I GZ 344/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Piotr Pietrasz po rozpoznaniu w dniu 25 września 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia S. L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 25 września 2024 r., sygn. akt I SA/Bk 323/24 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi S. L. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Białymstoku z dnia 8 lipca 2024 r., nr 2001-IEE.7192.74.2024 w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia skargi na czynność egzekucyjną postanawia: oddalić zażalenie. NSA/post.1 – postanowienie "ogólne"

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku postanowieniem z dnia 25 września 2024 r., sygn. akt I SA/Bk 323/24 odrzucił skargę S. L. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Białymstoku z dnia 8 lipca 2024 r. nr 2001-IEE.7192.74.2024 w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia skargi na zastosowanie zbyt uciążliwego środka egzekucyjnego w postaci zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego. Sąd I instancji wskazał, że stosownie do art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935, dalej jako: p.p.s.a.) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a p.p.s.a. Wnoszącemu skargę doręczono przedmiotowe postanowienie 15 lipca 2024 r., zatem termin do jej wniesienia upłynął 14 sierpnia 2024 r. Skarga została nadana 18 sierpnia 2024 r. Wobec powyższego Sąd I instancji uznał, że skarga została wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia i podlega odrzuceniu na postawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł S. L. W uzasadnieniu zażalenia wskazał, że uchybienie terminu nie wynikało z winy skarżącego, a wiązało się z problemami zdrowotnymi. Ponadto pod opieką skarżącego pozostaje małoletnia córka żony. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zawiera usprawiedliwionych podstaw, które przemawiałyby za uwzględnieniem zawartej w nim argumentacji. Stosownie do przepisu art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a. Natomiast zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Z akt administracyjnych sprawy wynika, że zaskarżone postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Białymstoku z dnia 8 lipca 2024 r. doręczono skarżącemu 15 lipca 2024 r. Postanowienie to zawierało pouczenie o terminie i sposobie wniesienia skargi do sądu administracyjnego. W związku z tym zgodnie, z art. 53 § 1 p.p.s.a., trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego upływał 14 sierpnia 2024 r. Tymczasem skarżący nadał skargę 18 sierpnia 2024 r., (data nadania) za pośrednictwem operatora pocztowego tj. z uchybieniem terminu, o którym mowa w art. 53 § 1 p.p.s.a. W świetle powyższego skarżący nie zachował trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi, co obligowało Sąd I instancji do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Okoliczności podniesione w zażaleniu dotyczą przyczyny niedotrzymania ustawowego terminu na wniesienie skargi. Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie pozwala na przedłużenie albo odstąpienie od terminu 30 dni przewidzianego w art. 53 § 1 p.p.s.a. w sytuacji, gdy przyczyną niezachowania terminu do wniesienia skargi w terminie były okoliczności, które jak zdaje się sugerować skarżący nie były przez niego zawinione. W takiej sytuacji interesy skarżącego podmiotu zabezpiecza wniosek o przywrócenie terminu. Należy zauważyć, że w niniejszej sprawie WSA w Białymstoku rozpoznając wniosek skarżącego przywrócenie terminu do wniesienia skargi postanowieniem z dnia 21 maja 2025 r., sygn. akt I SA/Bk 323/24 odmówił przywrócenie terminu. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 3 lipca 2025 r., sygn. akt I GZ 248/25 oddalił zażalenie skarżącego na ww. postanowienie Sądu I instancji. W związku z powyższym, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.