I GZ 295/14

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Hanna Kamińska po rozpoznaniu w dniu 5 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia W. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w K. z dnia 13 lutego 2014 r. sygn. akt I SA/Kr 1348/11 o pozostawieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skarg P. Sp. z o.o. w J. i W. G. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] maja 2011 r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego postanawia: odrzucić zażalenie

W. G. oraz P. Sp. z o.o. w J. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w K. skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] maja 2011 r. w przedmiocie podatku akcyzowego. W toku postępowania sądowego W. G. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym dotyczącym zwolnienia od kosztów sądowych. Zarządzeniem z dnia 12 listopada 2013 r. referendarz sądowy pozostawił wniosek W. G. bez rozpoznania wobec nieuzupełnienia przez skarżącego braków tego wniosku. Skarżący nie wniósł sprzeciwu wobec powyższego zarządzenia. Pismem procesowym z dnia 13 marca 2014 r. (data prezentaty WSA), skarżący W. G. złożył zażalenie na postanowienie z dnia [...] lutego 2014 r., sygn. akt "od I SA 1337/11 do I SA 1348/11 w przedmiocie pozostawienia wniosku bez rozpoznania", wnosząc o zmianę tego postanowienia, poprzez przyznanie mu prawa pomocy przed sądem administracyjnym, tj. zwolnienia od opłat. Wskazał, że podpisał formularz przesłany faksem, dlatego też w jego ocenie nie może być mowy o braku podpisu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 194 § 1 stawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego wskazane w tym przepisie, a także w przypadkach przewidzianych w ustawie. Nie ulega jednak wątpliwości, że warunkiem dopuszczalności zaskarżenia postanowienia, jest fakt jego istnienia. Brak przedmiotu zaskarżenia skutkuje odrzuceniem zażalenia jako niedopuszczalnego z innych przyczyn. Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy wskazać należy, że w przedmiotowym postępowaniu nie zostało wydane postanowienie w dniu 13 lutego 2014 r., w przedmiocie pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. W dniu 13 lutego 2014 r. zostało jedynie wydane postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej, na które skarżący złożył zażalenie. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 180 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., zażalenie należało odrzucić.