I GZ 452/21

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Piotr Piszczek po rozpoznaniu w dniu 18 stycznia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia B. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 4 listopada 2021 r., sygn. akt I SA/Rz 828/21 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi B. K. na postanowienie Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] lipca 2021 r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania w przedmiocie wypłaty świadczenia postojowego postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie postanowieniem z 4 listopada 2021 r., sygn. akt I SA/Rz 828/21 na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U.2019.2325 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) odrzucił skargę B. K. na postanowienie Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z [...] lipca 2021 r. w przedmiocie zawieszenia postępowania w przedmiocie wypłaty świadczenia postojowego. B. K. pismem z 31 lipca 2021 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie za pośrednictwem ePUAP skargę (nazwaną zażaleniem) na postanowienie Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z [...]0 lipca 2021 r. Z uwagi na braki formalne skargi, skarżąca została wezwana do ich usunięcia – w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z 20 października 2021 r., skarżąca została wezwana do podpisania skargi, w terminie 7 dni od doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone skarżącej za pomocą środków komunikacji elektronicznej 26 października 2021 r. Mimo upływu wyznaczonego terminu, skarżąca nie uzupełniła braku skargi. Postanowieniem z 4 listopada 2021 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzucił ww. skargę. Skarżąca wniosła zażalenie na powyższe rozstrzygnięcie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Odrzucenie skargi z powodu nieuzupełnienia jej braków formalnych ma miejsce wówczas, gdy nie usunięto w wyznaczonym terminie tych braków, mimo prawidłowego wezwania do ich usunięcia, o czym stanowi art. 49 § 1 w związku z art. 58 § 1 pkt p.p.s.a. W świetle art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna przede wszystkim czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać elementy szczególne, wymienione w pkt 1 - 3 powołanego przepisu. Minimum treści pisma składanego w postępowaniu sądowym określa art. 46 § 1 pkt 1 - 5 p.p.s.a. Wskazane w art. 46 § 1 p.p.s.a. elementy treści pisma (skargi) mają charakter obligatoryjny, a ich brak powinien być kwalifikowany jako brak formalny skargi uniemożliwiający nadanie jej dalszego biegu. Zgodnie zaś z art. 46 § 2a p.p.s.a., w przypadku gdy pismo strony jest wnoszone w formie dokumentu elektronicznego, powinno zostać podpisane przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Jak z kolei stanowi § 2b przywołanego artykułu, zasady podpisywania przewidziane w § 2a dotyczą także załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego. Jest to warunek formalny prawidłowego wniesienia pisma procesowego, którego brak jest usuwany w procedurze określonej art. 49 § 1 p.p.s.a. Wnoszący pismo ma jednakże gwarancję ochrony swojego interesu prawnego, gdyż brak każdego z wymaganych składników treści pisma podlega uzupełnieniu w trybie i na zasadach uregulowanych w art. 49 p.p.s.a. Jeżeli bowiem pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W odniesieniu do skargi ustawa przewiduje w takiej sytuacji skutek w postaci jej odrzucenia (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). Odnosząc powyższe uwagi do rozpoznawanej sprawy należy stwierdzić, że zaskarżone postanowienie odpowiada w pełni przepisom prawa. Prawidłowo bowiem Sąd pierwszej instancji ocenił, że skarżąca wnosząc skargę w formie dokumentu elektronicznego (za pośrednictwem ePUAP), podpisała jedynie pismo przewodnie z 31 lipca 2021 r., natomiast załącznik do niego – zawierający rzeczywistą treść skargi – nie został opatrzony tym podpisem. W konsekwencji strona została wezwana do uzupełniania powyższego braku w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. W wyznaczonym terminie skarżąca nie uczyniła zadość wezwaniu do uzupełnienia braku. Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a.