I GZ 310/20

POSTANOWIENIE Dnia 5 listopada 2020 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Piotr Piszczek po rozpoznaniu w dniu 5 listopada 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia J. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 1 czerwca 2020 r. sygn. akt I SA/Bd 612/19 w zakresie oddalenia wniosku o wyłączenie sędziów w sprawie ze skargi J. P. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Bydgoszczy z dnia [...] sierpnia 2018 r., nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji w przedmiocie podatku akcyzowego postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy postanowieniem z 1 czerwca 2020 r., sygn. akt I SA/Bd 612/19, oddalił wniosek o wyłączenie sędziów: sędziego WSA Mirelli Łent, sędziego WSA Tomasza Wójcika w sprawie ze skargi J. P. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Bydgoszczy z [...] sierpnia 2019 r., w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji. W motywach postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, że w piśmie z 12 marca 2020 r. skarżący wniósł o wyłączenie od rozpoznania jego sprawy sędziego WSA Mirelli Łent oraz sędziego WSA Tomasza Wójcika. Sędziowie, których dotyczy wniosek o wyłączenie złożyli oświadczenia, z których wynika, że w sprawie nie zachodzi okoliczność, o której mowa w art. 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej: p.p.s.a.). Nie zachodzą także przesłanki wyłączenia sędziego od rozpoznania przedmiotowej sprawy określone w art. 18 wskazanej ustawy. Sąd I instancji uznał, że skarżący nie powołał argumentów uzasadniających wyłączenie sędziów od rozpoznawania sprawy wskazanej we wniosku. Zdaniem Sądu podniesienie zarzutów niczym niepopartych, a będących wyłącznie subiektywnym odczuciem strony skarżącej o stronniczości sędziego nie może być podstawą do przyjęcia, że mamy do czynienia z iudex suspectus. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł skarżący zarzucając naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 19 p.p.s.a. poprzez stwierdzenie, że w sprawie nie zachodzi uzasadniona wątpliwość co do bezstronności sędziego WSA Mirelli Łent oraz sędziego WSA Tomasza Wójcika, pomimo przedstawienia szeregu argumentów potwierdzających, że sędziowie ci nie są bezstronni. Skarżący wniósł o uchylenie tego postanowienia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie podlega oddaleniu. Instytucja wyłączenia sędziego zarówno na wniosek jak i z mocy prawa jest gwarancją procesową mającą zapewnić rozpoznanie sprawy przez sąd w składzie, którego sędziowie nie pozostają w relacjach osobistych ze stronami oraz nie mieli związków z rozpoznawaną sprawą. Istota przepisów o wyłączeniu sędziego sprowadza się do wyeliminowania przyczyn, które mogą wzbudzać wątpliwości co do bezstronności i obiektywizmu sędziego w rozpoznaniu określonej sprawy. Poza wypadkami wyłączenia z mocy prawa (art. 18 p.p.s.a.) wyłączenie sędziego następuje także na wniosek, jeżeli zachodzą okoliczności, które mogłyby wywołać uzasadnione wątpliwości co do bezstronności sędziego (art. 19 p.p.s.a.). Na gruncie art. 19 p.p.s.a. podstawą wyłączenia sędziego są zarówno okoliczności wynikające ze stosunku osobistego pomiędzy sędzią a jedną ze stron lub jej przedstawicielem tj. stosunek pokrewieństwa, przyjaźni, dłuższej znajomości, zależności służbowej lub gospodarczej itp. jak i wszelkie inne okoliczności o charakterze obiektywnym dające podstawę do sformułowania uzasadnionych zastrzeżeń co do bezstronności sędziego przy rozstrzyganiu danej sprawy. W niniejszej sprawie żadna z okoliczności stanowiących podstawę wyłączenia sędziego w rozumieniu art. 18 i art. 19 p.p.s.a. nie została wykazana przez skarżącego. Ponadto zauważyć należy, że w rozpoznawanej sprawie Sędziowie, których przedmiotowy wniosek dotyczy złożyli oświadczenia, że nie zachodzą żadne okoliczności, które mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do ich bezstronności w rozpatrywanej sprawie. Wskazać należy, że prawdziwość tych oświadczeń nie budzi wątpliwości, zatem Sąd I instancji zasadnie uznał, że wniosek skarżącego nie zasługiwał na uwzględnienie. W tej sytuacji Sąd pierwszej instancji nie mając uzasadnionych powodów do wyłączenia wymienionego we wniosku skarżącego sędziego zasadnie oddalił wniosek. Naczelny Sąd Administracyjne wskazuje, że przytoczona przez skarżącego argumentacja uzasadniająca jego zdaniem wyłączenie sędziów WSA nie zasługuje na uwzględnienie. Skarżący nie uprawdopodobnił, aby zachodziły jakiekolwiek okoliczności wzbudzające wątpliwości co do ich bezstronności. Z wymienionych względów Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu i na podstawie art. 184 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. oddalił zażalenie jako bezzasadne.