I OSK 1151/23

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Iwona Bogucka po rozpoznaniu w dniu 2 lutego 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Miasta Stołecznego Warszawy o uzupełnienie postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 listopada 2023 r., sygn. akt I OSK 1151/23 w sprawie ze skargi kasacyjnej Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 października 2022 r., sygn. akt I SA/Wa 1809/21 w sprawie ze skargi Miasta Stołecznego Warszawy na orzeczenie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 20 kwietnia 2020 r., nr KOX/184/Po/19 w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie aktualizacji opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego nieruchomości postanawia: oddalić wniosek.

Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 27 listopada 2023 r., sygn. akt I OSK 1151/23 umorzył postępowanie ze skargi kasacyjnej Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 12 października 2022 r., sygn. akt I SA/Wa 1809/21 w sprawie ze skargi Miasta Stołecznego Warszawy na orzeczenie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z 20 kwietnia 2020 r., nr KOX/184/Po/19 w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie aktualizacji opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego nieruchomości i zwrócił Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w Warszawie ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie uiszczony od skargi kasacyjnej wpis. Powyższe rozstrzygnięcie było wynikiem cofnięcia przez skarżącego kasacyjnie wniesionej skargi kasacyjnej. W uzasadnieniu postanowienia Naczelny Sąd Administracyjny wyjaśnił, że w przypadku cofnięcia skargi kasacyjnej i umorzenia postępowania kasacyjnego nie ma podstaw do zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego na mocy art. 203 lub 204 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm; dalej: p.p.s.a.). Pismem z 6 grudnia 2023 r. pełnomocnik Miasta Stołecznego Warszawa złożyła wniosek o uzupełnienie ww. postanowienia w zakresie orzeczenia o kosztach zastępstwa procesowego według norm przewidzianych, podkreślając, że wniosek o zasądzenie od skarżącego kasacyjnie kosztów zastępstwa procesowego zgłaszała w odpowiedzi na skargę kasacyjną i wniosek ten nie został rozpoznany. Naczelny Sąd Administracyjny rozważył, co następuje. Zgodnie z art. 157 § 1 p.p.s.a., strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu – a gdy wyroku nie doręcza się stronie - od dnia ogłoszenia, zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Przesłanką uzupełnienia wyroku jest zatem pominięcie w sentencji rozstrzygnięcia o części skargi lub niezamieszczenie przez Sąd dodatkowego orzeczenia, które powinien był zamieścić z urzędu. Stosownie do treści art. 166 p.p.s.a. do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Stosownie do art. 203 p.p.s.a., stronie, która wniosła skargę kasacyjną, należy się zwrot poniesionych przez nią niezbędnych kosztów postępowania kasacyjnego: 1) od organu - jeżeli w wyniku uwzględnienia skargi kasacyjnej został uchylony wyrok sądu pierwszej instancji oddalający skargę; 2) od skarżącego - jeżeli w wyniku uwzględnienia skargi kasacyjnej został uchylony wyrok sądu pierwszej instancji uwzględniający skargę. Natomiast w razie oddalenia skargi kasacyjnej strona, która wniosła skargę kasacyjną, obowiązana jest zwrócić niezbędne koszty postępowania kasacyjnego poniesione przez: 1) organ - jeżeli zaskarżono skargą kasacyjną wyrok sądu pierwszej instancji oddalający skargę; 2) skarżącego - jeżeli zaskarżono skargą kasacyjną wyrok sądu pierwszej instancji uwzględniający skargę. Powołane przepisy obligują do zasądzenia zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego, na które składa się wynagrodzenie pełnomocnika (art. 205 § 2 p.p.s.a.), w przypadku dokonania przez Naczelny Sąd Administracyjny merytorycznej oceny wniesionej skargi kasacyjnej. Przepisy art. 202, art. 205 i art. 206 mają odpowiednie zastosowanie w przypadkach, o których mowa w art. 203 i art. 204 (art. 207 § 1 p.p.s.a.), zaś zgodnie z art. 209 p.p.s.a., wniosek strony o zwrot kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, art. 203 i art. 204 p.p.s.a. Umorzenie postępowania z powodu cofnięcia skargi kasacyjnej nie jest objęte wobec powyższego zakresem przepisu art. 209 p.p.s.a. Postanowieniem z 27 listopada 2023 r. Naczelny Sąd Administracyjny umorzył postępowanie ze skargi kasacyjnej, co wykluczało możliwość orzekania w zakresie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego i co wyjaśniono w uzasadnieniu postanowienia. Skoro wniosek o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego nie podlegał rozstrzygnięciu, zgodnie z art. 209 p.p.s.a., to postanowienie Sądu z 27 listopada 2023 r. nie jest pozbawione cechy kompletności. Nie ma podstaw do przyjęcia, że sąd nie zamieścił w nim orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu, nie zaistniała podstawa do uzupełnienia postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 27 listopada 2023 r. Z powołanych względów, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 157 § 1 w zw. z art. 166 oraz art. 193 p.p.s.a., postanowił, jak w sentencji.