I GZ 75/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Hanna Kamińska po rozpoznaniu w dniu 11 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia Powiatu P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 stycznia 2018 r., sygn. akt V SA/Wa 2034/17 w zakresie odmowy wstrzymania wykonania decyzji w sprawie ze skargi Powiatu P. na decyzję Ministra Rozwoju i Finansów z dnia [...] września 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy rozłożenia na raty zobowiązania z tytułu nienależnie uzyskanej części oświatowej subwencji ogólnej postanawia: oddalić zażalenie.

UZASADNIENIA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 10 stycznia 2018 r., sygn. akt V SA/Wa 2034/17 po rozpoznaniu wniosku Powiatu P. odmówił wstrzymania wykonania decyzji Ministra Rozwoju i Finansów z 12 lutego 2016 r. nr [...] W uzasadnieniu Sąd I instancji podniósł, że Powiat P. – dalej: skarżący - wniósł skargę na decyzję Ministra Rozwoju i Finansów z 9 września 2017 r. w przedmiocie odmowy rozłożenia na raty zobowiązania z tytułu nienależnie uzyskanej części oświatowej subwencji ogólnej. Następnie wnioskiem z 11 grudnia 2017 r. skarżący powiat wniósł o wstrzymanie wykonania decyzji Ministra Rozwoju i Finansów z 12 lutego 2016 r. nr [...] , w której zobowiązano Powiat P. do zwrotu nienależnie uzyskanej kwoty części oświatowej subwencji ogólnej za rok 2010 w wysokości [...] zł. W uzasadnieniu podniesiono, że wskazana decyzja jest w swojej treści bezpośrednio związana z decyzją dotyczącą rozłożenia na raty zwrotu subwencji przez powiat. Uzasadniając odmową wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji WSA stwierdził, że zaskarżona w niniejszej sprawie jest decyzja Ministra Rozwoju i Finansów w przedmiocie odmowy rozłożenia na raty zobowiązania z tytułu nienależnie uzyskanej części oświatowej subwencji ogólnej. Skarżąca wnioskuje zaś o wstrzymanie wykonania innej decyzji. Chodzi tu o decyzję Ministra Rozwoju i Finansów z 12 lutego 2016 r., w której zobowiązano Powiat P. do zwrotu nienależnie uzyskanej kwoty części oświatowej subwencji ogólnej za rok 2010 w wysokości [...] zł. W takim przypadku brak jest tożsamości przedmiotowej pomiędzy zaskarżonym rozstrzygnięciem, a decyzją, co do której wystąpiono z wnioskiem o wstrzymanie wykonania. Są to dwie różne sprawy w znaczeniu materialnym. Wskazane powyżej akty rozstrzygają, bowiem odmienne kwestie, w oparciu o inną podstawę prawną. W związku z powyższym na gruncie postępowania sądowoadministracyjnego strona skarżąca nie mogła skutecznie domagać się wstrzymania wykonania decyzji Ministra Rozwoju i Finansów z dnia 12 lutego 2016 r. nr [...] Zażalenie na powyższe postanowienie złożył Powiat P., wnosząc o jego uchylenie w całości i przekazanie do ponownego rozpoznania przez Sąd I instancji. W uzasadnieniu autor zażalenia wskazał, że decyzja Ministra Finansów z dnia 12 lutego 2016 r. nr [...] jest w swej treści bezpośrednio związana z decyzją z 9 września 2017 r. dotyczącą odmowy rozłożenia na raty zwrotu zobowiązania z tytułu nienależnie uzyskanej subwencji przez powiat P. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie podkreślenia wymaga, że przepis art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.; dalej p.p.s.a.) daje Sądowi możliwość wstrzymania wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu bądź czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. Wprowadzona w omawianym przepisie ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym stanowi wyjątek od zasady wynikającej z art. 61 § 1 p.p.s.a., w myśl której wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego przedmiotem wykonania mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Nie dotyczy to wszystkich aktów administracyjnych, gdyż co do zasady, cechy wykonalności polegającej na możliwości spowodowania lub doprowadzenia do stanu rzeczy zgodnego z rozstrzygnięciem, nie mają decyzje odmowne (por. J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2004, s. 122). Skoro zatem zasadą jest, że z przymiotu wykonalności nie korzystają wszelkie akty administracyjne odmowne to zaskarżona do WSA decyzja o odmowie rozłożenia należności na raty zobowiązania tytułu nienależnie uzyskanej części oświatowej subwencji ogólnej nie może być wstrzymana. Zaskarżona decyzja (o odmowie rozłożenia na raty zobowiązania z tytułu nienależnie uzyskanej części oświatowej subwencji ogólnej) nie nakłada na stronę obowiązku zapłaty zobowiązania, lecz odmawia jedynie przyznania uprawnienia w postaci rozłożenia na raty tego zobowiązania. Decyzja odmawiająca rozłożenia na raty nie dotyka zatem bezpośrednio należności pieniężnych (uzyskanej nienależnie części oświatowej subwencji ogólnej), które wynikają z zupełnie innych decyzji zobowiązujących do zwrotu dotacji. Z zaskarżonej (a nie objętej wnioskiem o wstrzymanie wykonania) decyzji nie wynika zaś nałożenie na skarżący powiat żadnych obowiązków podlegających wykonaniu w sposób dobrowolny, czy też przymusowy. Negatywne ustosunkowanie się organu do starań o rozłożenie na raty powstałej już wcześniej należności, nie wykreowało żadnej nowej sytuacji w sferze obowiązków skarżącego powiatu. Tym samym w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego zaskarżonej decyzji brak przymiotu wykonalności. Niezależnie od powyższego w sprawie wniosek skarżącego powiatu o wstrzymanie wykonania dotyczył innej decyzji niż będącej przedmiotem skargi do WSA. Zaskarżona decyzja Ministra Rozwoju i Finansów dotyczy odmowy rozłożenia na raty zobowiązania z tytułu nienależnie uzyskanej części oświatowej subwencji ogólnej. Skarżąca wnioskuje zaś o wstrzymanie wykonania decyzji Ministra Rozwoju i Finansów z dnia 12 lutego 2016 r. nr [...]. w której zobowiązano Powiat P. uławski do zwrotu nienależnie uzyskanej kwoty części oświatowej subwencji ogólnej za rok 2010 w wysokości [...] zł. W takim przypadku brak jest tożsamości przedmiotowej pomiędzy zaskarżonym rozstrzygnięciem, a decyzją, co do której wystąpiono z wnioskiem o wstrzymanie wykonania. Są to dwie różne sprawy w znaczeniu materialnym. Wskazane powyżej akty rozstrzygają, bowiem odmienne kwestie, w oparciu o inną podstawę prawną. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu.