I OSK 1354/13

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie : Przewodniczący: Sędzia NSA Monika Nowicka Sędziowie: Sędzia NSA Barbara Adamiak (spr.) Sędzia WSA del. Marian Wolanin Protokolant starszy sekretarz sądowy Karolina Kubik po rozpoznaniu w dniu 12 lutego 2015 roku na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Prezydenta Miasta Łomży od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 lutego 2013 r. sygn. akt I SA/Wa 1660/12 w sprawie ze skargi Prezydenta Miasta Łomży na decyzję Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia [...] lipca 2012 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nabycia przez gminę z mocy prawa z dniem 1 stycznia 1999 r. własności nieruchomości zajętej pod drogę publiczną oddala skargę kasacyjną.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 11 lutego 2013 r., sygn. akt I SA/Wa 1660/12, po rozpoznaniu sprawy ze skargi Prezydenta Miasta Łomży na decyzję Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z [...] lipca 2012 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nabycia przez gminę z mocy prawa z dniem 1 stycznia 1999 r. własności nieruchomości zajętej pod drogę publiczną oddalił skargę. Wyrok zapadł w następującym stanie sprawy. Zarząd Wspólnoty Gruntowej "[...]" w Łomży wystąpił o wydanie decyzji o przekazaniu na rzecz Miasta Łomży działek gruntu będących własnością Wspólnoty "[...]", tj. działki nr geod. 30116, wcześniej nr 163, o pow. 0,7731 ha, działki nr 30117, wcześniej nr 441, o pow. 0,5572 ha, działki nr 30072/4, wcześniej nr 130, o pow. 0,1923 ha, stanowiących w dniu 31 grudnia 1998 r. drogi publiczne miejskie. Decyzją z [...] października 2008 r. Wojewoda Podlaski umorzył to postępowanie, wskazując w uzasadnieniu, że Wspólnoty Gruntowej "[...]" nie można uznać za podmiot mający interes prawny w postępowaniu z art. 73 ust. 1 ustawy z 13 października 1998 r. - Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną, i nie ma ona przymiotu strony wszczętego postępowania administracyjnego. W wyniku odwołania Zarządu Wspólnoty Gruntowej "[...]" w Łomży Minister Infrastruktury decyzją z 18 maja 2009 r. uchylił tę decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji wskazując, że Wspólnota Gruntowa "[...]" w Łomży, działająca przez Zarząd, ma interes prawny w postępowaniu prowadzonym w trybie art. 73 ust. 1 ustawy z 13 października 1998 r. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy Wojewoda Podlaski, na podstawie art. 73 ustawy z 13 października 1998 r. - Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną, decyzją z [...] października 2009 r. sprostowaną postanowieniem z 20 października 2009 r. stwierdził nabycie z dniem 1 stycznia 1999 r. z mocy prawa przez Gminę Miasto Łomża prawa własności przedmiotowych działek, jako zajętych pod drogi publiczne. Minister Infrastruktury, po rozpatrzeniu odwołania Prezydenta Miasta Łomża, decyzją z [...] kwietnia 2010 r. uchylił w całości powyższą decyzję z [...] października 2009 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji twierdząc, że organ pierwszej instancji nie udokumentował zajęcia działek nr 30116 i nr 30117 pod drogi publiczne oraz władztwa publicznoprawnego w dniu 31 grudnia 1998 r. Wojewoda Podlaski decyzją z [...] września 2010 r. stwierdził nabycie z mocy prawa z dniem 1 stycznia 1999 r. przez Gminę Miasto Łomża własności przedmiotowych działek, zajętych pod drogi publiczne gminne. Od decyzji tej odwołanie wniósł Prezydent Miasta Łomża wskazując, że Miasto Łomża jest współwłaścicielem przedmiotowych działek na podstawie decyzji Wojewody Łomżyńskiego z [...] grudnia 1998 r. i po raz drugi nie może nabyć własności. Pismem z 17 stycznia 2011 r. Minister Infrastruktury zwrócił się do Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji o rozważenie wszczęcia z urzędu postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody Łomżyńskiego