I GZ 477/22

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Beata Sobocha-Holc po rozpoznaniu w dniu 12 stycznia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia R. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 30 września 2021 r., sygn. akt III SA/Po 473/20 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi R. P. na decyzję Dyrektora Wielkopolskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Poznaniu z dnia 12 czerwca 2020 r., nr 565/19/2020 w przedmiocie odmowy wypłaty premii pielęgnacyjnej oraz premii zalesieniowej postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z 30 września 2021 r., sygn. akt III SA/Po 473/20, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił skargę R. P. (dalej: skarżący) na decyzję Dyrektora Wielkopolskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Poznaniu z 12 czerwca 2020 r. w przedmiocie odmowy wypłaty premii pielęgnacyjnej oraz premii zalesieniowej. W uzasadnieniu postanowienia wskazano, że skarżącego wezwano do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 200 zł w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi, doręczając mu odpis zarządzenia z 10 grudnia 2020 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 16 lutego 2021 r. oddalił zażalenie na powyższe zarządzenie, zatem skarżącego na podstawie zarządzenia z 2 kwietnia 2021 r. wezwano do wykonania w terminie siedmiu dni prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi, pod rygorem odrzucenia skargi. Mimo doręczenia skarżącemu 28 kwietnia 2021 r. wezwania, wpisu od skargi nie uiszczono, zatem zgodnie z art. 220 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm., dalej: p.p.s.a.) WSA odrzucił skargę. Skarżący wniósł zażalenie na postanowienie Sądu I instancji, w którym wniósł o uchylenie zaskarżonego orzeczenia "jako niezgodnego ze stanem faktycznym i prawnym i wydanego przez osobę złośliwą i notorycznie szykanującą skarżącego" oraz o wyłączenie wydającego je sędziego a także o zwolnienie strony skarżącej z opłat i kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Z art. 230 § 1 i 2 p.p.s.a. wynika, że od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały, przy czym jednym z tego rodzaju pism jest skarga. Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Skarżącego wezwano do wykonania prawomocnego zarządzenia z 10 grudnia 2020 r., wezwanie doręczono skarżącemu 28 kwietnia 2021 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru – k. 39 akt sądowych). W wyznaczonym terminie wpis od skargi nie został uiszczony, zasadnie zatem Sąd I instancji na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. odrzucił skargę. Bez wpływu na prawidłowość postanowienia WSA w Poznaniu z 30 września 2021 r. pozostaje wniesione przez skarżącego zażalenie z 5 maja 2021 r., zawierające wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych, skoro zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi było prawomocne i niezaskarżalne, a postępowanie w przedmiocie przyznania skarżącemu prawa pomocy zakończono prawomocnym postanowieniem Sądu I instancji z 18 listopada 2020 r., sygn. akt III SPP/Po 70/20. Z uwagi na powyższe Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 i p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.