I GZ 405/21

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Dariusz Dudra po rozpoznaniu w dniu 15 grudnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia A. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 9 września 2021 r., sygn. akt I SA/Gd 902/21 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi A. G. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia (...) grudnia 2020 r. nr (...) w przedmiocie odmowy prawa do zwolnienia z opłacania należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne za maj 2020 r. postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z dnia 9 września 2021 r., sygn. akt I SA/Gd 902/21 odrzucił skargę A. G. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia (...) grudnia 2020 r. nr (...)w przedmiocie zwolnienia z obowiązku opłacania należności z tytułu składek za maj 2020 r. W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że A. G. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 1 grudnia 2020 r. w przedmiocie zwolnienia z obowiązku opłacania należności z tytułu składek za maj 2020 roku. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 29 czerwca 2021 r. skarżąca została wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi przez wskazanie numeru PESEL, stosownie do art. 46 § 2 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.; dalej: p.p.s.a.). W wezwaniu zawarto pouczenie, że nieuzupełnienie braków formalnych skargi w terminie siedmiu dni spowoduje odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wskazał, że strona skarżąca została wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi. Przesyłka, zawierająca przedmiotowe zarządzenie, została uznana za doręczoną w dniu 20 lipca 2021 r. W związku z powyższym termin do uzupełnienia braków formalnych skargi upływał w dniu 27 lipca 2021 r. Tymczasem strona skarżąca nie wykonała nałożonego na nią obowiązku. Zażalenie na to postanowienie wniosła skarżąca, przyznając, że nie odebrała korespondencji z sądu bo nie było jej w domu. Po powrocie nie znalazła awiza w skrzynce dlatego nie podała nr PESEL. Skarżąca wniosła o uchylenie postanowienia Sądu odrzucającego skargę. Zakład Ubezpieczeń społecznych w Gdańsku w odpowiedzi na zażalenie wniósł o jego oddalenie oraz zasądzenie zwrotu kosztów zastępstwa procesowego według norm przypisanych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Podstawę materialnoprawną zaskarżonego postanowienia stanowił art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Zgodnie z nim, sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Art. 57 § 1 powołanej ustawy - określający elementy składowe skargi - wskazuje przy tym, że skarga (m.in.) powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. W myśl zaś art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a., pismo strony - w przypadku gdy jest pierwszym pismem w sprawie - powinno zawierać numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku. Wskazać w końcu należy, że według powołanego w podstawach kasacyjnych art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Nie ulega przy tym kwestii, że takim przepisem szczególnym jest cytowany na wstępie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Powyższe przepisy mają charakter bezwzględnie obowiązujący. Skoro zatem poza sporem wniesiona przez skarżącą skarga nie spełniała warunku formalnego - z uwagi na brak zawarcia w niej numeru PESEL strony wnoszącej pismo - to wezwanie skarżącej do uzupełnienia tego braku było zasadne i w pełni odpowiada prawu stanowisko Sądu I instancji, że bezskuteczny upływ zakreślonego w tym celu terminu siedmiu dni skutkował koniecznością odrzucenia skargi. W tym stanie sprawy, ponieważ skarżąca nie podważyła w sprawie domniemania skutecznego wezwania jej do uzupełnienia stwierdzonego braku formalnego skargi – za wystarczające do podważenia tego domniemania nie można bowiem uznać jedynie twierdzeń o nieobecności awiza wskrzynce i wobec nieuzupełnienia braków formalnych skargi w zakreślonym do tego terminie, należy uznać, że Sąd I instancji prawidłowo, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., odrzucił skargę skarżącej. Z powyższych względów, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a. zażalenie oddalił