z [...] grudnia 1998 r. Postanowieniem z 9 lutego 2011 r. Minister Infrastruktury z urzędu zawiesił postępowanie z odwołania Prezydenta Miasta Łomża od decyzji Wojewody Podlaskiego z [...] września 2010 r., wskazując w uzasadnieniu, że rozpatrzenie w trybie nadzoru sprawy komunalizacji ww. gruntów w odniesieniu do sprawy rozstrzyganej na podstawie art. 73 ust. 1 ustawy z 13 października 1998 r. stanowi zagadnienie wstępne, o którym mowa w art. 97 § 1 pkt 4 kpa. Postanowieniem z 27 czerwca 2012 r. Minister Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej podjął zawieszone postępowanie, wskazując w uzasadnieniu, że ustąpiły przyczyny uzasadniające zawieszenie postępowania, ponieważ ostateczną decyzją z [...] marca 2012 r. Minister Administracji i Cyfryzacji stwierdził nieważność decyzji Wojewody Łomżyńskiego z [...] grudnia 1998 r. stwierdzającej, że miasto Łomża nabyło z mocy prawa własność nieruchomości oznaczonej w ewidencji gruntów nr 30072, 30097, 30098, 30100, 30114, 30116, 30117 udz. 0,0222 cz. położonej w Łomży, opisanej w karcie inwentaryzacyjnej nr 1877. Minister Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej decyzją z dnia [...] lipca 2012 r. nr [...] po rozpatrzeniu odwołania Prezydenta Miasta Łomża od decyzji Wojewody Podlaskiego z dnia [...] września 2010 r. nr [...] stwierdzającej nabycie z mocy prawa z dniem 1 stycznia 1999 r. przez Gminę Miasto Łomża własności działek nr 30116 i nr 30117, położonych w obrębie Łomża 3 gmina Łomża - miasto, stanowiących własność Wspólnoty Gruntowej "[...]", zajętych pod drogi publiczne gminne - utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu stwierdził, że decyzją z 18 maja 1979 r. Prezydent Miasta Łomży, na podstawie art. 1 ust. 1 i art. 8 ust. 1 i 6 ustawy z 29 czerwca 1963 r. o zagospodarowaniu wspólnot gruntowych (Dz. U. Nr 28, poz. 169) ustalił za wspólnotę gruntową nieruchomości położone na terenie miasta Łomży obręb [...] oznaczone jako działki nr 130, 162, 163, 392, 441, 405/2, 652/2 o ogólnym obszarze 23,1239 ha. Z rejestru gruntów z [...] października 2008 r. wynika, że nieruchomości stanowiące wspólnotę gruntową obejmują grunty oznaczone jako działki nr 30072/4, 30097, 30098, 30100/2, 30114, 30116 i 30117; potwierdza to również zaświadczenie Starosty Łomżyńskiego z [...] października 2008 r. Decyzją z [...] grudnia 1998 r. wydaną na podstawie art. 18 ust. 1 w związku z art. 5 ust. 1 ustawy z 10 maja 1990 r. – Przepisy wprowadzające ustawę o samorządzie terytorialnym, Wojewoda Łomżyński stwierdził, że Miasto Łomża nabyło z mocy prawa udział wynoszący 0,0222 części we własności nieruchomości oznaczonej jako działki nr 30072, 30097, 30098, 30100, 30100, 30114, 30116, 30117 o pow. 6,6833 ha, położonej w Łomży, natomiast ostateczną decyzją z [...] marca 2012 r. nr [...] Minister Administracji i Cyfryzacji stwierdził nieważność decyzji Wojewody Łomżyńskiego z [...] grudnia 1998 r. Z powyższego, zdaniem organu, wynika, że w dniu 31 grudnia 1998 r. działki nr 30116 i 30117 stanowiły własność Wspólnoty Gruntowej "[...]" w Łomży. Na podstawie uchwały Wojewódzkiej Rady Narodowej w Łomży nr 45/IX z 28 września 1989 r. w sprawie zaliczenia dróg do kategorii dróg lokalnych miejskich (Dz. Urz. Woj. Łomżyńskiego Nr 17, poz. 144) ulice [...] w Łomży zostały zaliczone do kategorii dróg lokalnych miejskich. Zgodnie z art. 103 ust. 2 ustawy z 13 października 1998 r., drogi te z dniem 1 stycznia 1999 r. stały się drogami gminnymi. Również z akt, zdaniem organu, wynika, że działki te w dniu 31 grudnia 1998 r. były zajęte pod drogi publiczne – działka nr 30116 pod ulicę [...], a działka nr 30117 pod ulicę [...], i pozostawały we władaniu publicznoprawnym. Jak stwierdził organ, powyższe potwierdzają znajdujące się w aktach sprawy dokumenty. W ocenie organu drugiej instancji, z analizy stanu prawnego działek oznaczonych w obowiązującej ewidencji gruntów