I GZ 312/26

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Bogdan Fischer po rozpoznaniu w dniu 26 sierpnia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia R. sp. z o.o. w Z. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 stycznia 2026 r., sygn. akt V SA/Wa 3724/25 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi R. sp. z o.o. w Z. na rozstrzygnięcie Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości z dnia [...] listopada 2025 r. nr [...] w przedmiocie negatywnej oceny projektu postanawia: oddalić zażalenie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 19 stycznia 2026 r., sygn. akt V SA/Wa 3724/25 odrzucił skargę R. sp. z o.o. w Z. na rozstrzygnięcie Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości z dnia [...] listopada 2025 r. nr [...] w przedmiocie negatywnej oceny projektu. Sąd pierwszej instancji wskazał, że do strony zostało wystosowane wezwanie z dnia 18 grudnia 2025 r. W jego treści Sąd wezwał stronę skarżącą, do wskazania - w terminie 7 dni – z czyjego konta e-puap została przesłana skarga, ponieważ ze skargi nie wynika, że osoba przesyłającą skargę tj. M. G. jest osobą uprawnioną do reprezentacji spółki lub jej pełnomocnikiem (w tym przypadku należy przesłać stosowne pełnomocnictwo z którego wynika uprawnienie do reprezentacji spółki, pouczyć o treści art. 35 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r. poz. 143), dalej "p.p.s.a.". Nadmieniono, że w związku z powyższym Sąd w przypadku nie wykazania kim jest M. G. lub nie wskazania e-puapu osoby uprawionej do reprezentacji spółki lub e-puapu skarżącej spółki dalszą korespondencję będzie prowadzona przez wyznaczonego operatora pocztowego tj. Pocztę Polską. Powyższe wezwanie zostało doręczone w dniu 22 grudnia 2025 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru k. 28 z pieczęcią spółki), zatem termin do wykonania tego wezwania upłynął w dniu 29 grudnia 2025 r.. W dniu 5 stycznia 2026 r. do Sądu wpłynęła przesyłka nadana przez [...] ([...] Sp. z o.o. z siedzibą w Krakowie). W oceni Sądu I instancji Poczta Polska S.A. w latach 2016 - 2025 oraz 2026-2035 pełni obowiązki operatora wyznaczonego, na podstawie decyzji Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej (UKE) w oparciu o przepisy Prawa pocztowego (w tym art. 178) oraz wymogi prawa Unii Europejskiej. [...], przy pomocy którego spółka nadała prawidłowo podpisaną skargę, nie jest (w latach 2016-2035) operatorem wyznaczonym w rozumieniu Prawa pocztowego. Wobec powyższego skarżąca uzupełniła braki formalne skargi dopiero w dniu 5 stycznia 2026 r., kiedy to podpisana skarga wpłynęła do Sądu. Uzupełnienie braków formalnych skargi nastąpiło po terminie. Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła skarżąca. Strona wskazała, że nadała przesyłkę do Sądu I instancji w dniu 23 grudnia 2025 r., czyli z zachowaniem terminu i z niewiadomych przyczyn została ona zwrócona nadawcy jako nie odebrana. Dlatego też nadała pismo stanowiące usunięcie braków formalnych skargi za pośrednictwem [...]. W odpowiedzi na zażalenie organ wniósł o jego odrzucenie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie słusznie powołał się na uchwałę Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 października 2015 r. sygn. akt I OPS 1/15, zgodnie z którą: "(...) Oddanie przed upływem przewidzianego prawem terminu pisma procesowego, w sprawie sądowoadministracyjnej, w polskiej placówce pocztowej innego operatora niż operator wyznaczony w rozumieniu art. 83 § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 178 ust. 1 ustawy - Prawo pocztowe nie skutkuje zachowaniem