I GZ 56/15

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Stanisław Gronowski po rozpoznaniu w dniu 3 marca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia R. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w G. z dnia 1 października 2014 r., sygn. akt III SA/Gl 2037/13 w zakresie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi R. G. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia 17 października 2014 r., nr . w przedmiocie podatku akcyzowego postanawia: 1. uchylić zaskarżone postanowienie; 2. wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji.

W skardze na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia 17 października 2013 r. R. G. (dalej: "skarżący") zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji określającej zobowiązanie w podatku akcyzowym w wysokości 34.310,00 zł. z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu osobowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w G. postanowieniem z dnia 1 października 2014 r. sygn. akt III SA/Gl 2037 odmówił skarżącemu wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu postanowienia Sąd pierwszej instancji podkreślił, że w świetle art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. DZ. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. dalej p.p.s.a.) strona ma obowiązek uprawdopodobnić istnienie okoliczności pozwalających przyjąć, że wstrzymanie wykonania aktu jest zasadne. Zdaniem Sądu uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu spowoduje w stosunku do wnioskodawcy znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki. R. G. wniósł zażalenie na powyższe postanowienie Sądu pierwszej instancji. W uzasadnieniu zażalenia powołał się na trudną sytuację finansową i podkreślił, że natychmiastowa egzekucja zaskarżonej decyzji nakładającej na skarżącego obowiązek zapłacenia podatku akcyzowego w wysokości 34.310,00 zł. uniemożliwi uregulowanie bieżących zobowiązań oraz świadczeń związanych z wykonywaniem działalności gospodarczej i w rezultacie doprowadzi do nieodwracalnych skutków finansowych dla skarżącego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wprowadzona w tym przepisie ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym stanowi wyjątek od zasady wynikającej z art. 61 § 1 p.p.s.a., w myśl której wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Mając na uwadze regulację zawartą w powyższym przepisie ustawy należy uznać, że bezpośrednim skutkiem wykonania zaskarżonej decyzji mogą być straty ekonomiczne skarżącego, zaś ich następstwem utrata płynności finansowej, a w konsekwencji zakończenie działalności gospodarczej. Powołane przez skarżącego w zażaleniu okoliczności, których wystąpienie spowodowałoby natychmiastowe wykonanie zaskarżonej decyzji takie jak: niemożność uregulowania bieżących zobowiązań oraz świadczeń związanych z wykonywaniem działalności gospodarczej, wskazują na prawdopodobieństwo niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w majątku skarżącego. Tym samym należy uznać, że sytuacja skarżącego odpowiada hipotezie art. 61 § 3 p.p.s.a. Z wymienionych powodów Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować trudne do odwrócenia skutki i na podstawie art. 188 w związku z art. 197 i art. 61 § 3 w związku z art. 193 i p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.