m. Łomża nr 30116 o pow. 0,7731 ha i nr 30117 o pow. 0,5572 ha stanowiących odpowiednio ulice: [...] i [...] z 12 listopada 2007 r., sporządzonej przez Przedsiębiorstwo Usług Geodezyjnych i Kartograficznych, wynika, że od 1949 r. działki nr 30116 i nr 30177 (odpowiednio: w 1975 r. - nr 164 i 441, w 1968 r. - nr 1, w 1949 r. - drogi polne) są to grunty użytkowane jako drogi dojazdowe, pierwotnie określone drogami polnymi, następnie jako ulice miejskie. Również od 1949 r. działki te stanowiły mienie użyteczności publicznej i najpierw były we władaniu gromady [...], następnie do dnia 4 czerwca 1979 r. we władaniu miasta Łomży. Od 1979 r. na mocy decyzji Prezydenta Miasta Łomży z 18 maja 1979 r. właścicielem jest Wspólnota Gruntowa "[...]", jednakże stan ich użytkowania nie uległ zmianie: były i są ulicami miejskimi. Z pisma Urzędu Miejskiego w Łomży z 21 lipca 2010 r. wynika, że na przełomie lat 70/80 w ulicy [...] został wybudowany kanał deszczowy, natomiast z pisma Miejskiego Przedsiębiorstwa Wodociągów i Kanalizacji sp. z o. o. w Łomży z 28 czerwca 2010 r. wynika, że wodociąg w ulicy [...] został wykonany w 1984 r., w ulicy [...] w 1983 r., natomiast kanał sanitarny w ulicy [...] w 1982 r. Stosownie do art. 7 ust. 1 pkt 3 ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.), również w brzmieniu obowiązującym w dniu 31 grudnia 1998 r., do zadań własnych gminy należą w szczególności sprawy wodociągów i zaopatrzenia w wodę, kanalizacji, usuwania i oczyszczania ścieków komunalnych, utrzymania czystości i porządku oraz urządzeń sanitarnych, wysypisk i unieszkodliwiania odpadów komunalnych, zaopatrzenia w energię elektryczną i cieplną. Wykonując te zadania gmina wykonywała także władztwo nad nieruchomościami przez które przebiegał kanał deszczowy, wodociąg i kanał sanitarny. Organ uznał, że skoro zatem w sprawie zostały spełnione wszystkie przesłanki wynikające z art. 73 ust. 1 ustawy z 13 października 1998 r., Wojewoda Podlaski obowiązany był wydać stosowną decyzję. Odnosząc się do odwołania organ zauważył, że decyzja Wojewody Łomżyńskiego z [...] grudnia 1998 r. stwierdzająca nabycie przez Miasto Łomża z mocy prawa udziału wynoszącego 0,0222 części we własności nieruchomości oznaczonej jako działki nr 30072, 30097, 30098, 30100, 30114, 30116, 30117 o powierzchni 66833 m2, położonej w Łomży, została wyeliminowana z obrotu prawnego, bowiem ostateczną decyzją z [...] marca 2012 r. nr [...] Minister Administracji i Cyfryzacji stwierdził jej nieważność, a w związku z tym w dniu 31 grudnia 1998 r. właścicielem przedmiotowych działek nr 30116 i 30177 była wyłącznie Wspólnota Gruntowa "[...]". Skargę na decyzję Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożył Prezydent Miasta Łomży; zarzucając rażące naruszenie prawa polegające na naruszeniu art. 73 ustawy z 13 października 1998 r. – Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną oraz art. 7, 75 § 1, 80 i 81 Kodeksu postępowania administracyjnego - - domagał się uchylenia decyzji Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z 28 stycznia 2009 r. utrzymującej w mocy decyzję Wojewody Podlaskiego z [...] września 2010 r. stwierdzającej nabycie z mocy prawa z dniem 1 stycznia 1999 r. przez Gminę Miasto Łomża własności działek nr 30116 i 30117, stanowiących własność Wspólnoty Gruntowej "[...]" zajętych pod drogi publiczne gminne. W odpowiedzi na skargę Minister Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Rozpoznając sprawę Sąd podkreślił, że stan faktyczny przyjęty za podstawę zaskarżonego rozstrzygnięcia nie budzi wątpliwości. Dokonując oceny zaskarżonej decyzji Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zarówno zaskarżona decyzja, jak i poprzedzająca ją decyzja nie naruszają przepisów prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził, że podstawą materialnoprawną zaskarżonej decyzji był art. 73 ust. 1 ustawy z 13 października 