I OSK 1226/14

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Marek Stojanowski po rozpoznaniu w dniu 2 sierpnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej E.K., P.K. i Z.K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 5 lutego 2014 r. sygn. akt II SA/Gd 765/13 w sprawie ze skargi E.K., P.K. i Z.K. na decyzję Wojewody Pomorskiego z dnia 12 sierpnia 2013 r. nr NSP-III.7581.1.45.2013.NS w przedmiocie odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość postanawia: umorzyć zawieszone postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.

Postanowieniem z 18 lutego 2016 r. sygn. akt I OSK 1226/14 Naczelny Sąd Administracyjny zawiesił postępowanie ze skargi kasacyjnej E.K., P.K. i Z.K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 5 lutego 2014 r. sygn. akt II SA/Gd 765/13 – na podstawie art. 124 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935, dalej: "ppsa"), z uwagi na śmierć skarżącego kasacyjnie – Z.K. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 130 § 1 pkt 3 ppsa sąd umarza zawieszone postępowanie w razie śmierci strony po upływie pięciu lat od dnia wydania postanowienia o zawieszeniu postępowania z tej przyczyny. Przepis ten normuje sposób zakończenia postępowania sądowego w przypadku śmierci strony. Umorzenie zawieszonego postępowania na podstawie powołanego przepisu możliwe jest w przypadku braku następcy prawnego strony. Sytuacja taka ma miejsce w rozpoznawanej sprawie, albowiem skarżący kasacyjnie – Z.K. zmarł a do postępowania nie zgłosili się jego następcy prawni. Tym samym zaistniała unormowana w art. 130 § 1 pkt 3 ppsa przesłanka obligująca Sąd do umorzenia zawieszonego postępowania, albowiem pięcioletni okres, o którym mowa w powołanym przepisie upłynął z dniem 18 lutego 2021 r. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 130 § 1 pkt 3 w zw. z art. 193 ppsa orzekł jak w sentencji.