I OSK 1151/15

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Marek Stojanowski po rozpoznaniu w dniu 16 lutego 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Gminy Miasta K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 grudnia 2014 r., sygn. akt I SA/Wa 2076/14 w sprawie ze skargi Gminy Miasta K. na decyzję Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia 14 kwietnia 2014 r. Nr DO I-4-7714-53-MG/14 (BOI-4mg-787-WP-335/12) w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: umorzyć zawieszone postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.

Postanowieniem z 24 stycznia 2017 r., sygn. akt I OSK 1151/15 Naczelny Sąd Administracyjny zawiesił postępowanie ze skargi kasacyjnej Gminy Miasta K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 10 grudnia 2014 r., sygn. akt I SA/Wa 2076/14 - na podstawie art. 124 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm. dalej: "ppsa"), z uwagi na śmierć uczestnika postępowania – M. P. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 130 § 1 pkt 3 ppsa sąd umarza zawieszone postępowanie w razie śmierci strony po upływie pięciu lat od dnia wydania postanowienia o zawieszeniu postępowania z tej przyczyny. Przepis ten normuje sposób zakończenia postępowania sądowego w przypadku śmierci strony. Umorzenie zawieszonego postępowania na podstawie powołanego przepisu możliwe jest w przypadku braku następcy prawnego strony. Stosownie do art. 12 ppsa, ilekroć w tej ustawie jest mowa o stronie, rozumie się przez to również uczestnika postępowania. Sytuacja taka ma miejsce w rozpoznawanej sprawie, albowiem uczestnik postępowania - M. P. zmarł a do postępowania nie zgłosili się jego następcy prawni. Tym samym zaistniała unormowana w art. 130 § 1 pkt 3 ppsa przesłanka obligująca Sąd do umorzenia zawieszonego postępowania, albowiem pięcioletni okres, o którym mowa w powołanym przepisie upłynął z 24 stycznia 2022 r. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 130 § 1 pkt 3 w zw. z art. 193 ppsa orzekł jak w sentencji.