I GZ 470/24

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Joanna Salachna po rozpoznaniu w dniu 29 stycznia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia W. w W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 sierpnia 2024 r. sygn. akt V SA/Wa 2733/22 w zakresie odmowy przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w sprawie ze skargi W. w W. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 9 września 2022 r. nr 33/42/DB/2022 w przedmiocie określenia przypadającej do zwrotu do budżetu państwa dotacji celowej wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (dalej: Sąd I instancji lub WSA) postanowieniem z dnia 27 sierpnia 2024 r., sygn. akt V SA/Wa 2733/22 odmówił przywrócenia terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie z dnia 31 lipca 2024 r., sygn. akt V SA/Wa 2733/22 w sprawie ze skargi W. w W. (dalej: skarżący) na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 9 września 2022 r., nr 33/42/DB/2022 w przedmiocie określenia kwoty dotacji celowej przypadającej do zwrotu. W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że skarżący nie dochował należytej staranności wymaganej od strony dbającej należycie o własne interesy. Brak było podstaw do stwierdzenia, że skarżący nie uprawdopodobnił okoliczności wskazujących na brak jego winy w uchybieniu terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżący wniósł o uznanie tej sytuacji jako nie dokonanie czynności sądowej bez swojej winy, mając na względzie specyfikę stowarzyszenia, działanie na zasadzie wolontariatu oraz działanie bez profesjonalnego pełnomocnika. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935; dalej: p.p.s.a.) jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Z kolei zgodnie z treścią art. 87 § 1 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w jego uchybieniu (art. 87 § 2 p.p.s.a.). Kryterium braku winy wynikające z art. 86 § 1 p.p.s.a. - jako warunek przywrócenia terminu - wiąże się z obowiązkiem zachowania szczególnej staranności strony przy prowadzeniu własnych spraw. O braku winy w niedopełnieniu obowiązku zachowania terminu do dokonania czynności procesowej można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody niedającej się przezwyciężyć. Oceniając wystąpienie powyższej przesłanki, Sąd obowiązany jest przyjąć obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o własne interesy. Oznacza to, że strona wnosząca wniosek, celem uprawdopodobnienia braku swojej winy w uchybieniu terminu, powinna wskazać na okoliczności, które nastąpiły nagle i niespodzianie, uniemożliwiając prawidłowe dokonanie czynności procesowej. Ponadto zgodnie z art. 87 § 2 p.p.s.a. konieczne jest wykazanie, że mimo dołożenia szczególnej oraz należytej staranności przy dokonywaniu czynności, do której strona jest zobowiązana, nie było możliwe przezwyciężenie przeszkody powstałej w dochowaniu terminu nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. W niniejszej sprawie - zgodnie z protokołem rozprawy z dnia [...] lipca 2024 r. -skarżący na rozprawie w tymże dniu został poinformowany o tym, iż ogłoszenie orzeczenie nastąpi w dniu 31 lipca 2024 r. Należy też przy tym wspomnieć, iż zawiadomienie o terminie rozprawy wysłane skarżącemu w dniu 18 czerwca 2024 r. zawierało pouczenie m.in. o terminie do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku oraz o skutkach niezłożenia takiego wniosku w terminie. W pouczeniu tym zawarto również informację, że oddanie pisma w placówce Poczty Polskiej S.A. albo placówce pocztowej operatora świadczącego pocztowe usługi powszechne w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej lub państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stronie umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, albo polskim urzędzie konsularnym, jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu. Ponadto z wniosku skarżącego o przywrócenie terminu nie wynika, aby przywoływana przez niego delegacja służbowa była wyjazdem nagłym. Sam zaś fakt delegacji służbowej nie stanowi wystarczającej podstawy do przywrócenia terminu do dokonania czynności procesowej i to tym bardziej w sytuacji, w której skarżący przedmiotowy wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku mógł skutecznie nadać w miejscu, w którym obecnie przebywał. Przy dochowaniu zatem minimum staranności mógł on podjąć stosowne czynności aby przedmiotowy wniosek złożyć w terminie. Strona należycie dbająca o swoje interesy winna niezwłocznie podjąć działania niezbędne do ustalenia czy w związku z odroczeniem ogłoszenia orzeczenia na rozprawie, na której był obecny skarżący, w dniu [...] lipca 2024 r. został on wydany w dniu 31 lipca 2024 r. po to, aby móc dotrzymać wymaganych terminów procesowych. Reasumując Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że strona nie wykazała zaistnienia niedającej się przezwyciężyć przeszkody przez nią niezawinionej. Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 p.p.s.a.