I OPP 71/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Marek Stojanowski (spr.) Sędziowie NSA Jolanta Rudnicka Zofia Flasińska po rozpoznaniu w dniu 6 czerwca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi G. L. na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Poznaniu w sprawie o sygn. akt II SA/Po 24/18 ze skargi G. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] listopada 2017 r. nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego postanawia: oddalić skargę na przewlekłość postępowania.

Pismem z dnia 21 maja 2018 r. (data prezentaty sądu) skarżąca złożyła skargę na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Poznaniu w sprawie o sygn. akt II SA/Po 24/18 ze skargi G. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] listopada 2017 r. nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego. Z akt sprawy wynika, że skarga na decyzję organu wraz z aktami sprawy została złożona przez organ w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Poznaniu w dniu 9 stycznia 2018 r. (data prezentaty sądu). Zarządzeniem z dnia 10 stycznia 2018 r. sprawa została zarejestrowana pod sygn. akt II SA/Po 24/18 nadano symbol, wskazano strony i przedmiot postępowania, zarządzono doręczenie skarżącej odpisu odpowiedzi na skargę oraz stosownych pouczeń. Zarządzeniem z dnia 12 lutego 2018 r. skierowano sprawę do oczekujących na wyznaczenie terminu rozprawy. Zarządzeniem z dnia 17 kwietnia 2018 r. wyznaczono termin rozprawy na dzień 27 czerwca 2018 r. W tych okolicznościach skarżąca - pismem z dnia 21 maja 2018 r. - złożyła skargę na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Poznaniu w sprawie o sygn. akt II SA/Po 24/18. Wniosła o stwierdzenie przewlekłości przed Sądem I instancji, przyznanie od Skarbu Państwa na jej rzecz 20 000 złotych oraz o zwolnienie jej od opłaty od skargi na przewlekłość. Ustosunkowując się do kwestii przyznania jej dodatku mieszkaniowego, skarżąca wskazała, że do tej pory nie otrzymała żądanego świadczenia w związku z czym czuje się pokrzywdzona. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W pierwszej kolejności należy wyjaśnić, iż skarżąca w tej sprawie zwolniona jest z kosztów sądowych na podstawie art. 239 pkt 1 lit h ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., dalej, jako: "P.p.s.a."). Stąd skarga na przewlekłość postępowania w niniejszej sprawie nie podlega opłacie. W przedstawionym stanie faktycznym skarga na przewlekłość postępowania nie zasługuje na uwzględnienie i jako taka podlega oddaleniu. Skarga o stwierdzenie, że w postępowaniu przed sądem administracyjnym nastąpiła przewlekłość postępowania może być uwzględniona, jeżeli są podstawy do przyjęcia, że na skutek działania lub bezczynności sądu naruszone zostało prawo strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki (art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki - Dz. U. z 2018 r. poz. 75 - zwanej dalej "ustawą"). Konieczne jest, więc ustalenie, że wystąpiła zwłoka w postępowaniu sądowym (przewlekłość postępowania) oraz że zwłoka w postępowaniu sądowym jest nieuzasadniona. Stosownie do art. 2 wskazanej ustawy, o nieuzasadnionej zwłoce można mówić wówczas, jeżeli postępowanie zmierzające do wydania rozstrzygnięcia kończącego postępowanie w sprawie trwa dłużej, niż to konieczne dla wyjaśnienia istotnych okoliczności faktycznych i prawnych, uwzględniając ocenę terminowości i prawidłowości czynności sądowych, ale także zachowań stron, a w szczególności strony, która zarzuciła przewlekłość postępowania. Ocena ta nie może być oderwana od obowiązku sądu rozpoznania wszystkich spraw wniesionych do sądu bez nieuzasadnionej zwłoki, przy zachowaniu zasady rozpoznawania spraw według kolejności ich wpływu oraz uwzględnieniu przepisów nakazujących rozpoznanie niektórych rodzajów spraw w ustawowo określonych terminach. Ustawa nie określa, wprost jaki okres oczekiwania na rozpoznanie sprawy należy uznać za nieuzasadnioną zwłokę. Pewna wskazówka wynika jednak z art. 14 ustawy, który stanowi, że skarżący może wystąpić z nową skargą w tej samej sprawie po upływnie 12 miesięcy. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego wskazuje się, więc, że ustawodawca uznał za przewlekłe takie postępowanie, które trwa dłużej niż 12 miesięcy. Przy czym, jeżeli postępowanie trwa dłużej niż 12 miesięcy nie oznacza to samo przez się, że nastąpiła przewlekłość postępowania w rozumieniu tej ustawy (por. postanowienia NSA: z dnia 7 marca 2014 r., sygn. akt II OPP 14/14, z dnia 25 lipca 2013 r., sygn. akt II OPP 25/13, z dnia 19 sierpnia 2011 r., II OPP 27/11, z dnia 3 października 2014 r., sygn. akt I OPP 101/14). Istotne są, bowiem również ustalenia faktyczne danej sprawy. W rozpoznawanej sprawie nie można zarzucić przewlekłości postępowania w rozumieniu ustawy. Od dnia wpływu skargi do Sądu (9 stycznia 2018 r.) do dnia wniesienia przez skarżącą skargi na przewlekłość postępowania (21 maja 2018 r.) upłynęło nieco ponad 4 miesiące. Sprawa po prawidłowym i terminowym zrealizowaniu wstępnych czynności sądowych, została skierowana do oczekujących na wyznaczenie terminu rozprawy. Zarządzeniem z dnia 17 kwietnia 2018 r. wyznaczono termin rozprawy na dzień 27 czerwca 2018 r. W tych okolicznościach działań Sądu nie można uznać za opieszałe, a okresu oczekiwania na rozpoznanie sprawy, nie można uznać za nieuzasadnioną zwłokę sądu. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 12 ust. 1 ustawy, orzekł jak w sentencji postanowienia.