I GZ 88/20

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący : sędzia NSA Piotr Pietrasz po rozpoznaniu w dniu 26 maja 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia R. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 15 stycznia 2020 r., sygn. akt III SA/Po 300/19 w zakresie odrzucenia sprzeciwu w sprawie ze sprzeciwu R. P. na decyzję Dyrektora W. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w P. z dnia [...] marca 2019 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania postanawia: oddalić zażalenie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z dnia 15 stycznia 2020 r., sygn. akt III SA/Po 300/19 odrzucił sprzeciw R. P. na decyzję Dyrektora W. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w P. z dnia [...] marca 2019 r., w przedmiocie uchylenia decyzji dotyczącej odmowy przyznania pomocy finansowej z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania na rok 2012 i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania. Sąd I instancji wskazał, że w związku z wniesionym sprzeciwem R. P. wezwany został, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III WSA w Poznaniu z dnia [...] kwietnia 2019 r., do uiszczenia wpisu sądowego od sprzeciwu w kwocie 100 złotych w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia sprzeciwu. W wyniku wniesionego zażalenia z dnia 13 maja 2019 r., w którym skarżący zawarł również wniosek o przyznanie mu prawa pomocy, postanowieniem z dnia 17 września 2019 r., sygn. akt I GZ 287/19 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie skarżącego na powyższe zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu. Starszy referendarz sądowy postanowieniem z dnia 2 lipca 2019 r., sygn. akt III SPP/Po 53/19 odmówił przyznania skarżącemu prawa pomocy. Wobec powyższego skarżący został wezwany do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 16 kwietnia 2018 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego – w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to doręczono skarżącemu w dniu 11 grudnia 2019 r. Zatem termin do uiszczenia wpisu upływał z dniem 18 grudnia 2019 r. Jak wynika z akt sprawy do dnia sporządzenia zaskarżonego postanowienia skarżący nie uiścił wymaganego wpisu, natomiast w dniu 18 grudnia 2019 r. złożył kolejny, odformalizowany wniosek o przyznanie prawa pomocy, w którym napisał, że jego sytuacja jeszcze bardziej się pogorszyła. W takim stanie sprawy Sąd I instancji, przywołując art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm., dalej: p.p.s.a.) stwierdził, że skarga podlegała odrzuceniu. R. P. zaskarżył zażaleniem postanowienie Sądu I instancji wnosząc o uchylenie zaskarżonego orzeczenia w całości, gdyż jego treść jest niezgodna ze stanem faktycznym i prawnym. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie znajduje usprawiedliwionych podstaw. Zgodnie z art. 64a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej: p.p.s.a.), od decyzji, o której mowa w art. 138 § 2 k.p.a. (uchylenie przez organ odwoławczy decyzji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji), skarga nie przysługuje, jednakże strona niezadowolona z treści decyzji może wnieść od niej sprzeciw. Natomiast w myśl art. 64b § 1 p.p.s.a., do sprzeciwu od decyzji stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Zgodnie zatem z art. 220 § 3 w zw. z art. 64b § 1 p.p.s.a. sąd odrzuca sprzeciw od którego pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis. Jak wynika z analizy akt przedmiotowej sprawy, skarżący ubiegając się w toku postępowania, w związku z pierwotnym wezwaniem go do uiszczenia należnego wpisu do wniesionego sprzeciwu, o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, w tym obejmującym zwolnienie go z obowiązku uiszczania opłat sądowych, uprawnienia tego nie uzyskał. Prawomocnym postanowieniem z dnia 2 lipca 2019 r., odmówiono bowiem stronie przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Oznacza to, że stosownie do art. 214 § 1 p.p.s.a., skarżący obowiązany był do uiszczenia wpisu od sprzeciwu, zgodnie z zarządzeniem z dnia 16 kwietnia 2019 r., w kwocie 100 złotych, ponowionym zarządzeniem z dnia 29 listopada 2019 r. Jak słusznie wskazał Sąd I instancji, wezwanie wynikające z powołanego zarządzenia z dnia 29 listopada 2019 r., doręczono skarżącemu w dniu 11 grudnia 2019 r. Zatem termin do uiszczenia wpisu upływał z dniem 18 grudnia 2019 r. Jak wynika z akt sprawy do dnia sporządzenia zaskarżonego postanowienia skarżący nie uiścił wymaganego wpisu, natomiast w dniu 18 grudnia 2019 r. złożył kolejny, wniosek o przyznanie prawa pomocy, w którym napisał, że jego sytuacja się pogorszyła. W takim stanie sprawy, brak jest podstaw do stwierdzenia, że nieuiszczenie przez stronę wpisu od sprzeciwu, w terminie wynikającym z wezwania, spowodowane było okolicznościami wyłączającymi możliwość podejmowania przez stronę jakichkolwiek czynności procesowych w przedmiotowej sprawie. Zasadnie wobec powyższego Sąd I instancji odrzucił sprzeciw strony stosownie do art. 220 § 3 p.p.s.a., stanowiącego, że skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis podlega odrzuceniu. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.