Sygnatura
I GZ 392/26
Postanowienie NSA z 28 października 2026 r., I GZ 392/26 – egzekucja należności pieniężnych
Wynik
Oddalono zażalenie
- Sąd
- Naczelny Sąd Administracyjny
- Data orzeczenia
- 28 października 2026
- Prawomocne
- tak
Treść rozstrzygnięcia
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Henryk Wach po rozpoznaniu w dniu 28 października 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia K. C. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 29 lipca 2026 r., sygn. akt I SA/Rz 313/26 w przedmiocie odrzucenia skargi i zwrócenia wpisu sądowego od skargi sprawy ze skargi K. C. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Rzeszowie z dnia [...] kwietnia 2026 r,. nr [...] w przedmiocie skargi na czynności egzekucyjne postanawia: oddalić zażalenie.
Analiza z kontekstem sprawy
Co to orzeczenie oznacza dla Twojej sprawy?
Zapytaj o skutki rozstrzygnięcia, podstawę prawną albo argumenty do wykorzystania. AnyLawyer rozpocznie od tej konkretnej sprawy.
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie postanowieniem z 29 lipca 2026 r., I SA/Rz 313/26 w punkcie 1 odrzucił skargę K. C. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Rzeszowie z [...] kwietnia 2026 r., nr [...] w przedmiocie skargi na czynności egzekucyjne. W punkcie 2 zwrócił skarżącemu 100 złotych tytułem uiszczonego wpisu od skargi. W uzasadnieniu Sąd I instancji podniósł, że w związku ze skargą. Przewodniczący Wydziału I zarządzeniem z 29 czerwca 2026 r. wezwał skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi, poprzez jej podpisanie lub nadesłanie podpisanego egzemplarza skargi oraz nadesłanie numeru PESEL. Ponadto w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z 2 lipca 2026 r., wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi. W wezwaniach z 2 lipca 2026 r. zawarto pouczenia, że czynności tych należy dokonać w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe zobowiązania zostały doręczone skarżącemu w dniu 7 lipca 2026 r. Termin na ich wykonanie upływał zatem 14 lipca 2026 r. Skarżący pismem z 16 lipca 2026 r., w odpowiedzi na powyższe zarządzenia przedstawił dowód uiszczenia opłaty od skargi (data przelewu 10 lipca 2026 r.). Jednakże w zakreślonym terminie nie wykonał wezwania dotyczącego podpisania skargi, lub nadesłania podpisanego egzemplarza skargi oraz nadesłania numeru PESEL. Wobec powyższego Sąd I instancji na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej: "p.p.s.a."), postanowił w punkcie 1 o odrzuceniu skargi, w punkcie 2 na podstawie art. 232 § 1 pkt. 1 p.p.s.a. orzekł o zwrocie skarżącemu wpisu. Zażalenie na powyższe orzeczenie wniósł skarżący, zaskarżając je w całości. Zaskarżonemu orzeczeniu zarzucił: - naruszenie przepisów postępowania to jest: art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i przedwczesne odrzucenie skargi. Sąd błędnie uznał, że skarżący nie uzupełnił braków formalnych w postaci podania nr PESEL oraz nadesłania podpisanego egzemplarza, podczas gdy wszystkie nałożone obowiązki w ocenie skarżącego zostały wykonane w terminie; - naruszenie przepisów Konstytucji RP, w szczególności art. 45 ust. 1 polegające na bezpodstawnym pozbawieniu skarżącego prawa do sądu oraz prawa do merytorycznego rozwiązania sprawy na skutek zastosowania przez Sąd I instancji nadmiernego niczym nie uzasadnionego formalizmu. Wobec powyższego wniósł o: uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Ponadto wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia do czasu prawomocnego rozpoznania niniejszego zażalenia oraz wniósł o rozpoznanie sprawy w przypadku nieobecności pozwanego. Argumentację na poparcie powyższych zarzutów przedstawiono w uzasadnieniu zażalenia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Jednym z wymogów pisma w postępowaniu sądowym jest jego podpisanie przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika (art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a.). Z kolei art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) p.p.s.a. stanowi, że pismo powinno zawierać, w przypadku, gdy jest pierwszym pismem w sprawie, numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku. Braki tego rodzaju są brakami formalnymi skargi, i podlegają uzupełnieniu w trybie przewidzianym w art. 49 § 1 p.p.s.a. Nieuzupełnienie braków formalnych skargi w terminie wywołuje skutek w postaci jej odrzucenia, o czym stanowi art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Wobec powyższego Przewodniczący Wydziału I dostrzegając braki formalne skargi zarządzeniem z 29 czerwca 2026 r. wezwał skarżącego do ich usunięcia, poprzez jej podpisanie lub nadesłanie podpisanego egzemplarza skargi, nadesłanie numeru PESEL. Ponadto zarządzeniem z dnia 2 lipca 2026 r. skarżący został również wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 100 złotych. Skarżący został pouczony o terminie i rygorze odrzucenia w przypadku niewykonania wezwania sądu. