I OPP 43/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jan Paweł Tarno Sędziowie: Sędzia NSA Elżbieta Kremer (spr.) Sędzia NSA Marian Wolanin po rozpoznaniu w dniu 25 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi K. J. na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie w sprawie o sygn. akt III SAB/Kr 84/17 ze skargi K. J. na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w Krakowie w przedmiocie równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego postanawia: oddalić skargę na przewlekłość postępowania.

Pismem z dnia 9 czerwca 2017 r. K. J. złożył skargę na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w Krakowie w przedmiocie równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego. Skarga ta wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie w dniu 11 lipca 2017 r. i w tym samym dniu sprawa została zarejestrowana pod sygn. akt III SAB/Kr 84/17, nadano jej symbol, wskazano strony i przedmiot postępowania, wyznaczono sędziego sprawozdawcę oraz zarządzono doręczenie skarżącemu odpisu odpowiedzi na skargę. Postanowieniem z dnia 30 sierpnia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę. W dniu 25 września 2017 r. skarżący wystąpił z wnioskiem o sprostowanie uzasadnienia ww. orzeczenia, a także wniósł zażalenie na ww. postanowienie o odrzuceniu skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 17 października 2017 r. odmówił sprostowania uzasadnienia orzeczenia z dnia 30 sierpnia 2017 r. Ponadto postanowieniem z dnia 18 października 2017 r. odrzucono zażalenie K. J. na postanowienie o odrzuceniu skargi. Jednocześnie zarządzeniem z tej samej daty Sąd nakazał doręczyć odpis powyższego postanowienia m.in. skarżącemu z pouczeniem o zażaleniu. Zarządzenie to zostało doręczone stronie na standardowym druku zawierającym szereg pouczeń m.in. o obowiązku ponoszenia kosztów sądowych. W dniu 23 listopada 2017 r. skarżący wniósł zażalenie na powyższe zarządzenie z dnia 18 października 2017 r., które zostało odrzucone postanowieniem z dnia 3 stycznia 2018 r. Pismem z dnia 26 lutego 2018 r. K. J. wniósł skargę na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie w sprawie o sygn. akt III SA/Kr 84/17. W uzasadnieniu skarżący zarzucił nierozpoznanie sprawy bez uzasadnionej zwłoki, a także wskazał, że nieuprawniona jest zmiana przedmiotu sprawy, która prowadzi do wadliwych pouczeń o obowiązku ponoszenia kosztów sądowych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: skarga na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie nie zasługuje na uwzględnienie i podlega oddaleniu. W pierwszej kolejności wskazać należy, że skarga na przewlekłość postępowania przed sądem administracyjnym może być uwzględniona, jeżeli są podstawy do przyjęcia, że na skutek działania lub bezczynności sądu naruszone zostało prawo strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki (art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki - Dz. U. z 2018 r., poz. 75 - zwanej dalej "ustawą"). Stosownie do art. 2 powołanej ustawy, o nieuzasadnionej zwłoce można mówić wówczas, jeżeli postępowanie w sprawie trwa dłużej, niż to konieczne, uwzględniając ocenę terminowości i prawidłowości czynności sądowych, ale także zachowań stron, a w szczególności strony, która zarzuciła przewlekłość postępowania. Ocena ta nie może być oderwana od obowiązku sądu rozpoznania wszystkich spraw wniesionych do sądu bez nieuzasadnionej zwłoki, przy zachowaniu zasady rozpoznawania spraw według kolejności ich wpływu oraz uwzględnieniu przepisów nakazujących rozpoznanie niektórych rodzajów spraw w ustawowo określonych terminach. Ustawa nie określa wprost, jaki okres oczekiwania na rozpoznanie sprawy należy uznać za nieuzasadnioną zwłokę. Pewna wskazówka wynika jednak z art. 14 ustawy, który stanowi, że skarżący może wystąpić z nową skargą w tej samej sprawie po upływie 12 miesięcy. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego wskazuje się więc, że ustawodawca uznał za przewlekłe takie postępowanie, które trwa dłużej niż 12 miesięcy. Przy czym, jeżeli postępowanie trwa dłużej niż 12 miesięcy nie oznacza to samo przez się, że nastąpiła przewlekłość postępowania w rozumieniu tej ustawy (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 7 marca 2014 r., sygn. akt II OPP 14/14, z dnia 25 lipca 2013 r., sygn. akt II OPP 25/13 oraz z dnia 19 sierpnia 2011 r., sygn. akt II OPP 27/11; dostępne w bazie orzeczeń sądów administracyjnych http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Istotne są bowiem również ustalenia faktyczne danej sprawy. W rozpoznawanej sprawie nie można zarzucić przewlekłości postępowania w rozumieniu ustawy. Od dnia wpływu skargi do Sądu (11 lipca 2017 r.) do dnia wniesienia przez skarżącego skargi na przewlekłość postępowania (27 lutego 2018 r.) upłynęło 7,5 miesiąca. W tym okresie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie podejmował czynności prawidłowo i w rozsądnych terminach. W tych okolicznościach nie można stwierdzić, aby prawo strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki zostało naruszone. Należy mieć także na uwadze, że postanowieniem z dnia 30 sierpnia 2017 r. skarga K. J. na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w Krakowie została odrzucona, a przedłużenie się postępowania spowodowane było koniecznością rozpoznania przez Sąd wniosku skarżącego o sprostowanie uzasadnienia ww. orzeczenia oraz nadaniem biegu zażaleniom strony na postanowienie z dnia 30 sierpnia 2017 r. i zarządzenie z dnia 18 października 2017 r. Odnosząc się do argumentów powołanych w skardze wyjaśnić należy, że skarga na przewlekłość postępowania nie jest środkiem służącym do weryfikacji orzeczeń wydanych przez sąd rozpoznający sprawę. Naczelny Sąd Administracyjny, rozpoznając skargę na przewlekłość postępowania, stosownie do art. 12 ust. 3 zdanie drugie ustawy, nie może wkraczać w zakres oceny faktycznej i prawnej sprawy, a zatem nie ocenia prawidłowości podejmowanych w sprawie rozstrzygnięć. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 12 ust. 1 ustawy o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki orzekł jak w sentencji postanowienia.