I GZ 321/26

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Joanna Kolanowska po rozpoznaniu w dniu 26 sierpnia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia B. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 8 czerwca 2026 r. sygn. akt I SA/Gl 521/25 w zakresie odrzucenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi B. B. na postanowienie Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 10 lutego 2025 r. nr 7166, 480000/71/69998/2025 w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach postanowieniem z dnia 8 czerwca 2026 r., sygn. akt I SA/Gl 521/25 odrzucił wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi B. B. na postanowienie Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 10 lutego 2025 r. w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym. W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, że przesyłka zawierająca zaskarżone postanowienie była dwukrotnie awizowana, 12 i 20 lutego 2025 r., po czym, jako niepodjęta w terminie, zwrócona adresatowi. W dniu 26 maja 2025 r. do rąk pełnomocnika pocztowego doręczono wraz z odpowiedzią na skargę oraz wezwaniem do usunięcia braków formalnych tej skargi, wezwanie do wskazania, kiedy ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi, gdzie następnie w piśmie z dnia 30 maja 2025 r. skarżąca wskazała, że przyczyna ta ustała w dniu 7 kwietnia 2025 r. Postanowieniem z dnia 15 września 2025 r. Sąd odrzucił wniosek o przywrócenie terminu jako przedwczesny. Następnie postanowieniem z dnia 3 listopada 2025 r. odrzucono skargę. Następnie ustanowiony w ramach prawa pomocy pełnomocnik przedstawiła opinię o braku podstaw do złożenia zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi. Postanowieniem z 25 marca 2026 r., I GZ 97/26 oddalono zażalenie wniesione przez skarżącą na postanowienie o odrzuceniu skargi. W związku z powyższym Sąd pierwszej instancji odrzucił wniosek nie dając wiary, że skarżąca o uchybieniu terminu do wniesienia skargi dowiedziała się z opinii o braku podstaw do wniesienia zażalenia. Skarżąca wniosła zażalenie na postanowienie o odrzuceniu wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, zaskarżając je w całości oraz zarzucając mu naruszenie przepisów postępowania , a to art. 87 § 1 i 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r., poz. 143) - dalej "p.p.s.a." oraz art. 88 p.p.s.a. poprzez odrzucenie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, podczas gdy do uchybienia terminu do złożenia skargi doszło z przyczyn niezależnych od skarżącej lub w ogóle do niego nie doszło. Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przywrócenie terminu do wniesienia skargi, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Należy wskazać, że jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu (art. 86 § 1 zd. pierwsze p.p.s.a.). Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 p.p.s.a.). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a.). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a). Stanowisko Sądu pierwszej instancji jest prawidłowe, ponieważ wniosek o przywrócenie terminu należało ocenić jako złożony po terminie o którym jest mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a. Z akt sprawy wynika, że skarżąca już na etapie otrzymania pisma z wezwaniem do uzupełniania braków wskazywała na datę ustania przyczyny uchybienia terminu do wniesienia skargi, jako datę wskazując dzień 7 kwietnia 2025 r. Co prawda ów wniosek został odrzucony, jako przedwczesny, ale sytuacja ta wskazuje, że skarżąca miała już wiedzę o tym, że skarga została złożona po terminie i podejmowała we własnym zakresie działania wskazujące, że taką wiedzę skarżąca posiadała. Natomiast, jak też słusznie Sąd pierwszej instancji zauważył, skarżąca miała możliwość powzięcia wiadomości co do tego faktu również na podstawie otrzymanej odpowiedzi na skargę, gdzie w jej treści organ wskazał na jej wniesienie po terminie. Nie jest więc w tym miejscu zasadne twierdzenie skarżącej, że powzięła ona wiedzę o tym fakcie dopiero z otrzymanej od ustanowionego dla skarżącej pełnomocnika opinii o braku podstaw na złożenie zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi. Oceny tej też nie zmienia podniesiona w złożonym zażaleniu argumentacja, bowiem trudno jest uznać, że skargi nie złożono w terminie z przyczyn niezależnych od skarżącej, ponieważ skarżąca miała możliwość dowiedzenia się o przekroczeniu terminu do złożenia skargi. Natomiast stan zdrowia skarżącej nie jest stanem, który całkowicie pozbawiałby skarżącą podejmowania stosownych czynności w sprawie. Z załączonych do zażalenie dokumentów wynika, że skarżąca ma problemy zdrowotne. Ponadto Naczelny Sąd Administracyjny dostrzega, że śmierć biskiej osoby jest przeżyciem traumatycznym. Nie mniej jednak nie sposób uznać stanu zdrowia skarżącej, jako stanu który niwelował jej możliwość podejmowania czynności procesowych w związku ze sprawą. Tym bardziej, że z akt sprawy wynika, że skarżąca w toczącym się postępowaniu w sprawie składa wiele pism procesowych. Natomiast w odniesieniu do twierdzenia wskazującego na brak awiza dotyczącego spornej przesyłki z zaskarżonym postanowieniem, należy wskazać że skarżąca miała możliwość wszczęcia odpowiedniego postępowania reklamacyjnego celem wyjaśnienia powstałych wątpliwości. Natomiast dowodu na podjęcie takiego postępowania skarżąca nie przedstawiła. Tym samym brak jest wskazania, że zaniedbanie po stronie operatora pocztowego miało miejsce. W związku z powyższym stanowisko Sądu pierwszej instancji należało uznać za odpowiadające prawu. Z przytoczonych powodów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 p.p.s.a. oddalił zażalenie.