydaniu wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie (art. 18 § 1 pkt 6a); w których brał udział w rozstrzyganiu sprawy w organach administracji publicznej (art. 18 § 1 pkt 7). Również sędzia, który brał udział w wydaniu orzeczenia objętego skargą o wznowienie postępowania, nie może orzekać co do tej skargi (§ 3). Jednocześnie zgodnie z treścią art. 19 P.p.s.a., niezależnie od przyczyn wymienionych w art. 18, sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziego w danej sprawie. Przepis art. 19 P.p.s.a. reguluje przypadek wyłączenia sędziego ze względu na istnienie przesłanki o tzw. względnym charakterze. Oznacza to konieczność oceny każdego konkretnego przypadku. Ustawodawca posługując się pojęciem "okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności", nałożył na sąd obowiązek zbadania, czy owa okoliczność w danej sprawie rzeczywiście istnieje. Ustawa nakłada również na stronę postępowania obowiązek uprawdopodobnienia przyczyny wyłączenia. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego w niniejszej sprawie nie zachodzą przesłanki, o których mowa w art. 18 P.p.s.a., uzasadniające wyłączenie sędziego z mocy ustawy. Również sam wnioskodawca na rozprawie nie wykazał, aby pomiędzy nim a sędzią, o wyłączenie którego wnosi, istniał, jakiś szczególny stosunek osobisty mogący poddawać w wątpliwość jego bezstronność przy orzekaniu. Wnioskodawca nie podał żadnych konkretnych okoliczności, które wskazywałyby na istnienie przynajmniej jednej z przesłanek wyłączenia sędziego. Takimi okolicznościami nie mogą być w szczególności ogólnikowe zarzuty związane z czynnościami porządkowymi podejmowanymi przez Przewodniczącego składu orzekającego podczas trwania rozprawy. Nadto zauważyć należy, iż pomimo wezwania Sądu, skarżący kasacyjnie nie uzasadnił swojego wniosku o wyłączenie Przewodniczącego składu orzekającego, poprzestając na twierdzeniach złożonych do protokołu rozprawy w dniu 26 stycznia 2017 r. Z kolei złożone przez sędziego NSA Zbigniewa Ślusarczyka oświadczenie z dnia 27 stycznia 2017 r. pozwala przyjąć, że nie istnieją okoliczności, które wywołują uzasadnioną wątpliwość, co do bezstronności tego sędziego (art. 19 P.p.s.a.). Stąd, stwierdzić należy, że wniosek o wyłączenie sędziego jest niezasadny. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 22 § 1 i 2 w związku z art. 193 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.