I OSK 1084/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Monika Nowicka Sędziowie: Sędzia NSA Jolanta Rudnicka Sędzia del. WSA Krzysztof Dziedzic (spr.) po rozpoznaniu w dniu 17 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku D. O. o wykładnię wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 listopada 2017 r. sygn. akt I OSK 1084/17 w sprawie ze skargi kasacyjnej Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 17 listopada 2016 r. sygn. akt II SA/Lu 676/16 w sprawie ze skargi D. O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] maja 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zmiany decyzji przyznającej dodatek mieszkaniowy postanawia: odmówić dokonania wykładni wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 listopada 2017 r. sygn. akt I OSK 1084/17.

Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 17 listopada 2017 r. sygn. akt I OSK 1084/17, po rozpoznaniu skargi kasacyjnej Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. uchylił zaskarżony wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 17 listopada 2016 r., sygn. akt II SA/Lu 676/16 i oddalił skargę D. O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] maja 2016 r. w przedmiocie odmowy zmiany decyzji przyznającej dodatek mieszkaniowy. Wnioskiem z dnia [...] lutego 2018 r. D. O. wystąpił o rozstrzygnięcie wątpliwości co do treści wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 listopada 2017 r. W uzasadnieniu wniosku podniósł, że niezrozumiałe i wymagające wyjaśnienia jest rozstrzygnięcie wyroku: "uchyla zaskarżony wyrok i oddala skargę". Uchylenie wyroku nastąpiło na zgodny wniosek stron. Skoro uchylono wyrok to nie mogła być oddalona skarga, a jeżeli już to co najwyżej w jakiejś części, a nie w całości. Ponadto Sąd nie orzekł o całości żądania zawartego w odpowiedzi na skargę kasacyjną, w której wnosił o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do załatwienia Prezydentowi Miasta L. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Wniosek o wykładnię wyroku nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej jako "P.p.s.a."), sąd, który wydał wyrok rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. Wątpliwości te mogą dotyczyć zarówno sentencji, jak i wyjątkowo jego uzasadnienia. Potrzeba dokonania wykładni wyroku, bądź jego uzasadnienia zachodzi wówczas, gdy jego treść jest sformułowana w sposób niejednoznaczny lub dotknięta zawiłością utrudniającą ustalenie sensu rozstrzygnięcia sprawy. Wykładnia ma bowiem na celu wyjaśnienie wątpliwości, jakie mogą powstać przy wykonywaniu wyroku bądź też co do innych skutków tego orzeczenia. W żadnym razie wykładnia nie może prowadzić do formułowania przez sąd dodatkowych motywów rozstrzygnięcia. Jej przedmiot stanowić mogą jedynie rzeczywiste wątpliwości co do istoty rozstrzygnięcia zawartego w sentencji orzeczenia, a nie udzielanie odpowiedzi na kreowane przez stronę pytania. Wniosek o wykładnię orzeczenia nie może również zmierzać do polemiki ze stanowiskiem Sądu orzekającego w sprawie. W rozpoznawanej sprawie nie zachodzi potrzeba dokonania wykładni wyroku z dnia 17 listopada 2017 r. albowiem zarówno jego sentencja jak i uzasadnienie nie budzi wątpliwości. W sposób czytelny i jasny wskazano sposób rozstrzygnięcia, a w uzasadnieniu podstawę prawną - art. 188 w zw. z art. art. 151 P.p.s.a., jak również motywy jakimi kierował się Sąd. Przedstawiona we wniosku argumentacja stanowi w istocie polemikę z odmiennym niż oczekiwała strona stanowiskiem sądu zaprezentowanym w orzeczeniu. Strona poprzez wniosek o wykładnię orzeczenia próbuje wyrazić swoje niezadowolenie z zapadłego w sprawie orzeczenia, nie tyle domagając się wyjaśnienia wątpliwości co do jego treści, co kwestionując trafność podjętego rozstrzygnięcia. W niniejszej sprawie nie zachodzą zatem przesłanki uzasadniające dokonanie wykładni, wskazane w art. 158 P.p.s.a. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 158 zw. z art. 193 P.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.