I GZ 319/26

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Joanna Kolanowska po rozpoznaniu w dniu 26 sierpnia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia J. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 13 maja 2026 r. sygn. akt III SA/Wr 447/25 w zakresie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi J. J. na postanowienie Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 11 sierpnia 2025 r. nr 430200.71.207.2025.RED-P w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z 13 maja 2026 r. sygn. akt III SA/Wr 447/25 odrzucił zażalenie w sprawie ze skargi J.J. na postanowienie Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z 11 sierpnia 2025 r. w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym. W uzasadnieniu Sąd pierwszej instancji wskazał, że skarżący złożył zażalenie na postanowienie z 30 grudnia 2025 r. , którym to WSA we Wrocławiu stwierdził swoją niewłaściwość i przekazał sprawę do rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie, a następnie postanowieniem z 19 lutego 2026 r., sygn. akt III SA/Wr 447/25 odrzucił zażalenie skarżącego. Sąd wskazał, że z uwagi na nieprawidłowe opracowanie zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki zawierającej postanowienie o odrzuceniu zażalenia, zostało wszczęte postępowanie reklamacyjne u operatora pocztowego. W piśmie z 10 kwietnia 2026 r. Poczta Polska S. A. wskazała, że przeprowadzone postępowanie reklamacyjne potwierdziło nienależyte wykonanie usługi reklamowanej przesyłki, gdyż nieprawidłowo wypełniono dokument potwierdzający odbiór przesyłki. Jednocześnie operator pocztowy poinformował, że pierwszą próbę doręczenia przedmiotowego postanowienia podjęto 2 marca 2026 r., która okazała się bezskuteczna. Skarżącego zawiadomiono o możliwości odbioru przesyłki w placówce pocztowej. Następnie, po ponownym awizowaniu przesyłki w 10 marca 2026 r., została ona wydana w placówce pocztowej pełnomocnikowi pocztowemu Annie Juźwiak w dniu 17 marca 2026 r. W związku z powyższym Sąd odrzucił zażalenie z powodu uchybienia terminu do jego wniesienia. Skarżący wniósł zażalenie na postanowienie Sądu pierwszej instancji. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 194 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r., poz. 143) - dalej "p.p.s.a." - zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia, za pośrednictwem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, który wydał zaskarżone postanowienie. Zgodnie z art. 177 § 1 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. zażalenie na postanowienie należy wnieść do Sądu który wydał zaskarżone postanowienie. Natomiast w myśl art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. wynika, że Sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po terminie. Kwestię doręczania pism sądowych w postępowaniu administracyjnym regulują przepisy rozdziału 4 działu III ustawy p.p.s.a. W razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72 p.p.s.a., pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2 (art. 73 § 1 p.p.s.a.) Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (art. 73 § 2 p.p.s.a.). W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości podjęcia odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (art. 73 § 3 p.p.s.a.). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (art. 73 § 4 p.p.s.a.). Z akt sprawy wynika, że odpis postanowienia z 19 lutego 2026 r. został doręczony w trybie doręczenia przez awizo. Pierwszego zawiadomienia dokonano 2 marca 2026 r., zaś drugie 10 marca 2026 r. Z uwagi na wadliwe wypełnienia potwierdzenia odbioru w piśmie operatora pocztowego wykazano daty pozostawienia zawiadomienia oraz dzień wydania przesyłki pełnomocnikowi skarżącego. W konsekwencji zasadnie w zaskarżonym postanowieniu uznał Sąd pierwszej instancji, że przesyłkę należało uznać za doręczoną z dniem 16 marca 2026 r. co pozostało to zgodne z art. 73 § 4 p.p.s.a. Natomiast odebranie przesyłki w terminie późniejszym, aniżeli ten, w którym jest mowa w art. 73 § 1 p.p.s.a. nie ma wpływu na zaistniałą fikcję doręczenia w rozumieniu art. 73 p.p.s.a. Odebranie pisma po tym terminie nie powoduje, że termin doręczenia ulega przesunięciu. W związku z tym zażalenie złożone 24 marca 2026 r. należało uznać jako złożone z uchybieniem terminu przewidzianego w art. 194 § 2 p.p.s.a. z uwagi na fakt, iż termin na jego wniesienie upływał wraz z dniem 23 marca 2024 r. W związku z powyższym stanowisko Sądu pierwszej instancji należało uznać za odpowiadające prawu. Z przytoczonych powodów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 p.p.s.a. oddalił zażalenie.