I OSK 1072/19

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Czesława Nowak-Kolczyńska po rozpoznaniu w dniu 25 czerwca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi [...] o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 stycznia 2018 r. sygn. akt II SA/Wa 1016/17 w sprawie ze skargi [...] na postanowienie Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] czerwca 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: odrzucić skargę o wznowienie postępowania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 9 stycznia 2018 r. sygn. akt II SA/Wa 1016/17 oddalił skargę [...] (dalej jako skarżący) na postanowienie Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] czerwca 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Pismem z dnia 16 sierpnia 2018 r. skarżący złożył skargę o wznowienie postępowania zakończonego powyższym orzeczeniem. Jako podstawę wznowienia postępowania skarżący wskazał art. 273 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r. poz. 1302, ze zm., dalej jako p.p.s.a.) bowiem, w jego ocenie, wyrok sądu I instancji oparty został na dokumencie podrobionym, tj. piśmie skarżącego z dnia 17 grudnia 2002 r. o wypowiedzeniu stosunku służbowego zawodowej służby wojskowej. W związku z tak wskazaną podstawą prawną wznowienia postępowania Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 30 listopada 2018 r. sygn. akt II SA/Wa 1479/18, stosownie do treści art. 275 zdanie drugie p.p.s.a., stwierdził swoją niewłaściwość i przekazał sprawę Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu zgodnie z właściwością rzeczową. Zażalenie na to orzeczenie Naczelny Sąd Administracyjny oddalił postanowieniem z dnia 19 marca 2019 r. sygn. akt I OZ 239/19. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Postępowanie w przedmiocie wznowienia postępowania nie jest zwykłym postępowaniem sądowym ani też postępowaniem ze skargi kasacyjnej, lecz ma ono charakter nadzwyczajny, gdyż może doprowadzić do wzruszenia prawomocnego orzeczenia sądu administracyjnego. Ze względu na wyjątkowy charakter tego postępowania muszą być zachowane wymogi określone w dziale VII p.p.s.a. Zgodnie z treścią art. 280 § 1 p.p.s.a. sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd wniosek odrzuci, w przeciwnym razie wyznaczy rozprawę. Podkreślenia przy tym wymaga, że badanie o jakim mowa w powołanym przepisie nie jest badaniem zasadności skargi o wznowienie. Celem tego badania jest bowiem stwierdzenie, czy spełnione zostały warunki formalne, które umożliwiają rozpatrzenie samej skargi o wznowienie postępowania. Przechodząc zatem do badania skargi o wznowienie postępowania w tak określonych granicach wskazać należy, że w niniejszym postępowaniu zastosowanie ma przymus adwokacko-radcowski, co oznacza, że musi być sporządzona przez jednego z profesjonalnych pełnomocników wymienionych w art. 175 p.p.s.a. Stosownie bowiem do treści art. 276 p.p.s.a., gdy do wznowienia postępowania właściwy jest Naczelny Sąd Administracyjny, stosuje się odpowiednio art. 175 p.p.s.a., który w § 1 stanowi, że skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2 i 3. Przepis ten wyklucza możliwość wniesienia tego rodzaju skargi osobiście przez stronę, która nie jest jednocześnie jedną z osób wymienionych w art. 175 § 2 p.p.s.a. Zwolnione z przymusu adwokacko-radcowskiego, tj. uprawnione do osobistego sporządzenia skargi o wznowienie postępowania, są więc jedynie osoby posiadające ustawowo określone kwalifikacje prawnicze, wymienione w art. 175 § 2 p.p.s.a. Niedopełnienie tego wymogu jest brakiem nieusuwalnym skargi o wznowienie postępowania i skutkuje jej odrzuceniem. W niniejszej sprawie skarżący osobiście sporządził skargę o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 stycznia 2018 r. Zaś postanowieniem z dnia 19 marca 2019 r. Naczelny Sąd Administracyjny przesądził, że jest właściwy do rozpoznania niniejszej skargi, bowiem jest sądem który orzekał w sprawie w ostatniej instancji wydając postanowienie z dnia 11 lipca 2018 r. sygn. akt I OZ 653/18. Oznacza to, że nie został spełniony ustawowy wymóg wynikający z art. 276 w zw. z art. 175 § 1 i 2 p.p.s.a. Skarżący nie wykazał bowiem, że należy do kręgu osób wymienionych w art. 175 § 1 i 2 p.p.s.a., a tym samym nie miał wymaganej ustawowo zdolności do sporządzenia przedmiotowej skargi o wznowienie postępowania. Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na postawie art. 280 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.