I GZ 81/15

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Ludmiła Jajkiewicz po rozpoznaniu w dniu 10 marca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia R.K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w K. z dnia 20 października 2014 r., sygn. akt. I SA/Kr 1758/13 w zakresie odrzucenia skargi kasacyjnej w sprawie ze skarg R.K. na decyzje Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia 10 września 2013 r., nr [...], [...], [...], [...], [...] , w przedmiocie podatku akcyzowego postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie

Działający przez profesjonalnego pełnomocnika R.K. wniósł skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w K. z dnia 9 maja 2014 r., sygn. akt I SA/Kr 1758/13, oddalającego skargi na decyzje Dyrektora Izby Celnej w K. nr [...],[...],[...], [...],[...]. Zarządzeniem z dnia [...]r. Przewodniczący Wydziału wezwał pełnomocnika skarżącego do uiszczenia opłaty od wniesionej skargi kasacyjnej w wysokości [...] zł. Powyższe zarządzenie zostało mu doręczone w dniu [...]. W dniu [...]r. pełnomocnik skarżącego w wykonaniu powyższego zarządzenia uiścił kwotę [...] zł., zamiast kwoty [...] zł., co do której uiszczenia został zobowiązany. Wobec powyższego postanowieniem z dnia [...] r. Sąd I instancji odrzucił skargę kasacyjną, wobec braku wpłaty prawidłowej opłaty. Jak również nakazał zwrócić stronie skarżącej wniesioną kwotę [...] zł tytułem zwrotu częściowo uiszczonego wpisu. Na powyższe orzeczenie Sądu I instancji zażalenie złożył pełnomocnik skarżącego wnosząc w całości o jego uchylenie. Jednocześnie zarzucając naruszenie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2012 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2012 poz. 270, z późn. zm., dalej: p.p.s.a.) w z zw. z art. 2, art. 45 ust. 1, art. 77 ust.2 oraz art. 176 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. Nr 78, poz. 483 z późn. zm.). Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Od skargi kasacyjnej wniesionej od wyroku rozstrzygającego pięć różnych spraw (zapoczątkowanych pięcioma różnymi skargami) powinien zostać pobrany wpis tak, jakby skargę kasacyjną wniesiono w każdej z tych spraw z osobna. Zgodnie z art. 111 § 2 p.p.s.a. sąd może zarządzić połączenie kilku oddzielnych spraw toczących się przed nim w celu ich łącznego rozpoznania lub także rozstrzygnięcia, jeżeli pozostają one ze sobą w związku. Połączenie dotyczy spraw, którym nadano już bieg, a więc tych, w których skargi odpowiadały wymogom formalnym i zostały należycie opłacone. Nie pozbawia to jednak tych spraw odrębnego charakteru oraz ich samodzielności. Wyrok powinien zawierać odrębne rozstrzygnięcie, co do każdej ze spraw (pogląd ten ugruntowany jest zarówno w piśmiennictwie - por. H. Knysiak - Molczyk w: T. Woś, H. Knysiak- Molczyk, M. Romańska - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz - Warszawa 2006, s. 362, jak i w orzecznictwie - por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 czerwca 2008 r., sygn. akt II FZ 231/08, opubl. w Lex 494336, wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 października 2007 r., sygn. akt I GSK 2147/06, opubl. w Lex 394279 i z dnia 12 kwietnia 2005 r., sygn. akt FSK 1561/04, opubl. w POP z 2006 r., nr 5, poz. 81). Odpowiednio skarga kasacyjna od wyroku wydanego w sprawach połączonych do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia winna uwzględniać fakt odrębności spraw połączonych. Nie tylko więc wskazanie podstaw kasacyjnych winno odnosić się do rozstrzygnięcia każdej z nich, ale też i wpis od skargi kasacyjnej (gdy strona skarży wyrok w całości) należny jest w wysokości odpowiadającej (stosownie do § 3 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 221, poz. 2193 ze zm., dalej: rozporządzenie) połowie sumy wpisów od poszczególnych skarg pobranych w każdej z połączonych spraw. Zatem bezzasadnym działaniem Sądu I instancji było odrzucenie wniesionej skargi kasacyjnej w całości, wobec uiszczenia wpisu w niepełnej wysokości. Sąd bowiem powinien był wpłaconą kwotę zarachować na poszczególne sprawy, a pozostałą nie w pełni opłaconą część wpisu zwrócić skarżącemu i w tym zakresie skargę kasacyjną odrzucić. Ponadto, Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznając sprawę wziął pod uwagę nieprawidłowość ustalenia przez Sąd I instancji wysokości wpisu od skargi kasacyjnej. Mając na uwadze powyższe rozważania oraz treść § 3 rozporządzenia i art. 219 p.p.s.a. § 2 zdanie 2 "końcówki opłat zaokrągla się wzwyż do pełnych złotych", należało uznać, iż wysokość wypisu od skargi kasacyjnej wynosi: w sprawie o sygn. akt I SA/Kr 1758/13 - [...] zł, w sprawie o sygn. akt I SA/Kr 1759/13 - [...] zł, w sprawie o sygn. akt I SA/Kr 1760/13 - [...] zł, w sprawie o sygn. akt I SA/Kr 1761/13 - [...] zł, w sprawie o sygn. akt I SA/Kr 1762/13 - [...] zł, co daje łącznie kwotę 818 zł, a nie kwotę [...] zł, do której uiszczenia został wezwany pełnomocnik skarżącego. Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji postanowienia art. 185 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a.