I GZ 467/24

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Joanna Salachna po rozpoznaniu w dniu 29 stycznia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 czerwca 2024 r. sygn. akt V SA/Wa 483/24 w zakresie zawieszenia postępowania w sprawie ze skargi A. S. na rozstrzygnięcie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 6 grudnia 2023 r. nr OR16-6524.3-OR1600090/23 w przedmiocie pomocy finansowej ze środków unijnych postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (dalej: WSA lub Sąd I instancji) postanowieniem z 13 czerwca 2024 r., sygn. akt V SA/Wa 483/24 zawiesił postępowanie w sprawie ze skargi A. S. (dalej: skarżący) na rozstrzygnięcie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (dalej: organ) z 6 grudnia 2023 r., nr OR16-6524.3-OR1600090/23 w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej ze środków unijnych. W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że skarżącemu odmówiono przyznania pomocy o którą wnioskował ze względu na wpis do rejestru naruszenia zgodnie z art. 80 ustawy z dnia 19 grudnia 2014 r. o rybołówstwie morskim ( Dz. U. z 2022 r., poz. 504). Owe naruszenia były przedmiotem badania i oceny w innych postępowaniach, które zakończyły się decyzjami o wymierzeniu kar pieniężnych za przekroczenie przyznanych kwot połowowych. Z kolei te decyzje były przedmiotem kontroli Sądu I instancji – sprawy o sygn. akt V SA/Wa 816/23, V SA/Wa 817/23, oraz V SA/Wa 835/23 – który uznał, iż były one prawidłowe. W chwili rozpoznawania skargi w niniejszej sprawie powyższe wyroki były nieprawomocne, w związku z czym Sąd I instancji uznał, że ocena odmowy prawa pomocy dla skarżącego byłaby przedwczesna. W zażaleniu na powyższe postanowienie organ wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania zażaleniowego. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono: 1) naruszenie art. 174 pkt 2 p.p.s.a., tj. naruszenie prawa procesowego w postaci naruszenia art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. poprzez błędne uznanie, iż rozstrzygnięcie niniejszej sprawy o sygn. akt V SA/Wa 483/24 w przedmiocie odmowy przyznania pomocy zależy od wyniku innych postępowań sądowoadministracyjnych, tj. od prawomocnych rozstrzygnięć w sprawach o sygn. akt V SA/Wa 835/23, V SA/Wa 817/23 oraz V SA/Wa 816/23, których przedmiotem jest ocena prawidłowości decyzji właściwych organów o wymierzeniu kar pieniężnych za przekroczenie kwot połowowych, a brak zawieszenia niniejszego postępowania spowodowałby, iż ocena odmowy przyznania pomocy dla skarżącego w przedmiotowej sprawie byłaby przedwczesna; 2) naruszenie art. 174 pkt 1 p.p.s.a., tj. naruszenie prawa materialnego w postaci naruszenia art. 12 ustawy z dnia 10 lipca 2015 r. o wspieraniu zrównoważonego rozwoju sektora rybackiego z udziałem Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego (Dz. U. z 2020 r., poz. 2140) poprzez nie wzięcie pod uwagę, iż organ ARiMR ma ustawowy obowiązek odmowy przyznania pomocy z powodu samego faktu wpisania danego podmiotu do rejestru naruszeń, o którym mowa w art. 80 ustawy z dnia 19 grudnia 2014 r. o rybołówstwie morskim; 3) naruszenie art. 174 pkt 1 p.p.s.a., tj. naruszenie prawa materialnego w postaci naruszenia art. 44 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 1005/2008 z dnia 29 września 2008 r. ustanawiającego wspólnotowy system zapobiegania nielegalnym, nieraportowanym i nieuregulowanym połowom oraz ich powstrzymywania i eliminowania, zmieniającego rozporządzenia (EWG) nr 2847/ 93, (WE) nr 1936/2001 i (WE) nr 601/2004 oraz uchylającego rozporządzenia (WE) nr 1093/94 i (WE) nr 1447/1999 poprzez nie wzięcie pod uwagę, iż inny - niż wskazany w art. 12 ww. ustawy z dnia 10 lipca 2015 r. o wspieraniu zrównoważonego rozwoju sektora rybackiego z udziałem Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego - sposób oceny wniosków o dofinansowanie mogłaby doprowadzić do sytuacji, w której pomoc zostanie przyznana podmiotowi, który dopuścił się poważnego naruszenia, o którym mowa w ww. przepisach. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd administracyjny może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygniecie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Zarówno w piśmiennictwie, jak i orzecznictwie sądów administracyjnych kwestia warunków dopuszczalności zastosowania art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. interpretowana jest jednolicie. Podnosi się, że rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego postępowania wówczas, gdy orzeczenie, które zapadnie w tym drugim postępowaniu, będzie stanowić podstawę rozstrzygnięcia w zawieszonym postępowaniu sądowoadministracyjnym. Wtedy w sprawie sądowoadministracyjnej występuje tzw. zagadnienie wstępne, a więc sytuacja, gdy uprzednie rozstrzygnięcie zagadnienia występującego w sprawie może wpływać na wynik postępowania, uzasadniając celowość wstrzymania czynności w postępowaniu do czasu rozstrzygnięcia tej istotnej kwestii (zob. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, pod. red. T. Wosia, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańskiej, wyd. 2, s. 456 i n.). Zatem musi istnieć ścisły związek między sprawą rozpoznawaną w postępowaniu przed sądem administracyjnym a kwestią będącą przedmiotem postępowania prejudycjalnego, rozumiany w ten sposób, że rozstrzygnięcie zagadnienia wstępnego musi stanowić podstawę rozstrzygnięcia sprawy głównej. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego Sąd I instancji prawidłowo skorzystał z powyższej instytucji i zawiesił postępowanie. Słusznie ocenił, że prejudycjalne znaczenie dla niniejszego postępowania mają wyniki postępowań przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w sprawach ze skarg kasacyjnych wniesionych od wyroków WSA w Warszawie w sprawach o sygn. akt V SA/Wa 816/23, V SA/Wa 817/23, oraz V SA/Wa 835/23. Sprawy te dotyczą ostatecznego rozstrzygnięcia w przedmiocie nałożenia kar pieniężnych na skarżącego za przekroczenie przyznanej kwoty połowowej i jest związana z przedmiotem postępowania w niniejszej sprawie dotyczącym odmowy przyznania pomocy finansowej. Niewątpliwie wynik wskazanych postępowań może mieć wpływ na rozstrzygnięcie niniejszej sprawy, w przypadku gdy w efekcie prawomocnego zakończenia spraw dotyczących nałożenia kar pieniężnych okazałoby się, że skarżący nie został finalnie ukarany za przekroczenie kwoty połowowej. Ze wskazanych powodów Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na podstawie art. 184 w związku z art. 197 p.p.s.a.