I GZ 42/23

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Joanna Salachna po rozpoznaniu w dniu 8 marca 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia K. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 listopada 2022 r. sygn. akt V SA/Wa 2604/22 w zakresie odrzucenia skargi K. K. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 4 sierpnia 2022 r. nr 1401-IEE1.711.1.179.2022.5.KO w przedmiocie umorzenia postępowania egzekucyjnego postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (dalej: WSA lub Sąd I instancji) postanowieniem z 24 listopada 2022 r., sygn. akt V SA/Wa 2604/22, odrzucił skargę K. K. (dalej: skarżący) na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie (dalej: Dyrektor IAS) z 4 sierpnia 2022 r. nr 1401-IEE1.711.1.179.2022.5.KO, w przedmiocie umorzenia postępowania egzekucyjnego. W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że zaskarżone postanowienie organu zostało doręczone stronie 17 sierpnia 2022 r. Termin do wniesienia skargi rozpoczął zatem bieg 18 sierpnia 2022 r., a jego trzydziesty dzień wypadał 16 września 2022 r. i był to ostatni dzień na wniesienie skargi. Skarżący natomiast sporządził skargę 30 września 2022 r., a następnie przesłał ją za pośrednictwem Poczty Polskiej w dniu 4 października 2022 r. W związku z powyższym WSA stwierdził, że skarga została złożona z przekroczeniem ustawowego terminu do jej wniesienia. W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżący wskazał, że skarga z 30 września 2022 r. do WSA dotyczyła postanowienia Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z 19 sierpnia 2022 r., nr 1401-IEE1.711.1.193.2022.2.KO, odebranej w dniu 6 września 2022 r. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Treść skargi wskazuje, że skarżący wniósł ją na zaskarżone postanowienie odnośnie części dotyczącej utrzymania w mocy postanowienia Dyrektora I Oddziału ZUS w Warszawie z 8 czerwca 2022 r. w części dotyczącej odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułów wykonawczych. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd I instancji słusznie wskazał w zarządzeniu z 24 listopada 2022 r., iż wniesioną skargą zostało zaskarżone postanowienie Dyrektora IAS z 4 sierpnia 2022 r. nr 1401-IEE1.711.1.179.2022.5.KO. Zgodnie z treścią art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Z akt administracyjnych wynika, że postanowienie organu zostało skarżącemu doręczone 17 sierpnia 2022 r. Termin na wniesienie skargi do sądu od tego postanowienia upłynął więc 16 września 2022 r. Z tych wszystkich względów NSA uznał, że zasadnie Sąd I instancji odrzucił skargę jako wniesioną po upływie terminu, a argumentacja podniesiona przez skarżącego w zażaleniu jest całkowicie chybiona. Ze wskazanych powodów Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a.