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że przesyłka zawierająca dwa wyżej wymienione wezwania została skutecznie doręczona skarżącemu, do rąk własnych 7 lipca 2026 r. Tym samym termin do uzupełnienia braków formalnych i fiskalnych skargi upłynął 14 lipca 2026 r. Skarżący w ustalonym terminie uiścił wpis sądowy (10 lipca 2026 r.), jednakże nie uzupełnił braku formalnego w postaci podpisania skargi, lub nadesłania podpisanego egzemplarza skargi oraz nadesłania numeru PESEL. Powyższe skutkowało odrzuceniem przez Sąd I instancji wniesionej bezskutecznie skargi. Skarżącemu w zażaleniu nie udało się skutecznie podważyć ustalonego stanu faktycznego w sprawie, uzasadniającego zakwestionowanie zaskarżonego postanowienia. Skarżący ogranicza się jedynie do stwierdzeń, że odrzucenie skargi ocenia jako przejaw skrajnego formalizmu, co odbiera mu prawo rozwiązania sprawy i pozbawia prawa do sądu. Strona nie kwestionuje ani skuteczności doręczenia, ani wysokości wpisu, nie wyjaśnia w żaden sposób, co było przyczyną niewykonania zobowiązania nałożonego przez Sąd I instancji. Wobec powyższego oraz faktu, że wyżej wskazane przepisy prawa zobowiązywały Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie do uzupełnienia stwierdzonych braków skargi, prawidłowo Sąd I instancji wezwał skarżącego do ich uzupełnienia. Wezwania zawierały termin oraz skutek ich niewykonania. Zostały skutecznie doręczone w jednej przesyłce, co za tym idzie skarżący otrzymał dwa wezwania na skutek, których wykonał jedno. Tym samym trafnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie przyjął, że braki formalne skargi nie zostały uzupełnione w terminie i podlegała ona odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Odnosząc się natomiast do wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia do czasu prawomocnego rozpoznania niniejszego zażalenia, Naczelny Sąd Administracyjny wyjaśnia, że zgodnie z art. 196 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny może wstrzymać wykonanie zaskarżonego postanowienia do czasu rozstrzygnięcia zażalenia. W sytuacji kwestionowania legalności postanowienia za pomocą zażalenia możliwe jest wystąpienie przez stronę z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia do czasu rozstrzygnięcia tego zażalenia. O wstrzymaniu wykonania postanowienia może natomiast zadecydować wojewódzki sąd administracyjny w drodze odrębnego postanowienia, wydanego przed przedstawieniem akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu w celu rozpoznania zażalenia. Podkreślić tu trzeba, że Naczelny Sąd Administracyjny - zgodnie z postanowieniami powołanego art. 196 p.p.s.a. - nie ma kompetencji do wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia. Właściwym w tej materii jest wojewódzki sąd administracyjny. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.
Informacje o sprawie
- Data wpływu
- 7 października 2026
- Symbol z opisem
- 6537 Egzekucja należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 ust. 3 ustawy o f
- Hasła tematyczne
- Odrzucenie skargi
- Skarżony organ
- Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
- Sędziowie
- Henryk Wach /przewodniczący sprawozdawca/
Powołane przepisy
- Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
art. 46 § 2 pkt 1 lit. b), art. 196 · Dz.U. 2026 poz. 143
Powiązane dokumenty
Sygnatura: I SA/Gl 48/26 · 28 października 2026
Wyrok WSA w Gliwicach z 28 października 2026 r., I SA/Gl 48/26 – egzekucja należności pieniężnych
Sygnatura: I SA/Gl 308/26 · 28 października 2026
Wyrok WSA w Gliwicach z 28 października 2026 r., I SA/Gl 308/26 – egzekucja należności pieniężnych
Sygnatura: III SA/Kr 1235/26 · 28 października 2026
Wyrok WSA w Krakowie z 28 października 2026 r., III SA/Kr 1235/26 – egzekucja należności pieniężnych
Źródło urzędowe: Naczelny Sąd Administracyjny