I GZ 7/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Zofia Przegalińska po rozpoznaniu w dniu 2 lutego 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia A. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 grudnia 2016 r., sygn. akt V SA/Wa 2626/15 w zakresie odrzucenia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi A. W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Warszawie z dnia [...] kwietnia 2015 r., nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 2 grudnia 2016 r., sygn. akt V SA/Wa 2626/15, działając na podstawie art. 178 w zw. z art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) odrzucił skargę kasacyjną A. W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 lutego 2016 r. na decyzje Dyrektora Izby Celnej w Warszawie z dnia [...] kwietnia 2015 r. w przedmiocie podatku akcyzowego. W uzasadnieniu Sąd podał, w dniu 14 maja 2015 r. działający w imieniu skarżącego profesjonalny pełnomocnik z wyboru, wniósł do Sądu skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Warszawie z dnia [...] kwietnia 2015 r., wraz z wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia 31 sierpnia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił wnioskodawcy przyznania prawa pomocy. Postanowieniem z dnia 15 października 2015r., sygn. akt I GZ 674/15, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie skarżącego jako niezasadne. Skarżący na wezwanie sądu uiścił wpis sądowy od skargi w kwocie 10.602 zł. Sprawa uzyskała dalszy bieg. W dniu 25 lutego 2016 r. został wydany wyrok w sprawie. Do skargi kasacyjnej skarżący załączył kolejny wniosek o przyznanie mu prawa pomocy w części, tj. poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia 21 czerwca 2016 r. Sąd odmówił zmiany postanowienia tego Sądu z dnia 31 sierpnia 2015 r. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 17 sierpnia 2016 r., sygn. akt I GZ 476/16 oddalił zażalenie na to postanowienie. Zarządzeniem z dnia 19 października 2016 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej w wysokości 5301 zł, w terminie siedmiu dni od daty otrzymania wezwania pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej. W terminie otwartym do wykonania powyższego zarządzenia (2 listopada 2016 r.) skarżący (reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika) wniósł kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Odrzucając skargę kasacyjną Sąd I instancji podał, że rozpoznanie wniosku skarżącego z dnia 2 listopada 2016 r. pozostaje bez wpływu na upływ terminu wyznaczonego skarżącemu do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej. Jest to kolejny wniosek skarżącego oparty na tych samych okolicznościach faktycznych, które to okoliczności były przedmiotem rozważań sądów obu instancji i w rzeczy samej wniosek ten stanowi nadużycie prawa przez skarżącego a nie jego realizację. W ocenie Sądu skarżący nie uiszczając wpisu od skargi kasacyjnej w wyznaczonym terminie uchybił przepisowi art. 220 § 3 p.p.s.a. Zażalenie na powyższe zarządzenie złożył skarżący, wnosząc o jego uchylenie i przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania. Postanowieniu zarzucono naruszenie przepisów: - art. 220 § 1 i § 3 p.p.s.a. poprzez stwierdzenie, że skarżący nie uiścił należnego wpisu podczas gdy w terminie złożył wniosek i przyznanie prawa pomocy; - art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. poprzez stwierdzenie, że skarżący nie spełnia przesłanek do udzielania prawa pomocy w sytuacji gdy nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku dla utrzymania koniecznego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie i podlega oddaleniu. Stosownie do art. 220 § 1 p.p.s.a, sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W myśl art. 220 § 3 p.p.s.a., skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Oceniając zaskarżone postanowienie z perspektywy powołanych przepisów, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że odpowiada ono prawu. Sąd pierwszej instancji w sposób prawidłowy zastosował normy proceduralne określone w art. 220 § 1 p.p.s.a. Skarżący został skutecznie wezwany przez Przewodniczącego Wydziału do uiszczenia należnego wpisu od skargi. Z uwagi na fakt, że we wskazanym w wezwaniu terminie opłata nie została uiszczona, Sąd pierwszej instancji zobowiązany był - zgodnie z treścią art. 220 § 3 p.p.s.a. - skargę kasacyjną odrzucić. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, zasadnie Sąd pierwszej instancji uznał, że rozpoznanie wniosku skarżącego z dnia 2 listopada 2016 r. pozostaje bez wpływu na upływ terminu wyznaczonego skarżącemu do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej, bowiem jest to już kolejny wniosek skarżącego oparty na tych samych okolicznościach faktycznych, które to okoliczności były przedmiotem rozważań sądów obu instancji. W związku z powyższym, Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia