I OSK 1345/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Maciej Dybowski po rozpoznaniu w dniu 9 maja 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku E.S. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej E.S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 18 października 2017 r., sygn. akt II SA/Lu 468/17 w sprawie ze skargi E.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lutego 2017 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu świadczenia wychowawczego jako świadczenia nienależnie pobranego postanawia odmówić wstrzymania zaskarżonej decyzji

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie wyrokiem z dnia 18 października 2017 r., sygn. akt II SA/Lu 468/17, oddalił skargę E.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lutego 2017 r. nr [...] (dalej decyzja z [...] lutego 2017 r.) w przedmiocie zwrotu świadczenia wychowawczego jako świadczenia nienależnie pobranego. Od powyższego wyroku skargę kasacyjną złożyła E.S., reprezentowana przez pełnomocnika r. pr. M.S., w której zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wniosku nie uzasadniła (60-63 akt sądowych). Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej ppsa), wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji możliwe jest wówczas, gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Nie chodzi przy tym o jakiekolwiek skutki i jakąkolwiek szkodę, ale o szkodę i skutki kwalifikowane, tzn. przekraczające normalne następstwa związane z wykonywaniem aktu. Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale składu 7 Sędziów NSA z 16.4.2007 r., I GPS 1/07, ONSAiWSA 2007/4/77 przyjął, że na podstawie powołanego przepisu dopuszczalne jest wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu także w postępowaniu kasacyjnym, wszczętym na skutek wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku oddalającego skargę. Pogląd ów w pełni akceptuje doktryna i orzecznictwo (J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Lexis Nexis 2012, s. 231, uw. 18; postanowienie NSA z: 13.11.2013 r., I OSK 2546/13; 13.11.2013 r., II OSK 2158/12; 13.11.2013 r., II OSK 2159/12; 7.11.2013 r., II OSK 2656/13; 7.11.2013 r., II OSK 2672/13, cbosa). Z konstrukcji w/w przepisu wynika, że to na wnoszącym o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności spoczywa obowiązek wykazania konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie aktu lub czynności jest zasadne z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Powinien on zatem w sposób wnikliwy uzasadnić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, przedstawiając spójną argumentację, popartą faktami oraz ewentualnie odnoszącymi się do nich dowodami, tak by przekonać sąd o zasadności zastosowania ochrony tymczasowej. W orzecznictwie wielokrotnie podkreślano, że podstawą badania zasadności wstrzymania wykonania decyzji lub aktu jest prawidłowo uzasadniony wniosek i zwracano uwagę na obowiązki ciążące w tym zakresie na wnioskodawcy. W niniejszej sprawie w skardze kasacyjnej skarżąca, reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, ograniczyła się do złożenia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, w ogóle go nie uzasadniając. Uznać zatem należy, że nie uprawdopodobniła w żaden sposób, by wykonanie zaskarżonej decyzji mogło wywołać niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodować trudne do odwrócenia skutki. Decyzją z [...] lutego 2017 r. utrzymano w mocy decyzję [...] listopada 2016 r. nr [...] Wójta Gminy [...], stwierdzającą, że świadczenie wypłacone skarżącej na syna K. za okres od [...] czerwca 2016 r. do [...] września 2016 r. w łącznej kwocie 2000 zł, jest świadczeniem nienależnie pobranym i zobowiązano skarżącą do zwrotu nienależnie pobranego świadczenia wychowawczego wraz z ustawowymi odsetkami, w terminie 14 dni od dnia, w którym decyzja stanie się ostateczna. Przesłanką wstrzymania wykonania decyzji jest niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, o której można mówić, jeśli rozmiary szkody wywołanej wykonaniem zaskarżonego aktu administracyjnego są większe niż zwykłe skutki wywołane wykonaniem aktu tego rodzaju (postanowienie NSA z: 8.5.2014 r. II OZ 420/14, Lex 1467722). Kwota 2000 zł jest równa kwocie najniższego wynagrodzenia pracownika w 2017 r. (Dz. U. z 2016 r., poz. 1456) i niższa niż kwota najniższego wynagrodzenia pracownika w 2018 r. (2.100 zł; Dz. U. z 2017 r., poz. 1741), co przemawia za uznaniem, że w niniejszej sprawie nie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody. Wobec tego należało odmówić wstrzymania jej wykonania. Z tych względów, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 ppsa, postanowił jak w sentencji.