I GZ 365/19

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Hanna Kamińska po rozpoznaniu w dniu 11 marca 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości w Warszawie o uzupełnienie w zakresie kosztów postępowania postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 30 października 2019 r., sygn. akt I GZ 365/19 w sprawie z zażalenia Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości w Warszawie na postanowienie w zakresie zwrotu kosztów postępowania sądowego zawarte w punkcie II wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 10 lipca 2019 r.; sygn. akt I SA/Kr 585/19 w sprawie ze skargi Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości w Warszawie na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie z 22 marca 2019 r. nr [...] w przedmiocie obciążenia wierzyciela kosztami postępowania egzekucyjnego postanawia: odrzucić wniosek.

Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 30 października 2019 r., sygn. akt I GZ 365/19 uchylił wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 10 lipca 2019 r.; sygn. akt I SA/Kr 585/19 w punkcie II i zasądził od Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie na rzecz Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości kwotę 1917 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości (PARP) pismem z 4 grudnia 2019 r. skierowanym do Sądu Rejonowego dla Krakowa Śródmieścia w Krakowie wniosła o uzupełnienie powołanego wyżej postanowienia NSA poprzez orzeczenie o zwrocie kosztów postępowania zażaleniowego w wysokości 240 zł. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Wniosek o uzupełnienie wyroku podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm. dalej: p.p.s.a.), strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Orzeczenie uzupełniające wyrok zapada w formie wyroku, chyba że uzupełnienie, jak w tej sprawie, dotyczy wyłącznie kosztów (art. 157 § 3 p.p.s.a.). Zgodne zaś z art. 157 § 1a p.p.s.a., wniosek o uzupełnienie wyroku, zgłoszony po upływnie terminu, podlega odrzuceniu. Sąd może wydać postanowienie na posiedzeniu niejawnym. Przepis art. 166 p.p.s.a. stanowi, że do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Na mocy art. 193 p.p.s.a. unormowania te mają zastosowanie również w postępowaniu kasacyjnym. Z akt sprawy wynika, że odpis postanowienia NSA z 30 października 2019 r. został doręczony pełnomocnikowi PARP w dniu 22 listopada 2019 r. (k. 77 akt sądowych – zwrotne potwierdzenie odbioru). Oznacza to, że 14-dniowy termin do uzupełnienia postanowienia NSA upłynął 6 grudnia 2019 r. (piątek). Wniosek o uzupełnienie postanowienia NSA wpłynął do Sądu Rejonowego dla Krakowa Śródmieścia w Krakowie w dniu 10 grudnia 2019 r. (v: data prezentaty k. 85 akt sądowych). Następnie Sąd Rejonowy przekazał wniosek do Naczelnego Sądu Administracyjnego pismem z 20 grudnia 2019 r. (k. 84 akt sądowych). W przypadku złożenia wniosku o uzupełnienia postanowienia NSA do niewłaściwego Sądu (tutaj Sądu Rejonowego), o zachowaniu terminu do wniesienia wniosku decyduje wówczas data jego nadania przez ten Sąd do Naczelnego Sądu Administracyjnego. W okolicznościach tej sprawy oznacza to, że wniosek o uzupełnienie postanowienia NSA został wniesiony po terminie 14 dni o których mowa w art. 157 § 1 p.p.s.a., co skutkowało jego odrzuceniem na podstawie art. 157 § 1a p.p.s.a. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 157 § 1a i 2 w związku z art. 193 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.