I GZ 466/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Dariusz Dudra po rozpoznaniu w dniu 8 stycznia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia A. sp. z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 października 2018 r., sygn. akt V SA/Wa 1209/18 w zakresie odrzucenia skargi oraz zwrotu wpisu sądowego od skargi w sprawie ze skargi A. sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia [...] maja 2018 r., nr [...] w przedmiocie określenia kwoty długu celnego postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 9 października 2018 r., sygn. akt V SA/Wa 1209/18 odrzucił skargę A. sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie (dalej: skarżąca) na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia [...] maja 2018 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości niezaksięgowanej kwoty cła i cła antydumpingowego oraz orzeczenia o ich zaksięgowaniu; a także zwrócił uiszczony wpis od skargi. Z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia wynika, że zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 24 lipca 2018 r. skarżąca, reprezentowana przez pełnomocnika, wezwana została do usunięcia braków formalnych skargi przez jej podpisanie i złożenie pełnomocnictwa procesowego - w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało skutecznie doręczone pełnomocnikowi Skarżącej [...] sierpnia 2018 r. Wyznaczony przez Sąd termin upłynął z dniem [...] sierpnia 2018 r. W odpowiedzi na wezwanie Spółka nadesłała podpisaną skargę oraz odpis pełnomocnictwa z [...] lipca 2018 r. do zastępowania Spółki przed sądami administracyjnymi w postępowaniach sądowych związanych z należnościami celnymi, będących przedmiotem postępowań prowadzonych przez Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie. WSA zauważył, że w rozpoznawanej sprawie Skarżąca reprezentowana przez adw. J. Z. wniosła do Sądu niepodpisaną skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z [...] maja 2018 r. nr [...] do której załączyła kserokopię pełnomocnictwa. W odpowiedzi na wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi Spółka przedstawiła podpisaną skargę oraz uwierzytelniony odpis pełnomocnictwa do zastępowania Spółki przed sądami administracyjnymi w postępowaniach sądowych związanych z należnościami celnymi, będących przedmiotem postępowań prowadzonych przez Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie pod sygnaturą: [...],[...],[...],[...],[...],[...], [...]. Z uwagi na to, że przedmiotem niniejszej sprawy jest skarga na decyzję wydaną w postępowaniu administracyjnych prowadzonym pod nr [...], Sąd I instancji uznał, że przedstawiony odpis pełnomocnictwa nie upoważnia adw. J. Z. do reprezentowania Spółki w niniejszej sprawie, a więc Spółka nie uzupełniła braku formalnego skargi. Dlatego też Sąd I instancji na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.) - dalej p.p.s.a. p.p.s.a. odrzucił skargę. Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła Skarżąca, wnosząc o jego uchylenie. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. i przyjęcie, że Skarżąca nie uzupełniła braków formalnych skargi, podczas gdy rzeczone braki w istocie nie występowały, gdyż w aktach administracyjnych sprawy znajdowało się pełnomocnictwo do wniesienia w imieniu Skarżącej skargi do WSA i zastępowania Skarżącej w postępowaniu sądowo-administracyjnym wywołanym jej wniesieniem, co w konsekwencji doprowadziło do odrzucenia skargi. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie jest niezasadne, dlatego podlega oddaleniu. Artykuł 37 § 1 p.p.s.a. nakłada obowiązek dołączenia pełnomocnictwa do akt sprawy, oznacza to obowiązek dołączenia pełnomocnictwa do akt sprawy sądowoadministracyjnej, prowadzonej przez sąd administracyjny, a nie do akt administracyjnych, prowadzonych przez organ administracji. Od obowiązku tego nie zwalnia wcześniejsze złożenie pełnomocnictwa w postępowaniu administracyjnym, a fakt złożenia takiego pełnomocnictwa może mieć tylko takie znaczenie, że pełnomocnik może wywiązać się z omawianego obowiązku przez sporządzenie uwierzytelnionego odpisu pełnomocnictwa znajdującego się w aktach administracyjnych i złożenie tego odpisu do akt sądowoadministracyjnych (vide: postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z 5 września 2008 r., I FSK 536/08 i z 9 lipca 2009 r., II FSK 1466/08). W orzecznictwie wielokrotnie podkreślano nieskuteczność pełnomocnictwa złożonego w postępowaniu administracyjnym w postępowaniu przed sądem administracyjnym. Dla przykładu w postanowienie z 15 maja 2018 r. (I FSK 1379/16) Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że "pełnomocnictwo złożone w postępowaniu administracyjnym nie umocowuje pełnomocnika przed sądem administracyjnym". Z kolei w postanowieniu z 29 stycznia 2015 r. (II FSK 3627/14) Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że ,,nie można utożsamiać wskazanej w art. 37 § 1 p.p.s.a. pierwszej czynności procesowej z czynnością dokonaną przed organami podatkowymi. Wspomniana w art. 37 § 1 p.p.s.a. regulacja dotyczy postępowania sądowego, tak samo jak zawarty w art. 46 § 3 p.p.s.a. obowiązek pełnomocnika dołączania pełnomocnictwa". W rozpoznawanej sprawie nie jest sporne, że pełnomocnik Skarżącej, pomimo wezwania, nie złożył do akt sądowych ani pełnomocnictwa procesowego, ani uwierzytelnionego odpisu pełnomocnictwa z akt administracyjnych. Z przyczyn wskazanych na wstępie nie ma żadnego znaczenia to, że pełnomocnik Skarżącej złożył dokument pełnomocnictwa w aktach administracyjnych. Skoro zatem, dokument pełnomocnictwa procesowego lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu strony przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym nie został złożony przy pierwszym piśmie wnoszonym do sądu (skardze), Przewodniczący Wydziału zasadnie wezwał stronę do jego uzupełnienia oraz pouczył o konsekwencjach niezastosowania się do wezwania. Termin przewidziany na uzupełnienie wskazanego braku wynosił 7 dni od dnia doręczenia przesyłki zawierającej wezwanie. Z akt sprawy wynika, że w wyznaczonym terminie braku tego nie uzupełniono. Odpis pełnomocnictwa przesłany przy piśmie z dnia [...] sierpnia 2018 r. (k. 58 akt sądowych), jak słusznie zauważył Sąd I instancji, nie upoważnia adw. J. Z. do reprezentowania Spółki w niniejszej sprawie. Tym samym zasadnie WSA odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a. oddalił zażalenie.