I GZ 64/09

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Stanisław Gronowski po rozpoznaniu w dniu 2 czerwca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia Dyrektora Izby Celnej w B. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w L. z dnia 29 stycznia 2009 r. sygn. akt III SA/Lu 15/09 w zakresie zwrotu kosztów postępowania w sprawie ze skargi H. S. Spółki z o.o. w Z. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w B. P. z dnia [...] września 2005 r. nr [...] w przedmiocie zmiany danych w zgłoszeniu celnym oraz określenia kwoty podatku od towarów i usług postanawia: oddalić zażalenie

Postanowieniem z dnia 29 stycznia 2009 r., sygn. akt III SA/Lu 15/09, Wojewódzki Sąd Administracyjny w L. zasądził od Dyrektora Izby Celnej w B. P. na rzecz H. S. Sp. z o.o. z siedzibą w Z., zwanej dalej "skarżącą", kwotę 740 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania. W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 18 listopada 2008 r., sygn. akt I GSK 1152/07, uchylił wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w L. z dnia 28 czerwca 2008 r., sygn. akt III SA/Lu 119/07 w zakresie kosztów postępowania z uwagi na to, że Sąd I instancji orzekając o zwrocie kosztów postępowania od Dyrektora Izby Celnej w B. P. na rzecz skarżącej nie wskazał podstawy prawnej ani nie uzasadnił sposobu określenia tych kosztów. Uzasadniając rozstrzygnięcie po ponownym rozpoznaniu sprawy Sąd I instancji podniósł, że skarżąca wykonała zarządzenie z dnia 16 listopada 2005 r. i w zakreślonym terminie uiściła wpis sądowy w kwocie 500 zł. Ponadto w skardze do WSA jej pełnomocnik będący radcą prawnym zażądał zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych. Sąd I instancji podał, że wysokość wynagrodzenia dla radcy prawnego wynika z § 14 ust. 2 pkt 1 c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.), zwane dalej "rozporządzenie w sprawie opłat za czynność radców prawnych", bowiem zgodnie z powołanym przepisem stawka minimalna w postępowaniu przed sądem administracyjnym w I instancji wynosi 240 zł. W ocenie Sądu I instancji biorąc pod uwagę wysokość wpisu od skargi jak i wynagrodzenie pełnomocnika należało określić koszty postępowania na kwotę 740 zł. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł Dyrektor Izby Celnej w B. P. domagając się jego uchylenia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu ewentualnie zmiany zaskarżonego orzeczenia i wydania postanowienia zasądzającego zwrot kosztów postępowania. Postanowieniu Sądu I instancji organ zarzucił naruszenie art. 205 § 2 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwane dalej "p.p.s.a.", w zw. z § 2 pkt 12 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądem administracyjnym (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.), zwane dalej "rozporządzenie w sprawie wpisu" poprzez błędną wykładnię polegającą na uznaniu, że w sprawie dotyczącej zmiany zgłoszenia celnego i określenia kwoty podatku od towarów i usług pobiera się wpis stały w wysokości 500 zł dla spraw z zakresu zobowiązań podatkowych nieobjętych wpisem stosunkowym, co w konsekwencji doprowadziło do naruszenia § 1 pkt 1 powoływanego rozporządzenia. W uzasadnieniu organ podniósł, że rozpoznawana sprawa, dotyczy zobowiązania podatkowego, bowiem kontroli legalności była poddana decyzja określająca wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług od towaru dopuszczonego do obrotu zgodnie z dokumentem SAD nr E-13130600/00/15/17 z dnia 30.12.2002 r. Oznacza to w ocenie organu, że w niniejszej sprawie powinna być określona kwota wpisu stosunkowego, zaś biorąc pod uwagę wartość przedmiotu sporu kwota ta winna być nie mniejsza niż 100 zł. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie jest zasadne. Stosownie do art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne, a w innych sprawach pobiera się wpis stały (art. 231 p.p.s.a.). Jak wynika z akt sprawy w skardze do WSA H. S. Sp. z o.o. domagała się stwierdzenia nieważności lub uchylenia decyzji Dyrektora Izby Celnej w B. P. z dnia [...] września 2005 r., nr [...], kwestionując podstawę opodatkowania oraz rozstrzygnięcie organu II instancji w zakresie podstawy prawnej. Sąd I instancji zasadnie wezwał skarżącą do uiszczenia wpisu stałego w kwocie 500 zł na podstawie § 2 pkt 12 rozporządzenia w sprawie wpisu, z uwagi na to, że skarga dotyczyła zobowiązań podatkowych. Skarżąca w zakreślonym terminie wykonała wezwanie Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w L. i uiściła wpis w żądanej wysokości. Stosownie do art. 200 p.p.s.a. w razie uwzględnienia skargi przez sąd I instancji skarżącemu przysługuje od organu, który wydał zaskarżony akt, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. W rozpoznawanej sprawie kosztami tymi były wpis w kwocie 500 zł oraz wynagrodzenie pełnomocnika, które stosownie do § 14 ust. 2 pkt 1 c rozporządzenia w sprawie opłat za czynności radców prawnych w postępowaniu przed sądem administracyjnym w I instancji wynosi 240 zł. Oznacza to, że Sąd I instancji prawidłowo zasądził od Dyrektora Izby Celnej w B. P. na rzecz skarżącej kwotę 740 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.