I GZ 401/19

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Dariusz Dudra po rozpoznaniu w dniu 18 lutego 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia J. L. na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 grudnia 2019 r. sygn. akt I GZ 401/19 w zakresie oddalenia zażalenia J. L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 19 sierpnia 2019 r., sygn. akt III SA/Gl 472/18 w zakresie odrzucenia zażalenie w sprawie ze skargi J. L. na decyzję Dyrektora Ś. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w C. z dnia [...] maja 2017 r., nr [...] w przedmiocie płatności obszarowych postanawia: odrzucić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 12 grudnia 2019 r., sygn. akt I GZ 401/19 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie J. L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 19 sierpnia 2019 r., sygn. akt III SA/Gl 472/18 w zakresie odrzucenia zażalenie w sprawie ze skargi J. L. na decyzję Dyrektora Ś. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w C. z dnia [...] maja 2017 r., nr [...] w przedmiocie płatności obszarowych. W piśmie z dnia 14 stycznia 2019 r. J. L. oświadczył, że skarży postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 grudnia 2019 r., sygn. akt I GZ 401/19. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Z treści pisma skarżącego z dnia 14 stycznia 2019 r. wynika, że należy potraktować je jako zażalenie na postanowienie NSA z dnia 12 grudnia 2019 r. Zażalenie to jest niedopuszczalne i podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 – dalej: p.p.s.a.) zażalenie przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego, gdy ustawa wyraźnie przewiduje możliwość wniesienia zażalenia oraz na postanowienia wymienione w art. 194 § 1 pkt 1-10 p.p.s.a. Z przepisu tego wynika, że zażalenie jest, obok skargi kasacyjnej, środkiem odwoławczym, który wnosi się do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Z kolei z treści art. 15 § 1 pkt 1 i art. 173 § 1 p.p.s.a. wynika, że Naczelny Sąd Administracyjny jest właściwy do rozpoznawania środków odwoławczych, tj. skarg kasacyjnych i zażaleń od wyroków i postanowień wojewódzkich sądów administracyjnych stosownie do przepisów tej ustawy. Natomiast ustawa procesowa w żadnym przepisie nie dopuszcza możliwości rozpoznawania skargi kasacyjnej bądź zażalenia od orzeczeń wydanych przez Naczelny Sąd Administracyjny, bowiem z chwilą wydania stają się one prawomocne. Stosownie do treści art. 168 § 1 p.p.s.a., orzeczenie sądu staje się prawomocne, jeżeli nie przysługuje co do niego środek odwoławczy. W myśl przepisów działu IV rozdziału 1 i 2 p.p.s.a. środki odwoławcze przysługują od orzeczeń wydanych przez wojewódzkie sądy administracyjne, natomiast orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego, jako ostateczne, nie podlegają zaskarżeniu i są prawomocne od chwili ich ogłoszenia bądź podpisania sentencji w przypadku orzeczenia wydanego na posiedzeniu niejawnym. Zaskarżone postanowienie zostało doręczone skarżącemu wraz z pouczeniem, że jest ono ostateczne i nie podlega zaskarżeniu. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.