I OPP 18/19

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Marek Stojanowski (sprawozdawca) Sędziowie NSA Olga Żurawska-Matusiak Małgorzata Miron po rozpoznaniu w dniu 4 lipca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi H.Z. na przewlekłość postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjny w sprawie o sygn. akt I OPP 121/18 ze skargi na przewlekłość postępowania przed Wojewódzki Sądem Administracyjnym we Wrocławiu w sprawie o sygn. akt II SAB/Wr 79/17 ze skargi H.Z. na bezczynność Wojewody [...] w przedmiocie potwierdzenia prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia nieruchomości poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej postanawia: odrzucić skargę na przewlekłość postępowania.

Skarżąca H.Z. działająca przez pełnomocnika wniosła do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę na przewlekłość postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjny w sprawie o sygn. akt I OPP 121/18 ze skargi na przewlekłość postępowania przed Wojewódzki Sądem Administracyjnym we Wrocławiu w sprawie o sygn. akt II SAB/Wr 79/17 ze skargi H.Z. na bezczynność Wojewody [...] w przedmiocie potwierdzenia prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia nieruchomości poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do przepisu art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez uzasadnionej zwłoki (Dz. U. z 2018 r. poz. 75 - dalej jako "ustawa"), skarga na przewlekłość postępowania podlega stałej opłacie w wysokości 200 zł. Powołana ustawa nie przewiduje procesowych skutków nieuiszczenia wpisu, jednak w myśl art. 8 ust. 2 w sprawach nieuregulowanych w ustawie do postępowania toczącego się na skutek skargi sąd stosuje odpowiednio przepisy o postępowaniu zażaleniowym obowiązujące w postępowaniu, którego skarga dotyczy. Tym samym w rozpatrywanej sprawie znajduje zastosowanie przepis art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej, jako: "P.p.s.a."), który stanowi, że skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Nadmienić należy, że sprawa, w której skarżący wnieśli skargę na przewlekłość postępowania nie należy do kategorii spraw, wymienionych w art. 239 P.p.s.a., w których z mocy ustawy nie mają obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Wobec tego, że nie uiszczono wpisu wraz z wniesieniem skargi na przewlekłość postępowania, Przewodniczący Wydziału I Izby Ogólnoadministracyjnej Naczelnego Sądu Administracyjnego wezwał pełnomocnika skarżącej do uiszczenia należnej opłaty w kwocie 200 zł, w terminie 7 dni od dnia odebrania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi na przewlekłość postępowania. Przewodniczący Wydziału I Izby Ogólnoadministracyjnej Naczelnego Sądu Administracyjnego wezwał nadto pełnomocnika skarżącej - zarządzeniem wydanym na podstawie art. 8 ust. 2 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez uzasadnionej zwłoki w związku z art. 178 w zw. z art. 193, art. 197 § 2 oraz art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a. - do usunięcia braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi na przewlekłość postępowania. Powyższe wezwania Sądu (do uiszczenia wpisu oraz do podpisania skargi) zostały odebrane przez pełnomocnika skarżącej w dniu 8 kwietnia 2019 r. W odpowiedzi na wezwania, pełnomocnik skarżącej złożył (ponownie) wniosek o przyznanie skarżącej prawa pomocy, natomiast wezwanie Sądu w zakresie podpisania skargi na przewlekłość pozostało bez odpowiedzi. Z uwagi na nieuzupełnienie braku formalnego skargi na przewlekłość postępowania przez jej podpisanie, skargę należało odrzucić. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 178, art. 197 § 2 w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a. w zw. z art. 8 ust. 2 ustawy, należało orzec jak w sentencji.