I OPP 105/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Marek Stojanowski (spr.) Sędzia NSA Małgorzata Miron Sędzia NSA Marian Wolanin po rozpoznaniu w dniu 14 września 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi J.D. na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w sprawie o sygn. akt II SAB/Wa 142/18 ze skargi J.D. na bezczynność Ministra Obrony Narodowej w przedmiocie rozpoznania wniosków postanawia: oddalić skargę na przewlekłość postępowania

J.D. pismem z dnia 3 sierpnia 2018 r. wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w sprawie o sygn. akt II SAB/Wa 142/18, domagając się stwierdzenia przewlekłości postępowania w sprawie oraz przyznania od Skarbu Państwa kwoty 20.000 zł. Z akt sprawy wynika, że skarżący złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (za pośrednictwem organu) skargę na bezczynność Ministra Obrony Narodowej w przedmiocie rozpoznania wniosków związanych z pełnieniem zawodowej służby wojskowej. Skarga ta w dniu 1 marca 2018 r. została przekazana przez organ do Sądu. Zarządzeniem z dnia 5 marca 2018 r. skarga została zarejestrowana pod sygn. akt II SAB/Wa 142/18. Zarządzeniem z dnia 9 marca 2018 r. wezwano pełnomocnika organu do uzupełnienia akt administracyjnych. W dniu 4 kwietnia 2018 r. pełnomocnik organu nadesłał żądane dokumenty. Zarządzeniem z dnia 31 lipca 2018 r. Przewodniczący Wydziału II WSA w Warszawie wezwał pełnomocnika organu nadesłania brakujących dokumentów. Pismem z dnia 3 sierpnia 2018 r. skarżący złożył skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w sprawie II SAB/Wa 142/18. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga o stwierdzenie, że w postępowaniu przed sądem administracyjnym nastąpiła przewlekłość postępowania może być uwzględniona, jeśli są podstawy do przyjęcia, że na skutek działania lub bezczynności tego sądu naruszone zostało prawo strony do rozpoznania jej sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki - Dz. U. z 2018 r., poz. 75 - dalej jako "ustawa"). Konieczne jest więc ustalenie, że wystąpiła zwłoka w postępowaniu sądowym (przewlekłość postępowania) oraz że zwłoka ta jest nieuzasadniona. Stosownie do art. 2 ustawy, o nieuzasadnionej zwłoce można mówić wówczas, jeśli postępowanie w sprawie trwa dłużej niż to konieczne do jego zakończenia, uwzględniając ocenę terminowości i prawidłowości czynności sądowych, ale także zachowań stron, a w szczególności strony, która zarzuca przewlekłość postępowania. Ocena ta nie może być oderwana od obowiązku sądu rozpoznawania wszystkich spraw wniesionych do sądu bez nieuzasadnionej zwłoki, przy zachowaniu zasady rozpoznawania spraw według kolejności ich wpływu oraz uwzględnieniu przepisów nakazujących rozpoznawanie niektórych rodzajów spraw w ustawowo określonych terminach. Ustawa o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki nie określa wprost, jaki okres oczekiwania na rozpoznanie sprawy należy uznać za nieuzasadnioną zwłokę. Pewna wskazówka wynika jednak z art. 14 ustawy, który stanowi, że skarżący może wystąpić z nową skargą w tej samej sprawie po upływnie 12 miesięcy. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego wskazuje się więc, iż ustawodawca uznał za przewlekłe takie postępowanie, które trwa dłużej niż 12 miesięcy. W rozpoznawanej sprawie nie można zarzucić przewlekłości postępowania w rozumieniu ustawy. Od dnia wpływu sprawy do Sądu I instancji (5 marca 2018 r.) do dnia wniesienia skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania (3 sierpnia 2018 r.) upłynęło 5 miesięcy. W sprawie nie został przekroczony termin 12 miesięcy. Tym samym nie można stwierdzić, aby prawo strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki zostało naruszone. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 12 ust. 1 ustawy orzekł jak w sentencji postanowienia.