I ONP 2/21

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Marek Stojanowski Sędziowie sędzia NSA Jolanta Rudnicka (spr.) sędzia NSA Marian Wolanin po rozpoznaniu w dniu 10 czerwca 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi E. W. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 kwietnia 2014 r., sygn. akt I OSK 2372/12 w sprawie ze skargi kasacyjnej T. S. i E. W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 maja 2012 r., sygn. akt I SA/Wa 2461/11 ze skargi T. S. i E. W. na postanowienie Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] października 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania administracyjnego w sprawie przyznania prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia nieruchomości poza obecnymi granicami Rzeczpospolitej Polskiej postanawia: odrzucić skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku.

Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 1 kwietnia 2014 r., sygn. akt I OSK 2372/12, oddalił skargę kasacyjną T. S. i E. W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 maja 2012r., sygn. akt I SA/Wa 2461/11 ze skargi T. S. i E. W. na postanowienie Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] października 2011 r. w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania administracyjnego w sprawie przyznania prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia nieruchomości poza obecnymi granicami Rzeczpospolitej Polskiej. W dniu 13 kwietnia 2021 r. – w formie elektronicznej – E. W. złożyła skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem w/w prawomocnego wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego, wskazując, że skład orzekający w powołanym wyroku zmienił utrwalone orzecznictwo, że wniosek o rekompensatę jednego ze spadkobierców skutkuje koniecznością uznania za strony tego postępowania wszystkich spadkobierców. Wyrok ten – w ocenie skarżącej – jest niezgodny z prawem, gdyż spowodował niemożność otrzymania przez nią rekompensaty. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem podlega odrzuceniu jako spóźniona. Zgodnie z art. 285f § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 – dalej "p.p.s.a."), skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia wnosi się do sądu, który wydał zaskarżone orzeczenie, w terminie dwóch lat od dnia jego uprawomocnienia się. Przy czym podkreślić należy, że termin ten jest terminem zawitym, zatem nie podlega on przywróceniu na podstawie art. 86 i nast. tej ustawy. W niniejszej sprawie skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia dotyczy wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego, który stał się prawomocny w dniu 1 kwietnia 2014 r., a zatem dwuletni termin do wniesienia przedmiotowej skargi upłynął w dniu 1 kwietnia 2016 r. Wobec tego, że skarżąca nadała skargę drogą elektroniczną w dniu 13 kwietnia 2021 r., podlega ona odrzuceniu jako wniesiona z uchybieniem ustawowego terminu. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 285h § 1 p.p.s.a., orzekł, jak w sentencji.