I OSK 120/16

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Irena Kamińska Sędziowie: Sędzia NSA Małgorzata Pocztarek Sędzia del. WSA Marian Wolanin (spr.) Protokolant: asystent sędziego Aleksander Jakubowski po rozpoznaniu w dniu 10 listopada 2017 roku na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej L.W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 3 września 2015 r. sygn. akt III SA/Kr 314/15 w sprawie ze skargi L.W. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w K. z dnia [...] stycznia 2015 r. nr [...] w przedmiocie ewidencji gruntów oddala skargę kasacyjną.

Zaskarżonym wyrokiem z dnia 3 września 2015 r., sygn. akt III SA/Kr 314/15, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę L.W.na decyzję Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w K. z dnia [...] stycznia 2015 r., Nr [...], w przedmiocie ewidencji gruntów. W uzasadnieniu zaskarżonego wyroku wskazano, że decyzją z dnia[...] grudnia 2012 r. Starosta O. - działając z urzędu - orzekł o zmianie danych ewidencyjnych objętych operatem ewidencji gruntów i budynków dla obrębu Ł., gmina Z., w zakresie działki nr [...], zgodnie z operatem technicznym zaewidencjonowanym w państwowym zasobie geodezyjnym i kartograficznym w dniu [...]sierpnia 2012 r., za numerem [...]. Małopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego decyzją z dnia [...] lutego 2013 r. uchylił powołaną decyzję organu pierwszej instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. Decyzją z dnia [...]czerwca 2013 r. Starosta O. umorzył, jako bezprzedmiotowe, postępowanie administracyjne w sprawie rozdzielenia działki nr [...]o pow. 0,0167 ha, położonej w Ł., gmina Z. na działki: nr [...]o pow. 0,0032 ha i nr [...]o pow. 0,0135 ha, w celu doprowadzenia do zgodności operatu ewidencji gruntów i budynków z rzeczywistym stanem prawym. Małopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego decyzją z dnia [...] września 2014 r. uchylił powołaną decyzję z dnia [...]czerwca 2013 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. Decyzją z dnia [...]października 2014 r., Nr [...], Starosta O. ponownie orzekł z urzędu o zmianie danych ewidencyjnych objętych operatem ewidencji gruntów i budynków dla obrębu Ł., gmina Z., w zakresie działki nr [...]poprzez wydzielenie w działce ewidencyjnej nr [...]o pow. 0,0167 ha, o niejednorodnym stanie prawnym, odrębnych nieruchomości oznaczonych jako działki: nr [...]o pow. 0,0136 ha (odpowiadająca części dawnej parceli gruntowej l. kat. [...]objętej aktem własności ziemi Nr [...]) i nr [...]o pow. 0,0031 ha (odpowiadająca części dawnej parceli gruntowej l. kat. [...]objętej aktem własności ziemi Nr [...]), zgodnie z dokumentacją geodezyjną zaewidencjonowaną w państwowym zasobie geodezyjnym i kartograficznym w dniu [...]maja 2014 r. za numerem [...]. W ocenie organu sporządzona dokumentacja geodezyjna odzwierciedla stan prawny ustanowiony aktami własności ziemi nr: [...]do działki nr [...]i nr [...]do działki nr [...]w oparciu o wiarygodne materiały źródłowe, w zakresie do wykazanej działki nr [...]w operacie ewidencyjnym z przeznaczeniem jej pod drogę powiatową (nr [...]), wydzieloną operatem technicznym [...]z dnia [...]lutego 1986 r. Organ stwierdził, że działka nr [...], ujawniona w operacie ewidencyjnym, przeznaczona pod drogę posiada, na skutek przyjęcia błędnego przebiegu granic dzielonej działki nr [...], niejednorodny stan prawny. Składa się z części ówczesnych działek nr [...]i nr [...]. Nowo powstałe działki nr [...]i nr [...]spełniają wymogi § 9 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 21 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz.U. z 2015 r. poz. 542). Organ ustalił, że obecnie działce nr [...], objętej [...]odpowiadają działki nr [...]i nr [...], stanowiące własność M. i A. G., oraz działka nr [...], stanowiąca własność A. i R. C.; działce nr [...], objętej [...], odpowiadają działki nr [...], stanowiące własność L.W. Po rozpatrzeniu odwołania L.W., decyzją z dnia [...]stycznia 2015 r., Nr [...], Małopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji stwierdzając, że dokumentacja geodezyjna nr [...], aktualizująca informacje zawarte w ewidencji gruntów i budynków obrębu Ł., w gminie Z. - mapa ewidencyjna w wersji cyfrowej i numerycznej, jednoznacznie określa przebieg granic nowych działek nr [...]o jednorodnym stanie prawnym, wyodrębnionych w działce nr [...]. Zgodnie z § 61 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków, w obecnie obowiązującym operacie ewidencji gruntów i budynków przebieg granic działki nr [...]określają współrzędne punktów granicznych nr: [...] - o wymaganym formacie danych i spełniające standardy techniczne tych danych. Z tabeli wykazu punktów granicznych wynika, że przebieg granic działki nr [...]z działkami nr [...], wyznaczają punkty graniczne nr: [...]o atrybucie nr [...], co oznacza, że źródłem ich pozyskania są zatwierdzone projekty podziału nieruchomości lub scalenia i podziału nieruchomości. Punkt graniczny nr [...]wspólny dla działek nr [...]i nr [...]posiada atrybut nr [...], czyli został pozyskany w wyniku pomiaru geodezyjnego z ustaleniem granic. Natomiast punkty graniczne nr [...], określające przebieg granic działki nr [...]z działką nr [...] (stanowiącą drogę), pozyskane zostały w drodze digitalizacji mapy z wykorzystaniem wyników geodezyjnych pomiarów, o czym świadczy przyporządkowany im atrybut nr [...]. W operacie technicznym nr [...], z dnia [...]maja 2014 r., przyjęto przebieg granicy pomiędzy działką nr [...]a działkami nr: [...], określony punktami granicznymi nr [...] (operat pomiarowy [...]wydzielenia działek pod drogę), [...] (operat pomiarowy [...]podziału nieruchomości). Wartości tych współrzędnych są tożsame z wykazanymi w obowiązującym operacie ewidencyjnym. Ponadto opisany przebieg granic działki nr [...]został w dniu [...]maja 2014 r., w obecności zainteresowanych stron, wyznaczony w terenie, w oparciu o osnowę geodezyjną, według szkicu granicznego nr [...] sporządzonego na podstawie: operatów technicznych [...], mapy katastralnej w skali 1:2880 i Akty Własności Ziemi nr [...]. Organ II instancji stwierdził, że L.W. odmówił, nie podając przyczyny, złożenia podpisu w protokole z dnia [...]maja 2014 r. z czynności dokonanych na gruncie. Pozostałe osoby obecne wówczas na gruncie podpisały ten protokół, przyjmując tym samym bez zastrzeżeń wskazany przebieg granic. W granicach działki nr [...], określonych ww. punktami, w sposób informatyczny, zachowując topologię położenia punktów granicznych, odtworzono, w oparciu o jedyny materiał źródłowy – skalibrowany raster nieobowiązującej mapy ewidencyjnej (katastralnej) w skali 1:2880, przebieg granicy parceli gruntowej l. kat. [...], objętej [...], graniczącej z parcelą gruntową l. kat[...], objętej [...], opisaną punktami granicznymi nr [...]. I tak: przebieg granicy działki nr [...] (część parceli gruntowej l. kat. [...]) określają punkty graniczne nr: [...], a przebieg granicy działki nr [...] (część parceli gruntowej l. kat. [...]) określają punkty graniczne nr: [...]. Zatem, w wyniku tego opracowania powstały nowe działki nr: [...]o pow. 0,0031 ha i nr [...]o pow. 0,0136 ha o jednorodnym stanie prawnym, wyodrębnione z działki nr [...]o pow. 0,0167 ha o niejednorodnym stanie prawnym, składającej się z nieruchomości objętej [...]ujawnionej w księdze wieczystej [...]