I GZ 56/22

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Piotr Pietrasz po rozpoznaniu w dniu 2 marca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia Z. K. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 21 grudnia 2021 r. sygn. akt I SA/Op 261/20 w zakresie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi Z. K. na postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] lipca 2020 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym postanawia: oddala zażalenie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu postanowieniem z dnia 21 grudnia 2021 r., sygn. akt I SA/Op 261/20 odrzucił zażalenie Z. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 29 lipca 2021 r., sygn. akt I SA/Op 261/20 o odrzuceniu zażalenia w sprawie ze skargi Z. K. na postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego w Warszawie z dnia [...] lipca 2020 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Za podstawę rozstrzygnięcia Sąd I instancji przyjął następujący stan faktyczny: Pismem nadanym w urzędzie pocztowym w dniu 16 sierpnia 2021 r. Z. K. wniósł zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 29 lipca 2021 r., sygn. akt I SA/Op 261/20 którym odrzucono zażalenie skarżącego na postanowienie WSA w Opolu z dnia 9 czerwca 2021 r. w zakresie odrzucenia skargi. W postanowieniu z dnia 29 lipca 2021 r. WSA w Opolu wskazał, że skarżący nie uzupełnił braków formalnych zażalenia poprzez nie nadesłanie odpisu zażalenia dla strony przeciwnej. Jednocześnie w piśmie tym skarżący zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w całości. Postanowieniem z dnia 14 października 2021 r., sygn. akt I SPP/Op 144/21 starszy referendarz sądowy odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy, natomiast postanowieniem z dnia 17 listopada 2021 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu utrzymał w mocy ww. postanowienie referendarza. W tym stanie rzeczy zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 17 listopada 2021 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia w kwocie 100 zł. Powyższe wezwanie Sądu zostało doręczone skarżącemu w dniu 23 listopada 2021 r. (k. 91 akt sądowych). W zakreślonym terminie, który upłynął bezskutecznie z dniem 30 listopada 2021 r. wpis od zażalenia nie został uiszczony. Zaskarżonym postanowieniem WSA w Opolu odrzucił zażalenie na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U z 2019 r. poz. 2325, dalej: "p.p.s.a.") zgodnie z którym zażalenie, od którego pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Sąd wskazał, że doręczenie należało uznać za skuteczne. Zakreślony siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu od zażalenia rozpoczął zatem bieg w dniu 24 listopada 2021 r. i upływał z dniem 30 listopada 2021 r. W wyznaczonym terminie, a nawet do dnia wydania niniejszego postanowienia, skarżący nie uiścił wpisu sądowego od zażalenia. Pismem z dnia 10 stycznia 2022 r. skarżący wniósł zażalenie na powyższe postanowienie WSA w Opolu z dnia 21 grudnia 2021 r. W uzasadnieniu wskazał, że jego sytuacja kwalifikuje go do zwolnienia z opłaty sądowej do skargi oraz do zażaleń, co znajduje potwierdzenie w dokumentacji dowodowej zdeponowanej przez żalącego w niniejszej sprawie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie jest zasadne i nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 220 § 1 p.p.s.a. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W takim przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Zasadą jest zatem obowiązek uiszczenia wpisu sądowego od wnoszonego przez stronę pisma. Wyjątki od takiego obowiązku określają przepisy ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i są to podmiotowe zwolnienia z obowiązku ponoszenia kosztów (art. 239 p.p.s.a.) czy też instytucja prawa pomocy (art. 243 i następne p.p.s.a.). W niniejszej sprawie wnoszący zażalenie nie jest zwolniony z obowiązku uiszczania kosztów sądowych, czy to na podstawie przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, czy też na podstawie orzeczenia sądu. Należy podkreślić, że w niniejszej sprawie postanowieniem z dnia 14 października 2021 r., sygn. akt I SPP/Op 144/21 starszy referendarz sądowy odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy, natomiast postanowieniem z dnia 17 listopada 2021 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu utrzymał w mocy ww. postanowienie referendarza. Jak słusznie zauważył Sąd I instancji, siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia upływał z dniem 30 listopada 2021 r. Strona nie uiściła w tym terminie wpisu. W związku z powyższym, zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd I instancji prawidłowo orzekł o odrzuceniu zażalenia na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. Argumenty zażalenia nie podważają dokonanej oceny. Skarżąca w zażaleniu podnosi, iż nie ma środków do uiszczenia wpisu i powinien być zwolniony z kosztów sądowych. Wobec tego należy podkreślić, że Naczelny Sąd Administracyjny nie jest uprawniony do rozpatrywania tego rodzaju wniosków. W tym zakresie właściwe są Wojewódzkie Sądy Administracyjne (art. 254 § 1 p.p.s.a.). W związku z postanowieniem WSA w Opolu z dnia 17 listopada 2021 r. wnoszący zażalenie nie jest zwolniony z obowiązku uiszczania kosztów sądowych. Z przytoczonych powodów Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 p.p.s.a.