I OSK 1127/19

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Mirosław Wincenciak po rozpoznaniu w dniu 26 kwietnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy ze skargi kasacyjnej H.S., J.Z., M.Z., M.Z.2, A.Z., I.Z. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 maja 2018 r., sygn. akt I SA/Wa 1059/15 w sprawie ze skarg Gminy [...], Przedsiębiorstwa A. Sp.zo.o. w [...], Przedsiębiorstwa B. Sp.zo.o. w [...], Uzdrowiska C. w [...], J.G. i B.K., Centrum D. Sp.zo.o. w [...] oraz Związku E. w [...] na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] kwietnia 2015 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności orzeczenia postanawia: 1. umorzyć postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, 2. zwrócić A.Z. (następcy prawnemu H.S.), J.Z., M.Z., M.Z.2, A.Z., I.Z. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpis od skargi kasacyjnej w wysokości 100 zł (sto złotych).

Wyrokiem z dnia 15 maja 2018 r., sygn. akt I SA/Wa 1059/15, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, dalej również jako "WSA", po rozpoznaniu sprawy ze skarg Gminy [...], A. Sp.zo.o. w [...], B. Sp.zo.o. w [...], C. Spółki Akcyjnej w [...], J.G. i B.K., D. Sp.zo.o. w [...] oraz E. w [...] , na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] kwietnia 2015 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności orzeczenia (1) uchylił zaskarżoną decyzję oraz decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] grudnia 2014 r., [...], (2) zasądził od Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi na rzecz Gminy [...], A. Sp.zo.o. w [...], B. Sp.zo.o. w [...], C. Spółki Akcyjnej w [...], D. Sp.z o.o. w [...] oraz E. w [...] kwoty po 440 (czterysta czterdzieści) złotych na rzecz każdego z nich tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego oraz (3) zasądził od Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi na rzecz J.G. i B.K. solidarnie kwotę 440 (czterysta czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Skargę kasacyjną od powyższego wyroku złożyli H.S., J.Z., M.Z., M.Z.2, A.Z. oraz I.Z. reprezentowani przez profesjonalnego pełnomocnika. Pismem z [...] stycznia 2021 r., pełnomocnik skarżących kasacyjnie poinformował o śmierci H.S. (kserokopia aktu zgonu – k. 1137 akt sąd.). W tym samym piśmie wskazał, że następcą prawnym zmarłej strony jest jej wnuk – A.Z. (którego również ów pełnomocnik reprezentuje – pełnomocnictwo k. 1135 akt sąd.) Wskutek powyższego pisma pełnomocnik został wezwany do nadesłania dokumentu potwierdzającego następstwo prawne po zmarłej. Kolejnym pismem z [...] lutego 2021 r., substytut pełnomocnika skarżących kasacyjnie, w imieniu wszystkich skarżących kasacyjnie, cofnął skargę kasacyjną i wniósł o umorzenie postępowania kasacyjnego. Pismem z [...] lutego 2021 r., w wykonaniu wezwania sądu, pełnomocnik poinformował, że " postępowanie w przedmiocie stwierdzenia nabycia spadku po H.S. nie zostało jeszcze przeprowadzone, więc pełnomocnik nie dysponuje dokumentem potwierdzającym następstwo prawne po H.S. Jednakże H.S. pozostawiła po sobie testament notarialny, w którym do spadku powołała swojego wnuka A.Z. Oprócz wnuka jedynym jej ustawowym spadkobiercą, jest wnuczka, siostra A.Z – A.Z.2, która złożyła oświadczenie, że w pełni zgadza się z treścią testamentu pozostawionego przez babcię H.S. i nie kwestionuje jego ważności czy autentyczności. W związku z powyższym wyłącznie A.Z. jest następcą prawnym H.S., co zostanie potwierdzone przez Sąd, albowiem z uwagi na epidemie COVID-19 jego siostra nie może przyjechać do Polski w celu stawienia się u notariusza i sporządzenia aktu poświadczenia dziedziczenia." Do pisma dołączono kserokopię aktu notarialnego, w którym H.S. powołuje do całego spadku swojego wnuka oraz kserokopię oświadczenia A.Z.2 o akceptacji ważności i treści testamentu notarialnego H.S. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Strona, która wniosła skargę kasacyjną może ją cofnąć, stosownie do art. 60 w zw. z art. 193 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.), dalej jako "p.p.s.a.". Cofnięcie skargi wiąże sąd, jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Natomiast na mocy art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd ma obowiązek zwrócić stronie cały uiszczony wpis od pisma cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy. Cofnięcie skargi kasacyjnej skutkuje wydaniem przez sąd postanowienia o umorzeniu postępowania, zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 193 p.p.s.a. W rozpatrywanej sprawie Naczelny Sąd Administracyjny nie stwierdził, aby istniały przesłanki negatywne, określone w ww. art. 60 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 60 i art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 193 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji. O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi kasacyjnej orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.