I OPP 57/14

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący - Sędzia NSA Marek Stojanowski po rozpoznaniu w dniu 8 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia W.E. na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 lipca 2014 r. sygn. akt I OPP 57/14 odrzucające skargę na przewlekłość Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w sprawie o sygn. akt I SAB/Wa 496/13 ze skargi W. E. na bezczynność Ministra Administracji i Cyfryzacji w przedmiocie rozpoznania wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji postanawia: odrzucić zażalenie

Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 23 lipca 2014 r. sygn. akt I OPP 57/14 odrzucił skargę na przewlekłość Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w sprawie o sygn. akt I SAB/Wa 496/13 ze skargi W. E. na bezczynność Ministra Administracji i Cyfryzacji w przedmiocie rozpoznania wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji. W dniu 4 września 2014 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym) W. E. złożyła zażalenie na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 lipca 2014 r. sygn. I OPP 57/14 wyrażając w nim swoje niezadowolenie z podjętego rozstrzygnięcia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie, jako niedopuszczalne, należało odrzucić. Rozpoznając zażalenie W. E. należy wskazać, że przepisy ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz. U. Nr 179, poz. 1843 ze zm.), nie przewidują żadnego środka zaskarżenia na postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego wydane na podstawie przepisów tej ustawy. Takiego środka zaskarżenia nie przewidują również przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej, jako: "P.p.s.a.", w szczególności nie mieści się on w art. 194 § 1 P.p.s.a. zawierającym katalog orzeczeń, od których przysługuje zażalenie. Postępowanie w przedmiocie skargi na przewlekłość postępowania ma więc charakter jednoinstancyjny, w związku z czym na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w przedmiocie skargi na przewlekłość postępowania żaden środek odwoławczy nie przysługuje. Z kolei w myśl art. 168 § 1 P.p.s.a orzeczenie sądu staje się prawomocne, jeżeli nie przysługuje co do niego środek odwoławczy. Oznacza to, stosownie do wskazanego przepisu, że orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego są prawomocne z chwilą ich podjęcia. A zatem wniesione w niniejszej sprawie zażalenie na postanowienie NSA jest niedopuszczalne. Z tych względów, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 178 i art. 180 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a i art. 8 ust. 2 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki, orzekł jak w sentencji postanowienia.