. W ocenie organu odwoławczego, dokumentacja zawarta w operacie numer [...], z dnia [...]maja 2014 r. oraz dokumentacja źródłowa zgromadzona w aktach sprawy dowodzą, że zmiana danych ewidencyjnych w zakresie działki nr [...]była konieczna, ponieważ stan ewidencji, w którym działka ewidencyjna obejmuje obszar niejednorodny prawnie, jest stanem niezgodnym z obecnie obowiązującymi zasadami prowadzenia ewidencji gruntów i budynków. Przeprowadzenie tzw. "rozdzielenia", zawartych w jednej działce ewidencyjnej, działek będących przedmiotem odrębnej własności, należy co do zasady zaakceptować, jako formę aktualizacji ewidencji. Przepis § 9 ust. 1 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków definiuje działkę ewidencyjną, jako ciągły obszar gruntu, położony w granicach jednego obrębu, jednorodny pod względem prawnym, wydzielony z otoczenia za pomocą linii granicznych. W świetle tej definicji dokonana zmiana ma zatem charakter przedmiotowo-podmiotowy, gdyż z jej istoty wynika konieczność określenia podmiotów prawa własności, którym - w świetle aktualnych wpisów w księgach wieczystych - przysługuje to prawo względem działek nowo wydzielonych. Dokumentacja geodezyjna nr [...]zawiera m.in. mapę uzupełniającą aktualizacji operatu ewidencji gruntów, wykazy zmian danych ewidencyjnych oraz wykazy zmian nawiązujące do ustanowionych stanów prawnych nieruchomości objętych księgami wieczystymi [...]. Organ II instancji stwierdził, że zgodnie z przepisem art. 24 ust. 2a pkt c ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz.U. z 2015 r. poz. 520, ze zm.) z urzędu wprowadza się zmiany wynikające z materiałów zasobu. Również przepis § 46 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia stanowi, że "z urzędu wprowadza się zmiany wynikające opracowań geodezyjnych i kartograficznych, przyjętych do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, zawierających wykazy zmian danych ewidencyjnych". Operat techniczny nr [...]z dnia [...]maja 2014 r. spełnia wymagania określone w art. 24 ust. 2a pkt c ustawy - Prawo geodezyjne i kartograficzne i § 46 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków, gdyż został przyjęty do zasobu geodezyjnego i kartograficznego i zawiera wykaz zmian danych ewidencyjnych. Prowadzone z urzędu postępowanie dotyczyło jedynie działki nr [...]o nieuregulowanym stanie prawnym, składającej się z części dawnej działki nr [...]o pow. 0,3000 ha, objętej [...] i części dawnej działki nr [...]o pow. 0,1500 ha, objętej [...]. W ocenie organu odwoławczego, zarzut odwołującego się, że organ nie wyjaśnił przyczyn i rozbieżności w przebiegu granic i powierzchni działek nr [...]powstałych z podziału działki nr [...], a także nr [...]powstałej z podziału działki nr [...], wykracza poza zakres postępowania wszczętego z urzędu zawiadomieniem z dnia [...] października 2012 r., nr [...], dotyczącego działki nr [...]. Wykonawca prac geodezyjnych, dokonując w 1986 r. podziału nieruchomości pod drogę powiatową, popełnił błąd, łącząc w działce nr [...]dwie nieruchomości: objętą [...]. Operatem pomiarowym projektu podziału nieruchomości pod drogę, przyjętym do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego dnia [...]lutego 1986 r., za numerem [...]86, dokonano m.in. podziału działki nr [...]o pow. 0,1500 ha na działki nr [...]o pow. 0,1333 ha (pozostającą przy dotychczasowym właścicielu) i nr [...]o pow. 0,0167 ha (przeznaczoną pod drogę). W dacie sporządzania projektu podziału nieruchomości w księdze wieczystej Nr [...]wykazana była działka nr [...]o pow. 0,3000 ha, natomiast działkę nr [...]o pow. 0,1500 ha ujawniono w księdze wieczystej Nr [...]. W projekcie podziału nieruchomości (nr [...]) przyjęto całkowicie błędny przebieg granic dzielonej działki nr [...]. W wyniku tego podziału powstały więc działki nr [...]o pow. 0.1333 ha i nr [...]o pow. 0.0167 ha. Działka nr [...], ujawniona w operacie ewidencyjnym, przeznaczona pod drogę, posiada, na skutek przyjęcia błędnego przebiegu granic dzielonej działki nr [...], niejednorodny stan prawny. Składa się bowiem z części ówczesnych działek: nr [...]objętej KW Nr [...]i nr [...] objętej KW Nr [...]