I GZ 38/19

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Ludmiła Jajkiewicz po rozpoznaniu w dniu 26 lutego 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia Spółki A na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 września 2018 r. sygn. akt V SA/Wa 1077/18 w zakresie odrzucenia skargi Spółki A na decyzję Narodowego Centrum Badań i Rozwoju z dnia [...] września 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania środków finansowych postanawia: 1. sprostować z urzędu oczywistą omyłkę w komparycji postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 28 września 2018 r., sygn. akt V SA/Wa 1077/18, w ten sposób, że w wierszu 9 od góry w miejsce błędnie wpisanej nazwy skarżącej "B" wpisać "A"; 2. uchylić zaskarżone postanowienie.

Spółka A wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Narodowego Centrum Badań i Rozwoju z [...] września 2017 r. w przedmiocie odmowy przyznania środków finansowych. Wraz ze skargą dołączono dowód wpłaty kwoty 100 zł z 18 maja 2018 r. Zarządzeniem z 9 sierpnia 2018 r. Przewodniczący V Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wezwał spółkę do uzupełnienia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, stosownie do § 2 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2013 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193). Odpis zarządzenia został doręczony spółce 24 sierpnia 2018 r. Pismem z 27 sierpnia 2018 r. spółka nadesłała potwierdzenie uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 100 zł z 18 maja 2018 r. Postanowieniem z 28 września 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302; dalej: p.p.s.a.). W uzasadnieniu Sąd wskazał, że spółka nie uiściła w zakreślonym terminie należnej opłaty sądowej. Na powyższe postanowienie spółka złożyła zażalenie, wnosząc o jego uchylenie w całości. Postanowieniu zarzucono art. 220 § 1 i 3 w zw. z art. 6 p.p.s.a. poprzez odrzucenie skargi z powodu nieuiszczenia należnego wpisu sądowego w terminie, w sytuacji gdy otrzymane zarządzenia z 9 sierpnia 2018 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego było sformułowane w sposób nieprecyzyjny, wprowadzający spółkę w błąd co do koniecznych do podjęcia kroków celem potwierdzenia uiszczenia wymaganej opłaty sądowej oraz niewykazywało w sposób niebudzący wątpliwości przedmiotu wezwania i jego zakresu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 214 § 1 p.p.s.a., do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata (art. 220 § 1 p.p.s.a.). Skarga (...) od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez Sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.). W okolicznościach sprawy spółka wraz z wniesieniem skargi uiściła kwotę 100 zł, a następnie zarządzeniem z 9 sierpnia 2018 r. została wezwana do uzupełnienia wpisu sądowego w kwocie 100 zł. W podstawie prawnej wezwania podano § 2 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zgodnie z informacją zawartą w wezwaniu z 9 sierpnia 2018 r. wpis sądowy w kwocie 100 zł należało uzupełnić, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Podnoszone w zażaleniu okoliczności w kwestii błędnego zrozumienia wezwania do uiszczeniu wpisu zasługują na uwzględnienie, ponieważ treść zarządzenia mogła budzić wątpliwości interpretacyjne – w wezwaniu nie została określona pełna kwota wpisu, co jest wadliwe. W wezwaniu powinna być dokładnie określona kwota, którą skarżąca była zobowiązana w całości wpłacić. Wskazanie w zarządzeniu jedynie podstawy prawnej wysokości wpisu, bez wskazania całej jego wysokości, nie stanowi prawidłowego wezwania do uzupełnienia wpisu. Braki w tym zakresie stanowią podstawę do uznania, że wezwanie jest bezskuteczne w tym sensie, że niezastosowanie się do niego lub jego nieprawidłowe wykonanie nie powinno powodować dla skarżącej ujemnych skutków procesowych w postaci odrzucenia skargi. W okolicznościach sprawy Przewodniczący powinien był więc wydać powtórne (prawidłowe) zarządzenie w przedmiocie wezwania skarżącej do uiszczenia należnej opłaty. Podsumowując, za zasadny należało uznać zarzut naruszenia art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. Końcowo Naczelny Sąd Administracyjny wskazuje, że na podstawie art. 156 § 1 i 3 p.p.s.a. dokonał z urzędu sprostowania oczywistej omyłki w sentencji zaskarżonego postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie podając prawidłowo nazwę skarżącej spółki. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.