I GZ 68/20

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Małgorzata Grzelak po rozpoznaniu w dniu 10 kwietnia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia J. L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 3 grudnia 2019 r., sygn. akt III SA/Gl 122/19 w przedmiocie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi J. L. na decyzję Dyrektora Śląskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Częstochowie z dnia [...] grudnia 2018 r. nr [...] w przedmiocie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach (dalej: "WSA") postanowieniem z dnia 23 września 2019 r. utrzymał w mocy postanowienie referendarza sądowego z dnia 31 lipca 2019 r. odmawiające J. L. (dalej: "skarżącemu") przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia z kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi J. L. na decyzję Dyrektora Śląskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Częstochowie z dnia [...] grudnia 2018 r. nr [...] w przedmiocie płatności obszarowych. Pismem z dnia 22 października 2019 r. skarżący wniósł zażalenie na to postanowienie. WSA w Gliwicach postanowieniem z dnia 3 grudnia 2019 r. na podstawie art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") w zw. z art. 197§ 2 p.p.s.a. odrzucił powyższe zażalenie stwierdzając, że postanowienie z 23 września 2019 r. nie podlegało zaskarżeniu żadnym środkiem odwoławczym, o czym skarżący został pouczony. Pismem z 14 stycznia 2020 r. skarżący wniósł zażalenie od powyższego postanowienia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie podlega oddaleniu. Jak słusznie wskazał WSA w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, zgodnie z art. 260 § 1 p.p.s.a. rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, sąd wydaje postanowienie, w którym postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. W powyższych sprawach, wniesienie sprzeciwu od zarządzenia lub postanowienia referendarza sądowego wstrzymuje jego wykonalność, a sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu (art. 260 § 2 p.p.s.a.). Jednocześnie wskazać należy, że zgodnie z art. 194 § 1 p.p.s.a. zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których rodzaje wymieniono w tym przepisie. Tym samym sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie (art. 178 w związku z 197 § 2 p.p.s.a.). W rozpoznawanej sprawie, jak słusznie wskazał WSA, skarżący wniósł zażalenie na postanowienie, które nie podlegało zaskarżeniu żadnym środkiem odwoławczym, o czym skarżący został poinformowany pismem z 26 września 2019 r. (karta 75 akt sądowych). Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. w zw. art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.