. Przebieg granic działki nr [...]określony punktami granicznymi, których położenie zostało ustalone i pomierzone w oparciu o osnowę geodezyjną w operatach technicznych (nr [...]) spełnia wymagane standardy techniczne. Przepis § 37 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków stosuje się natomiast w przypadku, gdy dane ewidencyjne są niewiarygodne lub nie spełniają wymaganych standardów technicznych, co – zdaniem organu odwoławczego - nie ma miejsca w rozpatrywanym przypadku. Nie znajduje również potwierdzenia w materiale dowodowym twierdzenie skarżącego, że błąd w ustaleniach faktycznych, polegających na przyjęciu, że działce nr [...]objętej [...]odpowiadają działki nr [...] o łącznej powierzchni 0,1364 ha, podczas gdy z dokumentu tego wynika, że działka nr [...]miała powierzchnię 0,1500 ha. Z dokumentów jednoznacznie bowiem wynika, że powierzchnia działki nr [...], wydzielonej z działki nr [...]pod drogę, obliczona analitycznie z wykorzystaniem współrzędnych punktów granicznych wynosi 0,0031 ha. Natomiast powierzchnia działki nr [...]obliczona analitycznie, wynikająca z przebiegu granic wykazanych na obowiązującej numerycznej mapie ewidencyjnej wynosi 0,2050 ha (wypis z części graficznej dla działki nr [...]). W rejestrze natomiast wykazana jest powierzchnia wynosząca 0,1333 ha obliczona metodą graficzną. Zdaniem organu odwoławczego, właściciel działki nr [...]może wystąpić z wnioskiem do organu o doprowadzenie do zgodności części kartograficznej z częścią opisową, jeżeli akceptuje przebieg granic tej działki wykazany na obowiązującej mapie ewidencyjnej. Oddalając skargę L.W.na decyzję organu odwoławczego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w swoich rozważaniach ponownie przytoczył wszystkie ustalenia faktyczne dokonane przez organy administracji i uznał, że znajdują one potwierdzenie w zgromadzonym materiale dowodowym i są zgodne ze wskazanymi przez te organy przepisami ustawy – Prawo geodezyjne i kartograficzne oraz przepisami rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków. W ocenie Sądu, zawarta w aktach sprawy dokumentacja geodezyjna nr [...], aktualizująca informacje zawarte w ewidencji gruntów i budynków obrębu ;. w gminie Z. - mapa ewidencyjna w wersji cyfrowej i numerycznej, jednoznacznie określa przebieg granic nowych działek nr [...] o jednorodnym stanie prawnym, wyodrębnionych w działce nr [...]. Organ odwoławczy szczegółowo również wyjaśnił podstawę faktyczną i prawną swojej decyzji. Zdaniem Sądu, trafnie organy przyjęły, że zmiana danych ewidencyjnych w zakresie działki nr [...]była konieczna, ponieważ dotychczasowy stan ewidencji, w którym działka ewidencyjna obejmowała obszar niejednorodny prawnie, był niezgodny z obowiązującymi zasadami prowadzenia ewidencji gruntów i budynków. Przeprowadzenie tzw. "rozdzielenia" zawartych w jednej działce ewidencyjnej działek będących przedmiotem odrębnej własności stanowiło, zgodną z prawem, formę aktualizacji ewidencji, którą oparto na dokumentacji zawartej w operacie numer [...], z dnia [...]maja 2014 r. oraz dokumentacji źródłowej zgromadzonej w aktach sprawy. Wprowadzona w zaskarżonej decyzji zmiana miała charakter przedmiotowo-podmiotowy, spełniała bowiem wymóg określenia podmiotów prawa własności względem nowo wydzielonych działek. Zasadnie bowiem organy uznały, że w 1986 r. wykonawca prac geodezyjnych, dokonując podziału nieruchomości pod drogę powiatową, popełnił błąd łącząc w działce nr [...]dwie nieruchomości: objętą [...]. Na skutek przyjęcia błędnego przebiegu granic dzielonej działki nr [...], wydzielona działka nr [...], ujawniona w operacie ewidencyjnym, przeznaczona pod drogę, posiadała niejednorodny stan prawny, albowiem składała się z części ówczesnych działek: nr [...]objętej KW Nr [...]i nr [...]objętej KW Nr [...]. Sąd uznał zarzuty skarżącego za nieuzasadnione. W szczególności, odmowa złożenia przez skarżącego podpisu w protokole z czynności przyjęcia granic nieruchomości z powodu przesunięcia przez uczestnika A.G. znaków granicznych, zdaniem Sądu, nie miała znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy. Bez wpływu na wynik rozstrzygnięcia był też, zdaniem Sądu, brak przesłuchania z urzędu świadka J.J., który był poprzednim właścicielem działek nr [...]oraz nr [...]i od którego rodzice skarżącego nabyli te działki. Zaskarżona decyzja dotyczy aktualizacji stanu ewidencyjnego działki nr [...], dlatego nie prowadzi do naruszenia prawa własności skarżącego poprzez odebranie części nieruchomości bez podstawy prawnej. Postępowanie dotyczyło jedynie działki nr [...]o nieuregulowanym stanie prawnym, dlatego nieuzasadniony był zarzut, że organ nie wyjaśnił rozbieżności w przebiegu granic i powierzchni działek nr [...] powstałych z podziału działki nr [...], a także nr [...]powstałej z podziału działki nr [...], ponieważ wykraczało to poza zakres postępowania wszczętego z urzędu zawiadomieniem z dnia [...] października 2012 r. Niezasadny był także zarzut naruszenia § 37 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków, gdyż przepis ten stosuje się w przypadku, gdy dane ewidencyjne są niewiarygodne lub nie spełniają wymaganych standardów technicznych, co nie miało miejsca w rozpatrywanej sprawie. Natomiast przebieg granic działki nr [...], określony punktami granicznymi, których położenie zostało ustalone i pomierzone w oparciu o osnowę geodezyjną w operatach technicznych (nr [...]), spełnia wymagane standardy techniczne. Nie znajduje potwierdzenia w materiale dowodowym twierdzenie skarżącego o błędzie w ustaleniach faktycznych polegającym na przyjęciu, że działce [...]objętej [...]odpowiadają działki nr [...]o łącznej powierzchni 0,1364 ha, podczas gdy z dokumentu tego wynika, że działka nr [...]miała powierzchnią 0,1500 ha. Trafnie natomiast organ wyjaśnił, że właściciel działki nr [...]może wystąpić z wnioskiem do organu o doprowadzenie do zgodności części kartograficznej z częścią opisową, jeżeli akceptuje przebieg granic tej działki wykazany na obowiązującej mapie ewidencyjnej. W skardze kasacyjnej od omawianego wyroku pełnomocnik L.W.zarzucił naruszenie: a) prawa materialnego które miało wpływ na wynik sprawy poprzez obrazę art. 145 § 1 podpunkt 1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270, ze zm.) – dalej ppsa, w zw. § 37 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz.U. Nr 38, poz. 454), poprzez oddalenie skargi i przyjęcie, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa, pomimo naruszenia przez organ wskazanego przepisu, poprzez brak pozyskania danych dotyczących przebiegu granic działki nr [...]przy użyciu pomiarów terenowych lub geodezyjnych pomiarów fotogrametrycznych, pomimo że dane dot. ww. działki zawarte w dokumentacji geodezyjnej nie są wiarygodne, b) przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, poprzez obrazę art. 145 § 1 podpunkt 1 lit c ppsa w zw. z art. 7, art. 77 oraz 107 § 3 kpa, poprzez oddalenie skargi i przyjęcie, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa, pomimo naruszenia przez organ art. 7, art. 77 oraz art. 107 § 3 kpa, na skutek: - braku wyjaśnienia, z jakich względów organ odwoławczy uznał, że przebieg granic działki nr [...], ustalony zgodnie z operatami technicznymi nr [...], spełnia wymogi i standardy techniczne, pomimo że wydając w dniu [...] września 2013 r. wcześniejszą decyzję w sprawie i przekazując sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji kwestionował rzetelność i kompletność ww. operatów geodezyjnych, - braku rozpatrzenia przez Sąd zarzutu skargi oraz braku ustalenia, czy w wyniku podziału działki nr [...]działka nr [...]została przejęta przez Skarb Państwa, - braku wszechstronnego wyjaśnienia okoliczności sprawy, tj. okoliczności i przyczyn powstania błędów przy podziale nieruchomości operatem technicznym nr [...]co do przebiegu dzielonej działki nr [...]oraz jej części, w szczególności braku przesłuchania przez organy obu instancji ówczesnego właściciela i posiadacza działki nr [...], - braku wszechstronnego wyjaśnienia okoliczności sprawy, na skutek przyjęcia, że wyjaśnienie przyczyn rozbieżności w przebiegu granic i powierzchni działek nr: [...], powstałych z podziału działki nr [...] wykracza poza zakres postępowania dotyczącego działki nr [...]. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej wskazano m.in., że organ odwoławczy ustalił, iż w projekcie podziału nieruchomości nr [...]przyjęto całkowicie błędny przebieg granic dzielonej działki nr [...], a powyższa rozbieżności ma być podstawą zmiany z urzędu danych ewidencyjnych w zakresie działki nr [...]. W pierwszej kolejności zachodziła więc konieczność ustalenia okoliczności i przyczyn powstania błędów przy podziale nieruchomości operatem technicznym nr [...]co do przebiegu dzielonej działki nr [...]oraz jej części, w szczególności konieczność przesłuchania ówczesnego właściciela i posiadacza działki nr [...], który musi mieć wiedzę w tym zakresie. Przeprowadzenie tego dowodu było niezbędne do wszechstronnego wyjaśnienia okoliczności sprawy, w tym zasad podziału ww. działki i przebiegu w terenie jej granic. Organ odwoławczy błędnie przyjął, że wskazane przez skarżącego rozbieżności w przebiegu granic i powierzchni działek nr: [...], powstałych z podziału działki [...] (powstałej z podziału działki nr [...]), nie są istotne do rozstrzygnięcia niniejszej sprawy, a wyjaśnienie ich przyczyn wykracza poza zakres następowania dotyczącego działki nr [...]. Działka skarżącego nr [...]powstała z podziału ww. działek - częściowo z działki nr [...]a częściowo z działki nr [...]4. W tej sytuacji brak wyjaśnienia rozbieżności w "zmieniającej się" powierzchni działek, które powstały z pozostałej części działek nr [...] (po wydzieleniu działki skarżącego), stanowi rażące uchybienie organu odwoławczego. Suma powierzchni wszystkich ww. działek: suma powierzchni działek nr [...], powstałych z podziału działki nr [...]i działki nr [...] (powstałej z podziału działki nr [...]), a także działki skarżącego nr [...], powinna się bowiem "zgadzać" i nie może się w poszczególnych operatach różnić. Istnieje duże prawdopodobieństwo, że jeżeli powierzchnia przedmiotowych działek się "nie zgadza" w poszczególnych operatach, to ma to miejsce "kosztem" powierzchni działki skarżącego (nr [...]), skoro pierwotnie działki te tworzyły razem dwie działki nr [...]. Poprzednio, Małopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego uznał dokumentację geodezyjną nr [...]za niewystarczającą i niepełną, gdy uchylał decyzję organu I instancji i przekazywał sprawę do ponownego rozpatrzenia. W toku ponownie prowadzonego postępowania przez organ I instancji, na skutek uchylenia jego decyzji z dnia [...] grudnia 2013 r., przedmiotowa dokumentacja nie została istotnie zmieniona, ani uzupełniona. Organ I instancji nie wyjaśnił także rozbieżności i zastrzeżeń do ww. dokumentacji wskazanych decyzją z dnia [...] lutego 2013 r. oraz nie wyjaśnił i nie odniósł się w decyzji do kwestii, czy w wyniku podziału działki nr [...]działka nr [...]została przejęta przez Skarb Państwa, choć uprzednio było to podstawą do uchylenie przez niego decyzji organu I instancji. Decyzję wydaną w oparciu o tą samą dokumentację geodezyjną oraz nie wyjaśniającą kwestii własności działki przez Skarb Państwa, organ odwoławczy uznał za prawidłową i w zaskarżonej obecnie decyzji nie odniósł się od uprzednio wskazanych przez siebie braków przedmiotowej dokumentacji. W decyzji z dnia [...]stycznia 2015 r. organ odwoławczy wskazał, że: "w projekcie podziału nieruchomości nr 6/86 przyjęto całkowicie błędny przebieg dzielonej działki nr [...]", a zarazem stwierdził, że punkty graniczne oznaczone w operacie [...] są zgodne ze współrzędnymi wskazanymi w operacie przyjętym do zasobu geodezyjnego w 1986 r., za numerem [...]