1998 r. - Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną (Dz. U. Nr 133, poz. 872 ze zm.), zgodnie z którym nieruchomości pozostające w dniu 31 grudnia 1998 r. we władaniu Skarbu Państwa lub jednostek samorządu terytorialnego, nie stanowiące ich własności, a zajęte pod drogi publiczne, z dniem 1 stycznia 1999 r. stają się z mocy prawa własnością Skarbu Państwa lub właściwych jednostek samorządu terytorialnego za odszkodowaniem. Nabycie własności nieruchomości z mocy prawa na podstawie art. 73 ust. 1 następowało zatem, jeżeli w dniu 31 grudnia 1998 r. spełnione zostały łącznie następujące przesłanki: nieruchomość (1) nie była własnością Skarbu Państwa lub jednostek samorządu terytorialnego, (2) była zajęta pod drogę publiczną, (3) pozostawała we władaniu Skarbu Państwa, bądź jednostek samorządu terytorialnego. Zdaniem Sądu pierwszej instancji, słusznie organ wskazał, że przepis ten - art. 73 ust. 1 - ma charakter wywłaszczeniowy, i dotyczy sytuacji, gdy w dniu 31 grudnia 1998 r. prawo własności było uregulowane na rzecz innych podmiotów prawnych niż Skarb Państwa lub jednostki samorządu terytorialnego, przy istnieniu publicznego władztwa nad nieruchomością. Stosując ten przepis organ bada wyłącznie spełnienie przesłanek w nim wymienionych na dzień 31 grudnia 1998 r. W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, jak jednoznacznie wynika z akt sprawy, przedmiotowa nieruchomość w dniu 31 grudnia 1998 r. stanowiła własność Wspólnoty Gruntowej "[...]", a zatem nie była własnością ani Skarbu Państwa ani jednostki samorządu terytorialnego. Na podstawie uchwały Wojewódzkiej Rady Narodowej w Łomży nr 45/IX z 28 września 1989 r. w sprawie zaliczenia dróg do kategorii dróg lokalnych miejskich (Dz. Urz. Woj. Łomżyńskiego Nr 17, poz. 144) ulice [...] i Podleśna w Łomży zostały zaliczone do kategorii dróg lokalnych miejskich. Zgodnie z art. 103 ust. 2 ustawy z 13 października 1998 r., drogi te z dniem 1 stycznia 1999 r. stały się drogami gminnymi. Sąd pierwszej instancji stwierdził, że również z akt wynika, że przedmiotowe działki w dniu 31 grudnia 1998 r. były zajęte pod drogi publiczne – działka nr 30116 pod ulicę [...], a działka nr 30117 pod ulicę [...] oraz pozostawały we władaniu publicznoprawnym. Przedmiotowe działki oznaczone w ewidencji gruntów m. Łomża nr 30116 i nr 30117 stanowią ulice [...] i [...]. Od 1949 r. działki nr 30116 i nr 30177 są gruntami użytkowanymi jako drogi dojazdowe, pierwotnie określone jako drogi polne a następnie jako ulice miejskie. Również od 1949 r. działki te stanowiły mienie użyteczności publicznej i najpierw były we władaniu gromady [...], następnie do dnia 4 czerwca 1979 r. we władaniu miasta Łomży. Od 1979 r. na mocy decyzji Prezydenta Miasta Łomży z 18 maja 1979 r. właścicielem jest Wspólnota Gruntowa "[...]", jednakże stan ich użytkowania nie uległ zmianie: były i są ulicami miejskimi. Z pisma Urzędu Miejskiego w Łomży z 21 lipca 2010 r. wynika, że na przełomie lat 70/80 w ulicy [...] został wybudowany kanał deszczowy, natomiast z pisma Miejskiego Przedsiębiorstwa Wodociągów i Kanalizacji sp. z o. o. w Łomży z 28 czerwca 2010 r. wynika, że wodociąg w ulicy [...] został wykonany w 1984 r., w ulicy [...] w 1983 r., natomiast kanał sanitarny w ulicy [...] w 1982 r. Stosownie do art. 7 ust. 1 pkt 3 ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.), również w brzmieniu obowiązującym w dniu 31 grudnia 1998 r., do zadań własnych gminy należą w szczególności sprawy wodociągów i zaopatrzenia w wodę, kanalizacji, usuwania i oczyszczania ścieków komunalnych, utrzymania czystości i porządku oraz urządzeń sanitarnych, wysypisk i unieszkodliwiania odpadów komunalnych, zaopatrzenia w energię elektryczną i cieplną. Wykonując te zadania gmina wykonywała także władztwo nad nieruchomościami przez które przebiegał kanał deszczowy, wodociąg i kanał sanitarny. Sąd pierwszej instancji