I GZ 303/19

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Lidia Ciechomska-Florek po rozpoznaniu w dniu 8 października 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia Stowarzyszenia "A." im. J. P. w O. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 2 lipca 2019 r., sygn. akt I SA/Ol 439/19 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi Stowarzyszenia "A." im. J. P. w O. na czynność Wójta Gminy G. w przedmiocie aktualizacji wysokości podstawowej kwoty dotacji i statystycznej liczby dzieci postanawia: oddalić zażalenie NSA/post.1 – postanowienie "ogólne"

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie postanowieniem z dnia 2 lipca 2019 r., sygn. akt I SA/Ol 439/19 odrzucił skargę Stowarzyszenia [A.] w O. na czynność Wójta Gminy G. w przedmiocie aktualizacji ustalenia wysokości podstawowej kwoty dotacji. Sąd I instancji wskazał, że w dniu 27 maja 2019 r. Stowarzyszenie wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na czynność Wójta Gminy G. w przedmiocie czynności ustalenia aktualizacji podstawowej kwoty dotacji. W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy wniósł o jej odrzucenie z uwagi na to, że w dniu 7 marca 2019 r. Stowarzyszenie wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na czynność Wójta Gminy w przedmiocie ustalenia wysokości dotacji oświatowej dla punktu przedszkolnego w 2019 r. Postanowieniem z 25 kwietnia 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie, sygn. akt I SA/OI 272/19 na posiedzeniu niejawnym odrzucił skargę Stowarzyszenia na czynność Wójta Gminy w przedmiocie ustalenia wysokości dotacji oświatowej dla punktu przedszkolnego w 2019 r. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 14 czerwca 2019 r. oddalił zażalenie na powyższe postanowienie WSA. Wojewódzki Sąd Administracyjny w zaskarżonym postanowieniu z dnia 2 lipca 2019 r. wskazał, że zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej: p.p.s.a.) sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. Strona skarżąca w dniu 7 marca 2019 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na czynność Wójta Gminy w przedmiocie ustalenia wysokości dotacji oświatowej dla punktu przedszkolnego w 2019 r. i zaskarżyła w całości czynność ustalenia wysokości dotacji oświatowej przysługującej na dzieci uczęszczające do punktu przedszkolnego prowadzonego przez Stowarzyszenie w 2019 r. na terenie Gminy. Zarzuciła organowi naruszenie art. 21 ust. 3 w zw. z art. 9 i art. 12 ustawy z dnia 27 października 2017r. o finansowaniu zadań oświatowych (Dz.U. z 2017r., poz.2203), poprzez niezgodne z prawem zaniżenie wysokości podstawowej kwoty dotacji dla przedszkoli na 2019 r. W ocenie Sądu I instancji kwestia dotacji za 2019 r. została zatem prawomocnie rozstrzygnięta. Przekazywanie dotacji za poszczególne miesiące 2019 r., w tym za kwiecień 2019r., jest konsekwencją ustalenia wysokości podstawowej kwoty dotacji za rok 2019. Zażalenie na powyższe postanowienie WSA w Olsztynie złożyło Stowarzyszenie wnosząc o uchylenie postanowienia z dnia 2 lipca 2019 r., sygn. akt I SA/Ol 439/19 w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez WSA w Olsztynie. Powyższemu postanowieniu zarzuciło naruszenie: I. Przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy: - art. 1 § 1 i 2 p.u.s.a. w zw. z art. 3 § 1 i 2 pkt 4 oraz art. 146 § 1 p.p.s.a. poprzez niedokonanie kontroli działalności organu administracji publicznej oraz brak wyeliminowania z obrotu prawnego czynności dotkniętych uchybieniami wymienionymi w art. 146 § 1 p.p.s.a. - art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. w zw. z art. 43, 44 i art. 21 ust. 3 ustawy z dnia 27 października 2017 r. o finansowaniu zadań oświatowych (Dz. U. z 2017 r., poz. 2203) poprzez brak rozpoznania skargi w zakresie wyznaczonym przepisem art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. - art. 3 § 1 w zw. z art. 146 p.p.s.a. poprzez brak zastosowania środków określonych w ustawie, to jest brak stwierdzenia bezskuteczności zaskarżonej czynności. II. Przepisów prawa materialnego: - art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. poprzez błędne uznanie, iż skarga złożona w dniu 27 maja 2019 r. dotyczy sprawy toczącej się lub prawomocnie osądzonej. W uzasadnieniu skarżące Stowarzyszenie wskazało, że przedmiotem skargi z dnia 27 maja 2019 r. nie była czynność ustalenia wysokości dotacji oświatowej, czego dotyczyła skarga z dnia 7 marca 2019 r., ale kolejna czynność aktualizacji podstawowej kwoty dotacji, która jest dokonywana na podstawie art. 43 i art. 44 ustawy o finansowaniu zadań oświaty. Zdaniem skarżącej w rozpatrywanej sprawie nie zachodzi tożsamość przedmiotowa, gdyż przedmiotem kontroli Sądu w sprawie o sygn. akt I SA/Ol 272/19 była czynność ustalenia wysokości dotacji obowiązującej od momentu dokonania jej aktualizacji, co nastąpiło w kwietniu 2019 r. Zatem nie może być mowy o tym, że sprawa została prawomocnie osądzona. Sąd Administracyjny dokonał zdaniem skarżącej nieprecyzyjnego ustalenia, iż przekazywanie dotacji za poszczególne miesiące 2019 r., w tym za kwiecień jest konsekwencją ustalenia wysokości dotacji za 2019 r. