I GZ 300/22

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Michał Kowalski po rozpoznaniu w dniu 6 września 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia Z. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 23 maja 2022 r., sygn. akt II SPP/Go 59/21 w zakresie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi Z. K. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Zielonej Górze z dnia 9 kwietnia 2021 r., nr 0801-IEE-1.711.24.2021.7 w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim postanowienie z dnia 23 maja 2022 r. odrzucił zażalenie Z. K. (dalej jako Skarżący) na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 17 listopada 2021 r. w przedmiocie zarzutów zgłoszonych w postępowaniu egzekucyjnym w sprawie skargi na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Zielonej Górze z dnia 9 kwietnia 2021 r. nr 0801-IEE-1.711.24.2021.7. W skardze oraz w złożonym do akt sprawy z dnia 8 lipca 2021 r. formularzu PPF Skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy. Postanowieniem z dnia 16 sierpnia 2021 r., sygn. akt II SPP/Go 59/21 referendarz sądowy działając na podstawie art. 249a w zw. z art. 239 § 1 pkt 1 lit. e) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm.), zwana dalej "p.p.s.a.", umorzył postępowanie w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych (punkt 1 postanowienia) oraz działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. odmówił przyznania prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata (punkt 2 postanowienia). Postanowieniem z dnia 16 września 2021 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. utrzymał w mocy postanowienie referendarza sądowego z 16 sierpnia 2021 r. w przedmiocie prawa pomocy. W dniu 11 października 2021 r. skarżący nadał na adres Sądu sprzeciw od wydanego w sprawie II SPP/Go 59/21 postanowienia z dnia 16 września 2021 r. Postanowieniem z dnia 17 listopada 2021 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. odrzucił ww. sprzeciw jako niedopuszczalny. W dniu 15 grudnia 2021 r. do WSA w Gorzowie Wlkp. wpłynęło zażalenie skarżącego na postanowienie Sądu z dnia 17 listopada 2021 r. Zarządzeniem z dnia 26 stycznia 2022 r. strona została wezwana m.in. do usunięcia braków formalnych ww. zażalenia poprzez podanie czy wnosi o uchylenie czy zmianę postanowienia z dnia 17 listopada 2021 r. – w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania pod rygorem odrzucenia zażalenia. Powyższe wezwanie doręczone zostały stronie skarżącej w dniu 14 lutego 2022 r. Pomimo skutecznego doręczenia wezwania, strona skarżąca pozostawiła je bez odpowiedzi, wobec czego braki formalne zażalenia nie zostały usunięte. Skarżący pismem z dnia 6 czerwca 2022 r. wniósł zażalenie na ww. postanowienie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 194 § 3 p.p.s.a. zażalenie powinno zawierać wskazanie zaskarżonego postanowienia i wniosek o jego zmianę lub uchylenie, jak również zwięzłe uzasadnienie zażalenia. W przypadku, gdy zażalenie nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania wyżej wskazanych warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni (art. 49 § 1 p.p.s.a.). Nieuzupełnienie braków formalnych w wyznaczonym terminie skutkuje odrzuceniem zażalenia na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. W niniejszej sprawie z uwagi na to, że Skarżący nie zawarł w zażaleniu wniosku o zmianę lub uchylenie zaskarżonego postanowienia, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 26 stycznia 2022 r., został wezwany do uzupełnienia tego braku w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, wraz z pouczeniem, że procesową konsekwencją jego niewykonania w wyznaczonym terminie, będzie odrzucenie zażalenia. Przesyłka zawierająca wezwanie została skutecznie doręczona Skarżącemu w dniu 14 lutego 2022 r. Termin siedmiodniowy do usunięcia powyższego braku rozpoczął bieg 15 lutego 2022 r. i upłynął bezskutecznie 21 lutego 2022 r. Mimo prawidłowego wezwania do uzupełnienia ww. braku zażalenia oraz pouczenia o konsekwencjach grożących w razie niewykonania tej czynności, Skarżący nie uczynił zadość wezwaniu i nie uzupełnił go w zakreślonym terminie. Mając na względzie powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że Sąd pierwszej instancji zasadnie odrzucił zażalenie i na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.