I OSK 1073/24

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Piotr Przybysz po rozpoznaniu w dniu 4 listopada 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy ze skargi kasacyjnej I.K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 16 listopada 2023 r. sygn. akt I SA/Wa 155/23 w sprawie ze skarg I.K. oraz A.G., B.O., T.K., I.M., A.G., H.O., M.S. i M.O. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z 8 grudnia 2022 r. nr DAP-WOSR-7280-89/2022/MK w przedmiocie odmowy potwierdzenia prawa do rekompensaty postanawia: podjąć zawieszone postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.

Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 3 lipca 2024 r., sygn. akt I OSK 1073/24, zawiesił postępowanie w sprawie z uwagi na sprawę toczącą się przed Trybunałem Konstytucyjnym o sygn. akt SK 64/21. Postanowieniem z 23 kwietnia 2025 r., sygn. akt SK 64/21, Trybunał Konstytucyjny umorzył postępowanie w sprawie zbadania zgodności: 1) art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 8 lipca 2005 r. o realizacji prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia nieruchomości poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. Nr 169, poz. 1418, ze zm.) "w zakresie, w jakim postanowienie wydane w trybie art. 7 ust. 1 ustawy (...) nie jest dla organu wiążące i, w konsekwencji, dopuszczalne jest uchylenie postanowienia potwierdzającego nabycie prawa do rekompensaty przez Skarżących przez organ i wydanie decyzji odmawiającej potwierdzenia prawa do rekompensaty, pomimo spełnienia przez wnioskodawców wymogów, o których mowa w art. 2, 3 i 5 ust. 1 i 2 ustawy", z art. 2 w związku z art. 64 ust. 1 i 2 Konstytucji, 2) art. 1 w związku z art. 2 ustawy powołanej w punkcie 1 "w zakresie, w jakim poszerza katalog przesłanek otrzymania prawa do rekompensaty za nieruchomości pozostawione poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej o przesłankę «przemieszczenia» lub «zamieszkania» właściciela nieruchomości położonej na byłym terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub jego następcy prawnego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w obecnych granicach", z art. 32 ust. 1 w związku z art. 64 ust. 2, art. 64 ust. 1 i 2 w związku z art. 31 ust. 3, art. 2 w związku z art. 64 ust. 1 i 2, art. 7 w związku z art. 87 ust. 1 w związku z art. 64 ust. 1 i 2 Konstytucji. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 128 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935, dalej: p.p.s.a.), sąd administracyjny postanowi podjąć postępowanie z urzędu, gdy ustanie przyczyna zawieszenia, w szczególności gdy rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego postępowania – od dnia uprawomocnienia się orzeczenia kończącego to postępowanie; sąd może jednak i przedtem, stosownie do okoliczności, podjąć dalsze postępowanie. W niniejszej sprawie, wobec umorzenia postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym w sprawie SK 64/21, której rozstrzygnięcie mogło stanowić prejudykat w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, ziściła się przesłanka do podjęcia postępowania z uwagi na ustanie przyczyny zawieszenia. Mając zatem powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 128 § 1 pkt 4 w zw. z art. 193 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.