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 194 § 1 pkt 1a p.p.s.a. zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem jest odrzucenie skargi w przypadkach, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2-4 oraz art. 220 § 3; Naczelny Sąd Administracyjny wskazuje, że Sąd prawidłowo odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. jako, że sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. Z treści powołanego przepisu wynika, że jeżeli ta sama sprawa jest w toku bądź została przez sąd już raz prawomocnie rozpoznana, to w sytuacji wniesienia skargi na to samo działanie czy akt organu (res iudicata), skarga ta podlega odrzuceniu. Warunkiem skutkującym zastosowanie tego przepisu jest tożsamość wcześniej wszczętej sprawy sądowoadministracyjnej z tą, w której wniesiono podlegającą odrzuceniu skargę. O tożsamości spraw można mówić wówczas, gdy występuje między nimi tożsamość elementów podmiotowych i przedmiotowych. Tożsamość podmiotowa dotyczy podmiotu będącego adresatem praw lub obowiązków, zaś tożsamość przedmiotowa ma miejsce, gdy identyczna jest treść tych praw i obowiązków oraz ich podstawa prawna i faktyczna. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd pierwszej instancji prawidłowo wskazał w zaskarżonym postanowieniu, że zakres podmiotowy i przedmiotowy niniejszej sprawy jest tożsamy ze sprawą, w której Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie wyrokiem z dnia z dnia 25 kwietnia 2019 r., sygn. akt I SA/Ol 272/19 WSA w Olsztynie odrzucił skargę Stowarzyszenia na czynność Wójta Gminy G. w przedmiocie ustalenia wysokości dotacji oświatowej dla punktu przedszkolnego w 2019 r. W dniu 7 marca 2019 r. w złożonej skardze skarżące Stowarzyszenie zaskarżyło w całości czynność Wójta Gminy w przedmiocie ustalenia wysokości dotacji oświatowej dla punktu przedszkolnego prowadzonego przez skarżące Stowarzyszenie w 2019 r. na terenie Gminy G. i podniosło te same zarzuty tj. naruszenie art. 21 ust. 3 w zw. art. 9 i art. 12 ustawy poprzez niezgodne z prawem zaniżenie wysokości podstawowej kwoty dotacji dla przedszkoli na rok 2019 co w skardze złożonej w dniu 27 maja 2019 r. w niniejszej sprawie. Z tego względu skarżący nie może domagać się ponownej weryfikacji czynności ustalenia podstawowej kwoty dotacji na rok 2019 w ramach niniejszego postępowania. Sprawa dotycząca ustalenia podstawowej kwoty dotacji toczyła się pod sygnaturą I SA/Ol 272/19 i została prawomocnie rozstrzygnięta, wobec czego skarga prawidłowo została odrzucona. Należy również zauważyć, że organ – Wójt Gminy G. w dniu 29 kwietnia 2019 r. na podstawie art. 43, 44 oraz art. 46 ustawy o finansowaniu zadań oświatowych dokonał aktualizacji wysokości podstawowej kwoty dotacji oraz statystycznej liczby wychowanków w 2019 r. Informacja ta została ogłoszona w Biuletynie Informacji Publicznej jednostki samorządu terytorialnego. Jednak skarżące Stowarzyszenie w skardze złożonej w niniejszym postępowaniu kwestionowało nie czynność aktualizacji wysokości podstawowej kwoty dotacji - wbrew zarzutom stawianym w zażaleniu w tym zakresie - ale czynność polegającą na ustaleniu podstawowej kwoty dotacji na rok 2019. W skardze podniesione zostały zarzuty naruszenia przepisów prawa materialnego tj. art. 21 ust. 3 w pow. z art. 9 i art. 12 ustawy o finansowaniu zadań oświaty, które to przepisy nie dotyczą kwestii aktualizacji podstawowej kwoty dotacji. Skarżący nie zakwestionował prawidłowości dokonania aktualizacji przez pryzmat przepisów regulujących aktualizację tj. art. 43, 44, 46 ustawy o finansowaniu zadań oświaty. Na marginesie należy zauważyć, że czynność Wójta Gminy G., o której mowa w art. 46 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 27 października 2017 r. o finansowaniu zadań oświatowych (Dz. U. z 2017 r., poz. 2203 ze zm.) polegająca na opublikowaniu w Biuletynie Informacji Publicznej podstawowej kwoty dotacji oraz jej aktualizacji dokonywanej na podstawie art. 44 ust. 1 ustawy pełni wyłącznie funkcję informacyjną i nie stanowi czynności materialno-technicznej, mieszczącej się w zakresie kontroli sądów administracyjnych. Analiza art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. prowadzi do wniosku, że podlegająca kontroli sądu czynność musi spełniać następujące warunki: a) musi być czynnością z zakresu administracji publicznej; b) musi dotyczyć uprawnień lub obowiązków wynikających z prawa; c) czynność ta nie może być podjęta w ramach postępowań administracyjnych (nie może mieć charakteru czynności procesowej). Czynność polegającą na opublikowaniu w Biuletynie Informacji Publicznej kwot dotacji oraz statystycznej liczby dzieci, która nie była skierowana wobec sfery indywidualnych praw i obowiązków skarżącej (była to jedynie ogólna informacja), a zatem nie można twierdzić, że nastąpiło w jej drodze władcze rozstrzygnięcie o prawach i obowiązkach skarżącej, jako osoby prowadzącej niepubliczne przedszkola. Z tych wszystkich względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.