wskazał, że stosownie do przepisów ustawy z 29 czerwca 1963 r. o zagospodarowaniu wspólnot gruntowych (Dz. U. Nr 28, poz. 169 z późn. zm), wspólnoty gruntowe są niepodzielne. Art. 5 ust. 1 tej ustawy stanowi, że wspólnoty gruntowe nie mogą być dzielone pomiędzy uprawnionych do udziału w tych wspólnotach, natomiast zgodnie z art. 10 tej ustawy, w razie potrzeby wydzielenia ze wspólnoty gruntowej udziału Państwa udział ten wydziela się przy uwzględnieniu wartości wspólnoty gruntowej; wartość tę określa się na zasadach i w sposób przewidziany w przepisach o sprzedaży państwowych nieruchomości rolnych - w niniejszej sprawie, jak wynika z akt sprawy, tego trybu nie zastosowano. Jak stwierdził Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, z wypisu z ewidencji gruntów sporządzonego na dzień 31 grudnia 1998 r. wynika, że Skarb Państwa był udziałowcem wspólnoty w 222/1000 części. Skoro Minister Administracji i Cyfryzacji decyzją z [...] marca 2012 r. stwierdził nieważność decyzji Wojewody Łomżyńskiego z [...] grudnia 1998 r. wydanej na podstawie art. 5 ust. 1 ustawy z 10 maja 1990 r. - Przepisy wprowadzające ustawę o samorządzie terytorialnym i ustawę o pracownikach samorządowych (Dz. U. Nr 32, poz. 191 z późn. zm), którą stwierdzono, że Miasto Łomża nabyło z mocy prawa z dniem 27 maja 1990 r. udział wynoszący 0,0222 części we własności nieruchomości oznaczonych jako działki, m. in., nr 30116 i 30117, to oznacza, że w dniu 31 grudnia 1998 r. przedmiotowe działki stanowiły własność Wspólnoty Gruntowej "[...]" w Łomży, w której Skarb Państwa był udziałowcem w 222/1000 części. Sąd pierwszej instancji stwierdził, że skoro w dniu 31 grudnia 1998 r. przedmiotowe działki stanowiły własność Wspólnoty Gruntowej "[...]" w Łomży, były zajęte pod drogi publiczne oraz były we władaniu publicznoprawnym, to należy stwierdzić, że organy prawidłowo zastosowały art. 73 ustawy z 13 października 1998 r. - Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną. Zdaniem Sądu, postępowanie administracyjne zostało przeprowadzone wnikliwie, zgromadzony w sprawie materiał dowodowy oceniony został właściwie, a mające zastosowanie w sprawie przepisy zostały prawidłowo zinterpretowane. Sąd pierwszej instancji nie doszukał się naruszeń przepisów prawa materialnego czy procesowego, które skutkowałyby koniecznością uchylenia zaskarżonej decyzji. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), oddalił skargę. Prezydent Miasta Łomża wniósł od wyroku skargę kasacyjną, zaskarżając wyrok w całości. Skargę kasacyjną oparł na zarzucie naruszenia prawa procesowego, mającego istotny woły na treść wyroku, tj. art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z art. 6, 7 i 107 Kodeksu postępowania administracyjnego, poprzez 1) niestwierdzenie naruszenia przez organ II instancji art. 7 Kodeksu postępowania administracyjnego polegającego na dokonaniu błędnych, arbitralnych oraz niezgodnych z materiałem dowodowym i rzeczywistością ustaleń faktycznych polegających na przyjęciu, że Wspólnota Gruntowa [...] jest właścicielem nieruchomości oznaczonych jako działki o nr 30116 i 30117, podczas gdy prawidłowym było ustalenie, że właścicielami nieruchomości wchodzących w skład Wspólnoty Gruntowej są udziałowcy tej wspólnoty są, w tym między innymi Skarb Państwa; 2) niestwierdzenie naruszenia przez organ II instancji art. 6 i 7 oraz art. 107 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego polegającego na niewyjaśnieniu podstaw prawnych uznania, że to Wspólnota Gruntowa [...] jest właścicielem nieruchomości oznaczonych jako działki o nr 30116 i 30117. Zdaniem wnoszącego skargę kasacyjną, powyższe naruszenia skutkowały błędnym zastosowaniem przepis prawa materialnego art. 73 ust. 1 ustawy z 13 października 1998 r. – Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną. Zarówno organ II instancji jak i Wojewódzki Sąd Administracyjny ustaliły, że