terminu w sytuacji, gdy pismo dostarczono sądowi po jego upływie (...)". Uchwała ta jest wiążąca na podstawie i w sposób wskazany w art. 269 § 1 p.p.s.a. W motywach uchwały wskazano, że art. 83 § 3 p.p.s.a. ma charakter przepisu szczególnego, wymagającego wykładni ścieśniającej. Naczelny Sąd Administracyjny zwrócił uwagę, że uzależnienie zachowania terminu wniesienia pisma do sądu, od oddania tego pisma w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu Prawa pocztowego, zapewnia jednakowe wymagania formalne dla wszystkich uczestników procesu. Gwarantuje przy tym pewność prawa i jego przewidywalność, skoro potwierdzenie nadania przesyłki rejestrowanej lub przekazu pocztowego wydane przez placówkę pocztową operatora wyznaczonego ma moc dokumentu urzędowego (art. 17 Prawa pocztowego). Rozwiązanie przyjęte w art. 83 § 3 p.p.s.a. spełnia zarazem wymogi określoności, jednostka może przewidzieć skutki swego działania (zaniechania) oraz konsekwencje w postaci oznaczonego działania sądu, w razie bezskutecznego upływu terminu. W ocenie składu siedmiu sędziów, art. 83 § 3 p.p.s.a. jest jasny, językowo zrozumiały, a wykładnia gramatyczna prowadzi do wniosku, że nie można tu mówić o naruszeniu prawa do sądu. Naczelny Sąd Administracyjny podkreślił, że ochronie praw strony służy oczywiście instytucja przywrócenia terminu, strona może zwrócić się o nie, jeżeli nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy (art. 86 § 1 P.p.s.a.). Naczelny Sad Administracyjny podkreśla, że operatorem wyznaczonym do dnia 1 stycznia 2016 r. z mocy prawa była Poczta Polska S.A. (art. 178 ust. 1 w zw. z art. 192 ustawy - Prawo pocztowe), która w świetle ogłoszonego wyniku konkursu na operatora pocztowego wyznaczonego do świadczenia usług powszechnych na lata 2016-2025 (dostępne na stronie internetowej: https://www.uke.gov.pl) - nadal nim pozostaje. Nie może więc budzić wątpliwości, że [...] sp. z o. o. nie jest operatorem wyznaczonym w rozumieniu ustawy Prawo pocztowe. Nie ma do niego również zastosowania przepis art. 83 § 3 p.p.s.a. w części dotyczącej operatora świadczącego pocztowe usługi powszechne w innym państwie, sporna przesyłka nadana była bowiem na terenie Polski. Uwzględniając, że braki formalne skargi zostały uzupełnione w dniu 5 stycznia 2026 r., prawidłowo Sąd I instancji uznał, że skarżąca uchybiła terminowi. Prawidłowo zatem Sąd I instancji odrzucił skargę. Odnośnie argumentacji zażalenia o nadaniu braków formalnych skargi za pośrednictwem operatora wyznaczonego w dniu 23 grudnia 2025 r., i otrzymaniu zwrotu tej korespondencji jako nieodebranej przez Sąd I instancji, Naczelny Sąd Administracyjny stoi na stanowisku zgodnie z którym argumentacja ta jest niewiarygodna. Z załączonego do zażalenia wydruku wynika, że w istocie nadana została do Sądu I instancji korespondencja w dniu 23 grudnia 2025 r., jednakże została ona, co wynika z zestawienia czynności, zwrócona do nadawcy w dniu 19 stycznia 2026 r. Oznacza to, że skarżąca, wbrew prezentowanemu w zażaleniu stanowisku, nie mogła wiedzieć w dniu 30 grudnia 2025 r. (dzień nadania przesyłki w [...].), jak również w dniu 5 stycznia 2026 r. (dzień wpływu przesyłki [...]. do Sądu), że nadana przez nią uprzednio korespondencja nie została doręczona. Co również istotne, skarżąca nie przedłożyła wraz z zażaleniem zwróconej przez operatora korespondencji na którą się powołuje, a jedynie przedłożyła wydruk śledzenia przesyłki. Zatem nie można skonfrontować tego dokumentu, a zwłaszcza dowodu nadania, ze zwróconą przesyłką. Mając powyższe na względzie, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji