I OSK 108/23

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Aleksandra Łaskarzewska po rozpoznaniu w dniu 2 lutego 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku M. S. o zawieszenie postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w sprawie ze skargi kasacyjnej M. S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 września 2022 r. sygn. akt IV SA/Wa 1515/22 w sprawie ze skargi M. S. na decyzję Ministra Rozwoju i Technologii z dnia 2 lutego 2022 r. nr DO.7.7613.493.2019.JT w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego postanawia: zawiesić postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 19 września 2022 r. sygn. akt IV SA/Wa 1515/22 oddalił skargę M. S. na decyzję Ministra Rozwoju i Technologii z dnia 2 lutego 2022 r. nr DO.7.7613.493.2019.JT w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego. M. S. wywiódł od powyższego wyroku skargę kasacyjną, w której zawarł wniosek o zawieszenie postępowania kasacyjnego do czasu rozstrzygnięcia przez Trybunał Konstytucyjny sprawy o sygn. akt K 2/22 z wniosku Rzecznika Praw Obywatelskich. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r., poz. 329 ze zm., dalej: P.p.s.a.), sąd może z urzędu zawiesić postępowanie w sprawie, w której rozstrzygnięcie zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Przed Trybunałem Konstytucyjnym z wniosku Rzecznika Praw Obywatelskich zawisła sprawa o sygn. K 2/22 o stwierdzenie, że art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 11 sierpnia 2021 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2021 r. poz. 1491; dalej "ustawa zmieniająca") w zakresie, w jakim uniemożliwia stwierdzenie wydania decyzji administracyjnej z naruszeniem prawa, jest niezgodny z art. 2, art. 45 ust. 1 i art. 77 ust. 2, a także z art. 64 ust. 1 i 2 Konstytucji RP. W uzasadnieniu wniosku Rzecznik podniósł, że jego zastrzeżenia budzi przyjęte w zaskarżonym przepisie rozwiązanie intertemporalne, które nakazuje umorzenie niektórych postępowań pozostających w toku. Zgodnie z art. 2 ust. 2 ustawy zmieniającej, postępowania administracyjne w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji lub postanowienia, wszczęte po upływie trzydziestu lat od dnia doręczenia lub ogłoszenia decyzji lub postanowienia i niezakończone przed dniem wejścia w życie tej ustawy ostateczną decyzją lub postanowieniem, umarza się z mocy prawa. Ustawa zmieniająca weszła w życie 16 września 2021 r. Zaskarżona decyzja Ministra Rozwoju i Technologii z 2 lutego 2022 r., którą uchylono w całości decyzję wydaną przez organ w pierwszej instancji i umorzono postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji wywłaszczeniowej z 24 grudnia 1968 r., została wydana m.in. w oparciu o przepisy ustawy zmieniającej z 11 sierpnia 2021 r. Wprawdzie w podstawie prawnej decyzji nie wskazano art. 2 ust. 2 tej ustawy, jednak jak wynika z uzasadnienia zaskarżonego wyroku, właśnie to uregulowanie stanowiło faktyczną podstawę prawną zaskarżonego rozstrzygnięcia. Oparto je bowiem na ustaleniu, że postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności orzeczenia wywłaszczeniowo-odszkodowawczego z 24 grudnia 1968 r. zostało wszczęte na podstawie wniosku z 11 lipca 2007 r. złożonego ponad 30 lat po doręczeniu kwestionowanego orzeczenia i nie zostało zakończone ostateczną decyzją przed dniem wejścia w życie ustawy zmieniającej. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny za zasadne uznał zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego w niniejszej sprawie na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. do czasu rozstrzygnięcia przez Trybunał Konstytucyjny sprawy o sygn. akt K 2/22.