I OSK 1249/14

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jolanta Rajewska po rozpoznaniu w dniu 29 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi J. S. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 grudnia 2013 r. sygn. akt I OSK 3066/12 w sprawie ze skargi J. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] kwietnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia na zakup żywności postanawia: odrzucić skargę o wznowienie postępowania

Wyrokiem z dnia 4 grudnia 2013 r. sygn. akt I OSK 3066/12 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną J. S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 2 sierpnia 2012 r. sygn. akt II SA/Lu 480/12 w sprawie ze skargi J. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] kwietnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia na zakup żywności. J. S. w dniu 1 marca 2014 r. złożyła skargę o wznowienie postępowania sądowego zakończonego powyższym wyrokiem, którą sporządziła osobiście. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 275 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej, jako: "P.p.s.a.") do wznowienia postępowania z przyczyn nieważności właściwy jest sąd, który wydał zaskarżone orzeczenie, a jeżeli zaskarżono orzeczenia sądów obu instancji, właściwy jest Naczelny Sąd Administracyjny. Do wznowienia postępowania na innej podstawie właściwy jest sąd, który ostatnio orzekał w sprawie. W myśl art. 276 P.p.s.a. do postępowania ze skargi o wznowienie postępowania stosuje się odpowiednio przepisy o postępowaniu przed sądem pierwszej instancji, jeżeli przepisy poniższe nie stanowią inaczej. Jednakże, gdy do wznowienia postępowania właściwy jest Naczelny Sąd Administracyjny, stosuje się odpowiednio art. 175. W myśl § 1 tego artykułu, skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Natomiast stosownie do jego § 2, przepisu § 1 nie stosuje się, jeżeli skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Powyższe oznacza, że w przypadku gdy do wznowienia postępowania właściwy jest Naczelny Sąd Administracyjny, skarga o wznowienie postępowania powinna być sporządzona przez profesjonalnego pełnomocnika, pod rygorem jej odrzucenia. W orzecznictwie i doktrynie przyjmuje się, że niedopełnienie tego obowiązku jest brakiem nieusuwalnym skargi o wznowienie postępowania (zob. Metodyka pracy sędziego sądu administracyjnego Bogusław Dauter, wyd. 3, LexisNexis, Warszawa 2011 r. s. 602; J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Komentarz, Warszawa 2010 r., s. 628 oraz np. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 stycznia 2014 r. sygn. akt II OSK 3156/13 oraz z dnia 20 listopada 2013 r. sygn. akt II OSK 2724/13). W niniejszej sprawie J. S. sporządziła skargę o wznowienie postępowania osobiście. Skarga ta zatem nie spełnia wymogu określonego w art. 175 § 1 P.p.s.a. – nie została bowiem sporządzona przez profesjonalnego pełnomocnika. J. S. nie wykazała również, że należy do kręgu podmiotów, wymienionych w art. 175 § 2 P.p.s.a., do których obowiązku sporządzenia skargi o wznowienie przez adwokata lub radcę prawnego nie stosuje się. Okoliczność taka nie wynika również z akt sprawy. Z tych względów, skoro skarga o wznowienie postępowania została sporządzona przez podmiot pozbawiony zdolności postulacyjnej, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 175 § 1 i art. 276 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.