. Sprzeczności te zostały przez skarżącego wskazane w skardze na decyzję organu I instancji, ale Sąd nie odniósł się do tego zarzutu, poprzestając na wskazaniu, w jaki sposób organ uzyskał poszczególne punkty graniczne, bez analizy prawidłowości danego rodzaju ich pozyskania i odniesienia się do zarzutu skarżącego. Sąd uznał, że nie zachodziły, określone w § 37 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków przesłanki konieczności pozyskania danych dotyczących przebiegu granic działki nr [...]przy użyciu pomiarów terenowych lub geodezyjnych pomiarów fotogrametrycznych. Zawartych w dokumentacji geodezyjnej danych dotyczących działki skarżącego nr [...]nie można bowiem uznać za w pełni wiarygodne. Wobec rozbieżności dokumentacji, celem prawidłowego ustalenia przebiegu spornych granic działki skarżącego, konieczne było ustalenie ich przy użyciu pomiarów terenowych lub geodezyjnych pomiarów fotogrametrycznych, tym bardziej że - jak ustalił Sąd - jedyny materiał źródłowy stanowił skalibrowany raster nieobowiązującej mapy ewidencyjnej w skali 1:2880, zaś osnowę geodezyjną ustalono w sprawie w oparciu o szkic graniczny sporządzony na podstawie operatu technicznego [...], przy sporządzaniu którego doszło do poważnych błędów, które są przyczyną konieczności ponownego określania granic działki skarżącego. Czynienie w tym wypadku ustaleń w oparciu o dane zaczerpnięte z operatu obarczonego poważnymi błędami, należy uznać za nieprawidłowe. Wyniki pomiarów granic działki w terenie mogły dać inne rezultaty, niż analiza niepełnej i obarczonej uchybieniami dokumentacji z lat 80-tych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna nie zawiera usprawiedliwionych podstaw do jej uwzględnienia, dlatego podlega oddaleniu. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje bowiem sprawę tylko w granicach skargi kasacyjnej (art. 183 § 1 ppsa), z urzędu biorąc pod uwagę jedynie nieważność postępowania, co oznacza związanie przytoczonymi w skardze kasacyjnej jej podstawami, określonymi w art. 174 ppsa. Wobec niestwierdzenia zaistnienia przesłanek nieważności postępowania, oceniając wyrok Sądu pierwszej instancji w ramach zarzutów zgłoszonych w skardze kasacyjnej, Naczelny Sąd Administracyjny uznał te zarzuty za niezasadne. Powołany w skardze kasacyjnej art. 145 § 1 pkt 1 lit. a ppsa nie jest przepisem prawa materialnego, dlatego nie mógł zostać naruszony w takim charakterze. Ponadto, Sąd pierwszej instancji nie zastosował - powołanego w zarzutach skargi kasacyjnej - art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ppsa, lecz wydał wyrok na podstawie art. 151 ppsa, dlatego nie mógł naruszyć przepisu postępowania, którego nie stosował. W skardze kasacyjnej nie zarzucono natomiast naruszenia innych przepisów postępowania sądowoadministracyjnego, w szczególności nie wskazano, aby doszło do naruszenia, zastosowanego w zaskarżonym wyroku, art. 151 ppsa w jakimkolwiek powiązaniu z innymi przepisami prawa, dlatego skarga kasacyjna nie zawiera podstaw do uchylenia zaskarżonego wyroku. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 ppsa, orzekł jak w sentencji wyroku. Naczelny Sąd Administracyjny nie orzekł o przyznaniu pełnomocnikowi skarżącego kasacyjnie wynagrodzenia na zasadzie prawa pomocy, ponieważ wynagrodzenie dla pełnomocnika ustanowionego z urzędu za wykonaną pomoc prawną, należne od Skarbu Państwa (art. 250 ppsa), przyznawane jest przez wojewódzki sąd administracyjny w postępowaniu określonym w art. 258 – art. 261 ppsa, do którego należy zwrócić się ze stosownym wnioskiem – zgodnie z art. 254 § 1 ppsa.