I GZ 461/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Dariusz Dudra (spr.) po rozpoznaniu w dniu 16 grudnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia B. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 25 listopada 2024 r., sygn. akt I SA/Lu 313/24 w przedmiocie oddalenia wniosku o wyłączenie sędziów WSA w Lublinie Moniki Kazubińskiej-Kręcisz, i Grzegorza Wałejki oraz asesora sądowego Jakuba Polanowskiego w sprawie ze skargi B. B. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Lublinie z dnia 8 marca 2024 r. nr 0601-IEE.7192.40.2024.2 w przedmiocie skargi na czynność egzekucyjną postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie postanowieniem z 25 listopada 2024 r., sygn. akt I SA/Lu 313/24 oddalił wniosek B. B. oraz S. o wyłączenie sędziów WSA w Lublinie Moniki Kazubińskiej-Kręcisz, i Grzegorza Wałejki oraz asesora sądowego Jakuba Polanowskiego w sprawie ze skargi B. B. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Lublinie z dnia 8 marca 2024 r. w przedmiocie skargi na czynność egzekucyjną. Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła skarżąca. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Wyłączenie sędziego/asesora sądowego od orzekania w sprawie sądowoadministracyjnej może nastąpić z mocy samej ustawy [art. 18 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935, dalej: p.p.s.a.)], bądź też na wniosek strony lub żądanie sędziego/asesora sądowego (art. 19 p.p.s.a.). W pierwszym z wymienionych przypadków przyczyny wyłączenia zostały enumeratywnie wskazane, a zatem tworzą katalog zamknięty. Nie ma zatem możliwości zastosowania wykładni rozszerzającej. Natomiast na wniosek strony (bądź na żądanie sędziego/asesora sądowego) sąd wyłącza sędziego/asesora sądowego, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w sprawie. Uznanie zasadności wniosku w przedmiocie wyłączenia zależy od okoliczności faktycznych, które w każdym przypadku mogą mieć wpływ na sposób prowadzenia postępowania przez sędziego/asesora sądowego. Przy czym, zgodnie z art. 20 p.p.s.a., to strona składająca wniosek obowiązana jest wskazać oraz uprawdopodobnić przyczyny wyłączenia. Ponadto, postanowienie w przedmiocie wyłączenia sędziego/asesora sądowego, stosownie do art. 22 § 2 p.p.s.a., jest poprzedzone złożeniem wyjaśnień przez sędziego/asesora sądowego, którego wniosek dotyczy. Naczelny Sąd Administracyjny podziela w całości stanowisko i argumentację Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie co do braku podstaw uzasadniających wyłączenie od orzekania w sprawie sędziów i asesora sądowego objętych wnioskiem, tak z mocy ustawy (art. 18 p.p.s.a.), jak i w oparciu o wniosek skarżącej (art. 19 p.p.s.a.). Sędziowie i asesor sądowy, których dotyczył wniosek o wyłączenie od orzekania złożyli do akt sprawy oświadczenia, z których wynika, że w sprawie nie zachodzą żadne okoliczności w rozumieniu art. 19 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że skarżąca i uczestnik nie wykazali istnienia żadnej okoliczności, która mogłaby rodzić wątpliwość co do bezstronności wymienionych sędziów i asesora sądowego, a ponadto wniosku takiego nie można wywieść na podstawie analizy akt sprawy. Naczelny Sąd Administracyjny nie znalazł w toku kontroli instancyjnej podstaw do podważenia stanowiska sądu pierwszej instancji zawartego w zaskarżonym postanowieniu. Z przytoczonych wyżej względów, Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji