I OPP 50/14

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA: Włodzimierz Ryms (sprawozdawca), Sędziowie NSA: Małgorzata Dałkowska-Szary, Marek Stojanowski, po rozpoznaniu w dniu 27 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi K. O. na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w sprawie ze skargi K. O. na działania Prezesa Rady Ministrów sygn. akt IV SA/Wa 199/14 postanawia: odrzucić skargę na przewlekłość postępowania.

Skarżący K. O. wniósł skargę na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w sprawie z jego skargi na działania Prezesa Rady Ministrów, żądając stwierdzenia przewlekłości postępowania, zalecenia Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie odpowiednich czynności oraz przyznania sumy pieniężnej w wysokości 20 000 zł. Z akt sprawy wynika, że skarga wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy została przekazana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przez organ w dniu 27 stycznia 2014 r. Postanowieniem z dnia 3 lutego 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę, z uwagi na to, że sprawa nie należy do właściwości sądów administracyjnych. Skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy. Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 31 marca 2014 r. odmówiono skarżącemu ustanowienia prawa pomocy w zakresie całkowitym. Skarżący wniósł sprzeciw od postanowienia z dnia 31 marca 2014 r. Postanowieniem z dnia 13 maja 2014 r., sygn. akt IV SO/Wa 4/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy. Zażalenie na to postanowienie zostało oddalone przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 12 czerwca 2014 r., sygn. akt I OZ 474/14. Pismem z dnia 28 maja 2014 r. skarżący wniósł skargę na przewlekłość postępowania. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga na przewlekłość postępowania podlega odrzuceniu. Skarga na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie została wniesiona przez skarżącego po zakończeniu postępowania postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 lutego 2014 r. o odrzuceniu skargi. Skarżący nie wniósł skargi kasacyjnej od tego postanowienia, a postępowanie w zakresie przyznania prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata zostało zakończone prawomocnym postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 maja 2014 r., sygn. akt IV SO/Wa 4/14 odmawiającym przyznania prawa pomocy. Zażalenie na to postanowienie zostało oddalone przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 12 czerwca 2014 r., sygn. akt I OZ 474/14. W tym stanie rzeczy skarga na przewlekłość postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 lutego 2014 r. o odrzuceniu skargi jest niedopuszczalna, ponieważ skargę taką, stosownie do przepisu art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz. U. Nr 179, poz. 1843 ze zm.), dalej: ustawa, można wnieść w toku postępowania. Ponadto należy wskazać, że sąd rozpoznający skargę na przewlekłość postępowania, stosownie do art. 12 ust. 3 zdanie drugie ustawy, nie może wkraczać w zakres oceny faktycznej i prawnej sprawy. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznając skargę na przewlekłość postępowania nie ocenia prawidłowości podejmowanych w sprawie rozstrzygnięć organów administracyjnych czy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Oznacza to, że Naczelny Sąd Administracyjny nie może odnosić się do zarzutów dotyczących wyrządzenia skarżącemu szkody przez organy państwowe. Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 178 i 180 w związku z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) oraz w związku z art. 8 ust. 2 ustawy odrzucił skargę jako niedopuszczalną.