w dniu 31 grudnia 1998n r. Skarb Państwa był udziałowcem Wspólnoty Gruntowej [...], jednak nie ustaliły związku tym, ze Skarb Państwa był też współwłaścicielem nieruchomości oznaczonych jako działki o nr 30116 i 30117, a to skutkowało niemożliwością zastosowania powyższego przepisu prawa materialnego. Na tych podstawach wnosił o: 1) uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie do ponownego rozpoznania na podstawie art. 185 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi; 2) zasądzenie kosztów postępowania na rzecz skarżącego, według norm przepisanych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 183 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania. W sprawie nie występują, enumeratywnie wyliczone w art. 183 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, przesłanki nieważności postępowania sądowoadministracyjnego. Z tego względu, przy rozpoznaniu sprawy, Naczelny Sąd Administracyjny związany był granicami skargi kasacyjnej. Skarga kasacyjna nie została oparta na usprawiedliwionych podstawach. Zarzut naruszenia art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z art. 6, art. 7, art. 107 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego nie jest zasadny. Zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd administracyjny uchyla decyzję, jeżeli stwierdzi inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Przesłanką uwzględnienia skargi jest zatem wykazanie takiego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli pozostają w związku z hipotetycznym stanem faktycznym zapisanym w normie prawej przepisu prawa będącego podstawą rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy. Zarzut naruszenia art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z art. 6, art. 7, art. 107 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego wymaga rozpoznania łącznie z drugim zarzutem skargi kasacyjnej, czyli zarzutem naruszenia art. 73 ust. 1 ustawy z 13 października 1998 r. – Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną (Dz. U. nr 133, poz. 872 ze zm.). Zgodnie z art. 73 ust. 1 ustawy Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną "Nieruchomości pozostające w dniu 31 grudnia 1998 r. we władaniu Skarbu Państwa lub jednostek samorządu terytorialnego, nie stanowiące ich własności, a zajęte pod drogi publiczne, z dniem 1 stycznia 1999 r. stają się z mocy prawa własnością Skarbu Państwa lub właściwych jednostek samorządu terytorialnego". W sprawie podstawą do komunalizacji na rzecz Miasta Łomży nieruchomości działek nr 30116 i 301117 zajętych pod drogi gminne było: - po pierwsze, to że nieruchomość pozostawała w dniu 31 grudnia 1998 r. we władaniu jednostki samorządu terytorialnego; - po drugie, to że nie stanowiła ona własności Skarbu Państwa, jak i jednostki samorządu terytorialnego; - po trzecie, to że była zajęta pod drogi publiczne. W sprawie poza sporem jest, ze nieruchomości zostały zajęte pod odpowiednie drogi publiczne (działka nr 30116 pod ul. [...], a działka nr 30117 pod ul. [...]), które są drogami gminnymi. Nieruchomości zajęte pod drogę nie były własnością Miasta Łomża, nie były też własnością Skarbu Państwa. Nieruchomości zajęte pod drogi gminne, jak zasadnie wywiódł w zaskarżonym wyroku Sąd z regulacji art. 5 ust. 1 i następnych ustawy z 29 czerwca 1963 r. o zagospodarowaniu wspólnot gruntowych (Dz. U. Nr 28, poz. 169 ze zm.) stanowiły mienie Wspólnoty Gruntowej "[...]" w Łomży, a zatem mienie odrębnego podmiotu od Skarbu Państwa i jednostki samorządu terytorialnego. Nie ma znaczenia prawnego dla prawidłowości rozstrzygnięcia okoliczność faktyczna, że Skarb Państwa był w 222/1000 części udziałowcem Wspólnoty, która jest odrębnym podmiotem od Skarbu Państwa. W tym stanie rzeczy, skoro skarga kasacyjna nie została oparta na usprawiedliwionych podstawach, na mocy art. 184 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.