I GZ 67/26

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Michał Kowalski po rozpoznaniu w dniu 4 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia R. J. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału V Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 czerwca 2025 r., sygn. akt V SA/Wa 76/25 w przedmiocie wezwania do uiszczenia opłaty kancelaryjnej w sprawie ze skargi R. J. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 22 października 2024 r., nr KOC/5275/Eg/24 w przedmiocie zarzutu w postępowaniu egzekucyjnym postanawia: oddalić zażalenie.

Zaskarżonym zarządzeniem z dnia 26 czerwca 2025 r., sygn. akt V SA/Wa 76/25 Przewodnicząca V Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wezwała R. J. do uiszczenia opłaty kancelaryjnej za odpis orzeczenia z uzasadnieniem w kwocie 100 zł stosownie do § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych (Dz.U. Nr 221, poz. 2192 ze zm., dalej "rozporządzenie") w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia opłaty kancelaryjnej pod rygorem jej przymusowego ściągnięcia. Zażalenie na powyższe zarządzenie złożył skarżący, wnosząc o zwolnienie z kosztów. Postanowieniem referendarza sądowego WSA w Warszawie z dnia 9 września 2025 r., sygn. akt V SPP/Wa 206/25 pozostawiono wniosek o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Powyższe postanowienie zostało utrzymane w mocy postanowieniem WSA w Warszawie z dnia 12 grudnia 2025 r. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zawiera usprawiedliwionych podstaw. Zgodnie z art. 141 § 2 zd. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302; dalej "p.p.s.a.") w sprawach, w których skargę oddalono uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku albo doręczenia odpisu sentencji wyroku. Z kolei, stosownie do art. 234 § 2 p.p.s.a., opłatę kancelaryjną za odpis orzeczenia z uzasadnieniem, doręczonego na skutek żądania zgłoszonego w terminie siedmiodniowym od ogłoszenia orzeczenia, pobiera się przy zgłoszeniu wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia i jego doręczenie. Jeżeli opłata nie została uiszczona, przewodniczący zarządza ściągnięcie jej od strony, która złożyła wniosek, po uprzednim wezwaniu strony do jej uiszczenia, przy czym w tej sytuacji nie stosuje się art. 220 p.p.s.a. Skarżący, spełniając wszystkie przesłanki wymagane w art. 234 § 2 p.p.s.a., skutecznie wniósł o sporządzenie uzasadnienia. Już w momencie złożenia wniosku powstał więc po jego stronie obowiązek uiszczenia opłaty kancelaryjnej. Opłata ta wynosi 100 zł, stosownie do § 2 rozporządzenia. Zasadnie zatem wezwano skarżącego do uiszczenia opłaty kancelaryjnej w wysokości 100 zł. Z obowiązku uiszczenia opłaty, skarżący mógł zostać zwolniony w drodze postępowania o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Jak wynika z akt, postępowanie w tym zakresie zakończyło się w niniejszej sprawie postanowieniem referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 września 2025 r., utrzymanym w mocy przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 12 grudnia 2025 r. Skarżący miał zatem obowiązek uiszczenia opłaty kancelaryjnej. W postępowaniu wywołanym zażaleniem na zarządzenie wzywające do uiszczenia opłaty kancelaryjnej od uzasadnienia wyroku sąd bada tylko, czy strona skarżąca została prawidłowo wezwana do uiszczenia opłaty oraz czy jej wysokość została przez sąd określona poprawnie. Naczelny Sąd Administracyjny nie stwierdził w tym zakresie uchybień Sądu pierwszej instancji. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 p.p.s.a. w zw. art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.